เราสูญเสียทุกอย่างไปหมด ครอบครัวที่เรารักลูกสาวเราภรรยาเราเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ตอนแรกไม่ไหวเลยอยู่ยากมาก พอวันเวลาผ่านไปซักระยะเริ้มดีขึ้นแต่พอเอาเข้าจริงๆแย่ว่ะ แย่มากทรมานทุกวันไม่กล้าปรึกษาใครกลัวเค้าจะคิดมากตามไปด้วยเกลัยดการสูญเสียเกลียดการจากลา. ทำไมคนที่ตายไม่เป็นเราทุกวันนี้ไม่มีวันไหนที่เป็นวันดีๆสำหรับเราเลย. กว่าจะผ่านแต่ล่ะวันต้องแกล้งยิ้มหัวเราะมีความสุขไปวันๆให้คนรอบข้างเห็นว่าดีแต่รู้มั้ยไม่มีวันไหนๆที่จะไม่ร้องไห้ได้เลย. ถ้าตายตามไปจะหาลูกกับเมียเจอมั้ยอยากตามไปเหลือเกิน