สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ (กระทู้แรกมาก็ดรามาเลยแห่ะๆ >//< ) ขอเข้าเรื่องเลยนะคะเราเป็นวัยรุ่นตอนปลายๆ (วัยช่วงมหาลัยนะคะ) แต่ก่อนเรามีเพื่อนเยอะมาก ๆ เป็นแก้งเลยก็ว่าได้ แต่ก็อย่างที่เคยได้ยินมาล่ะ ยิ่งมากคนปัญหายิ่งมากความต่างๆนาๆที่เจอ คบกันแบบต้องหวาดระแวงกันจนบางทีรู้สึกว่ามันเริ่มไม่ใช่ล้ะ เราเลยปลีกตัวออกมาเพราะเรามารู้ว่าถูกนินทาและใส่ความเสียหายๆจากคนในกลุ่ม ช่วงแรกๆก็ทนนะคะ เพราะคิดว่าเป็นเพื่อน เป็นกลุ่มเดียวกัน แต่ตอนนี้เราไม่ไหวแล้ว เพราะทำแบบนี้ไม่น่าจะเรียกว่าเพื่อน เราไม่ชอบเลยประโยคที่ว่า"เพื่อนเกลียดใครฉันเกลียดด้วย" ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรให้เลย เป็นปัญหาผิดใจคนๆเดียว แต่เราเป็นเสียงส่วนน้อยในกลุ่ม เราจะต้องรองรับสิ่งต่าง ๆ มากมายยามเพื่อนคนนี้โกรธ จนตอนนี้เราทนไม่ได้แล้วค่ะ เราเป็นคนประเภทอารมณ์ดีแต่เราพูดไม่ค่อยเก่งนะ ยามมีอะไรบอกเราได้เราช่วยเหลือหมดถ้าเราทำได้ เป็นคนสนุกกับชีวิต แต่ทุกวันนี้เรากลายเป็นคนนิ่ง เงียบไปเลย ไม่ใช่ว่าเราไม่เปิดโลกนะ เรานิ่งแต่ก็คุยกับใครได้ปกติ แต่เราอยากมีเพื่อนที่สนิทจริงๆสักคน ที่คอยรับฟังเราหรือช่วยเหลือกันและกัน เข้าใจกัน ไม่คิดเล็กคิดน้อยไม่กลัวใครได้ดีกว่ากัน มันหายากมากเลยนะเพราะตอนนี้ก็21แล้ว หรือเราต้องอยู่กับตัวเองไปตลอดหรือนี่ T.T
อยากมีเพื่อนที่จริงใจ คุยได้ ปรึกษากันได้แบบไม่หักหลัง ไม่ทรยศ ทำไมสมัยนี้มันหายากจังT.T