เราคบกับแฟนมาได้เกือบปีแล้ว เราเป็นคนจีบเอง แฟนเราอายุ 18 ไม่ได้เรียน จบแค่ม.3 ส่วนเราเรียนมหาลัยอยุปี 4 ค่ะ
ตอนแรกเราก็ยอมเค้าทุกอย่าง เพราะเราไม่เคยมีแฟน แล้วเราก็คิดว่าเราเปนคนจีบเค้าเอง เราเลยให้ทุกอย่าง ทั้งซื้อเสื้อผ้า ข้าวของ เวลาไปกินข้าวด้วยกันเราก็คนจ่ายตัง ไปไหนมาไหนเราจ่ายค่ารถ ช่วยหางานทำ พาไปสมัครงาน ขนาดถ่ายรูปสมัครงาน ค่าถ่ายเอกสาร เรายังเปนคนออกเลยค่ะ คือครอบครัวเค้าไม่ซัพพอร์ท เพราะพ่อแม่เค้าแยกทางกัน จนเค้าได้งานทำ มีงานมีเงินเดือน แต่เค้าก็ยังไม่รับผิดชอบตัวเองอยู่ดี เอาเงินไปแต่งรถหมด สุดท้ายก็มาใช้เงินกับเราอยู่ดี คือเราอยู่ด้วยกันอะคะ แล้วทีนี้ พอเวลาผ่านไป คนคบกันก็ต้องมีคิดถึงอนาคต เราเข้าใจนะคะในส่วนที่เค้าอายุยังน้อย แต่อย่างน้อยคนอยู่ด้วยกันก็ควรจะแบ่งเบาภาระกันบ้าง เราก็ทำงานได้เงินบ้าง แต่ก็ยังขอเงินที่บ้านอยุดี
จะให้เลิกก็เลิกไม่ได้ คนมันผูกพันธ์กันไปแล้ว
อย่างนี้แฟนเราเรียกว่าเห็นแก่ตัวมั้ยคะ
เราเปลี่ยนไป เราผิดมั้ยคะ
ตอนแรกเราก็ยอมเค้าทุกอย่าง เพราะเราไม่เคยมีแฟน แล้วเราก็คิดว่าเราเปนคนจีบเค้าเอง เราเลยให้ทุกอย่าง ทั้งซื้อเสื้อผ้า ข้าวของ เวลาไปกินข้าวด้วยกันเราก็คนจ่ายตัง ไปไหนมาไหนเราจ่ายค่ารถ ช่วยหางานทำ พาไปสมัครงาน ขนาดถ่ายรูปสมัครงาน ค่าถ่ายเอกสาร เรายังเปนคนออกเลยค่ะ คือครอบครัวเค้าไม่ซัพพอร์ท เพราะพ่อแม่เค้าแยกทางกัน จนเค้าได้งานทำ มีงานมีเงินเดือน แต่เค้าก็ยังไม่รับผิดชอบตัวเองอยู่ดี เอาเงินไปแต่งรถหมด สุดท้ายก็มาใช้เงินกับเราอยู่ดี คือเราอยู่ด้วยกันอะคะ แล้วทีนี้ พอเวลาผ่านไป คนคบกันก็ต้องมีคิดถึงอนาคต เราเข้าใจนะคะในส่วนที่เค้าอายุยังน้อย แต่อย่างน้อยคนอยู่ด้วยกันก็ควรจะแบ่งเบาภาระกันบ้าง เราก็ทำงานได้เงินบ้าง แต่ก็ยังขอเงินที่บ้านอยุดี
จะให้เลิกก็เลิกไม่ได้ คนมันผูกพันธ์กันไปแล้ว
อย่างนี้แฟนเราเรียกว่าเห็นแก่ตัวมั้ยคะ