ฮ่าๆ ว่าจะตั้งกระทู้ตั้งแต่เมื่อวาน แต่มันให้ตั้งวันละกระทู้ เลยตั้งไม่ได้

เอาเป็นว่าวันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องว่าทำไมผมถึงชอบผู้หญิงใส่แว่นนะครับ

ตั้งแต่ผมอยู่มัธยมต้น ผมไม่เคยคิดจะชอบใครเลย วันๆก็เรียนหนังสือ ตกเย็นก็เล่นเกมร้านเกม

แต่มีเหตุการที่ทำให้ผมชอบ ญ คนๆหนึ่ง เค้าเป็นเด็กตัวเล็กๆ ผิวธรรมดา ใส่แว่น ผมสั้น
- วันนั้นผมใส่กางเกงแล้วลืมรูดซิบ (เขินมากๆๆ) ไม่รู้ตัวตั้งแต่บ้านจนถึงตอนเข้าแถวเลยทีเดียวจน ญ คนเนี่ยมาทัก ผมนี้จะหมุดหน้าหนีเลย
หลังจากวันนั้นผมก็จำคนนั้นไปได้เลยแหละ อยู่คนละห้องนะ เวลากินข้าวเจอกันผมมักจะหลบหน้าหนี ตลอด

จนมาถึงวันที่ผมพึ่งรู้ว่าชอบคนนี้ก็คือ ตอนวันวาเลนไท ผมเห็นผู้ชายให้ดอกไม้ ญ คนนั้น ตอนนั้นผมรู้สึกว่าผมไม่มีความสุขเอาซะเลย รู้สึกเหมือนว่าผมโดนกระทำอะไรสักอย่างทักๆที่ผมไม่รู้ตัว จากวันนั้นผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร แต่เวลาเจอ ญ คนนั้นผมก็มักจะคิดถึงภาพตอนที่เธอยิ้มตอนได้ดอกไม้

จนจบ ม.ต้น เค้าก็ไม่ได้มีแฟนนะจากที่สังเกต เพราะ เค้าจะกลับบ้านเช้าตลอด จากที่สังเกตก็ไม่ได้อยู่กับ ช คนไหนเลย

ขึ้น ม ปลาย โชคบังเอิญได้อยู่ห้องเดียวกัน ตอนนั้นแหละทำให้ผมคิดว่าผมต้องทำอะไรสักอย่าง

- ตั้งแต่นั้นมาผมก็แอบเอาขนมยัดใต้โต๊ะที่เธอนั่งแล้วเขียนขอความทิ้งไว้โดยไม่ให้รู้ว่าใคร แล้วก็ทำอะไรหลายๆอย่างถ้าอยากรู้ก็ติดตาม EP ต่อไป 555+

ปล. (ผมไม่เคยชอบใครเลยนะ แต่ที่ทำตอนนั้นมันรู้สึกว่ามีความสุขผมก็ทำ จนมารู้ที่หลังว่ามันเรียกว่า จีบ 555+)

ใครอยากจะถามจะด่าจะว่าอะไรก็เชิญเลยนะครับ ผมไม่โกรธ 555+ เดียวไปทานข้าวละ ดึกๆมาใหม่