หรือความคาดหวังเป็นต้นเหตุของความทุกข์?

ผมเชื่อว่าหลายๆคนคงมีความฝันไว้ อันนี้ผมขอพูดถึงความฝันที่อาจจะเหมือนเป็นเป้าหมายละกัน ว่าตอนที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ วาดภาพตัวเองไว้อย่างไรหลังจบ

สำหรับตัวผม จบมาแล้ว 6 ปี หลังจากปริญญาตรี ไม่ได้ต่อโท

ส่วนตัวให้ความสำคัญกับความสุขเป็นหลัก ถ้าทำอะไรแล้วฝืน หรือไม่มีความสุขก็ไม่อยากที่จะทำมันต่อ

ตอนอยู่มหาวิทยาลัย เรียนด้านเศรษฐศาสตร์มา แต่จริงๆแล้วอยากทำงานด้านโฆษณามาตลอด ตั้งแต่ ม ปลาย พอเรียนใกล้จบก็ลองไปฝึกงานด้านนั้นดู ก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่ขนาดนั้น ก็ได้ย้ายสายงาน


ถ้าในด้านงาน เคยฝันว่าอยากลองไปทำงานเมืองนอกดูซักครั้งในชีวิต

ปัจจุบันได้มาทำแล้ว แต่การมาทำงานเมืองนอก ก็ไม่ได้แตกต่างจากไทยมากอย่างที่คิดไว้

แน่นอนด้านไลฟ์สไตล์ ความเป็นอยู่ ก็ได้เห็นอะไรใหม่ๆ แต่ด้านงานก็เหมือนๆเดิม


ม่ะก่อนเคยฝันว่าอยากมีเงินเดือนซักแสน ณ ตอนนี้ก็ทะลุไปพอสมควรแล้ว แต่ก็กลับรู้สึกว่ามันไม่ได้เป็นสาระสำคัญอะไร การใช้เงินก็เท่าตอนจบใหม่ๆ หรืออาจจะงกขึ้นด้วยซ้ำ บ้านก็ยังไม่ได้ซื้อ แต่ละเดือนไม่มีภาระอะไร

มันอาจจะเป็นไปได้ จากความคิดตอนเด็กๆ เห็นพ่อแม่ ญาติ พี่ชาย ทำแบบนั้นแบบนี้ แล้วรู้สึกว่ามันต้องสุดยอดมากๆแน่เลย จนพอก้าวเข้ามาในจุดนี้จริงๆ มันก็ไม่ได้มีอะไรขนาดนั้น

สิ่งที่ผมควรทำ คืออะไรครับ ในการที่ชีวิตจะกลับมามีความตื่นเต้นอีกครั้ง หรือจริงๆแล้วมันแค่เกิดจากการที่ผมคาดหวังในประสบการณ์ที่จะเกิดขึ้นไว้มากเกินไปเท่านั้นเอง?