ผมกับแม่ทะเลาะกันทุกวัน
ผมไม่เข้าใจแม่เลย แม่ชอบประชดประชันผม ทำเหมือนผมไร้ค่า ทำเหมือนผมไม่มีความรู้สึก ว่าเวลาแม่ด่า ผมจะพูดว่าผมเป็นตัวปัญหา ทำให้แม่เครียด
ผมเลยรู้สึกผมจะอยู่ไปทำไม เหมือนผมสร้างแต่ปัญหา ทะเลาะที่ไร แม่ก็ร้องไห้ ผมรู้สึกผิดครับ ผมไม่อยากทำให้แม่ร้องไห้หรือเสียใจ เวลาแม่ด่าผมด่าผมว่าผทชิงหมามาเกิด ตะคอกใส่ผม เหมือนแม่โมโหมาก เวลานี้ผมไม่อยากให้เกิดปัญหา ไม่อยากมาทะเลาะกับแม่ ผมคิดว่าถ้าไม่มีผมทุกอย่างคงจะดีขึ้น
แม่อาจเสียใจแต่เวลาผ่านไปแม่คงจะชินเอง ผมไม่อยากมีตัวตน อยากหายไป ไม่อยากเป็นศพให้แม่ลำบาก อยากเดินออกมาโดยมีแค่เสื้อผ้าที่ห่อหุ้มกายไว้ แต่ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน ผมเป็นเด็กที่เรียนดีพอสมควรผมกำลังขึ้นมหาลัยปี 1 เรียนครู แต่ถ้าผมเรียนผมต้องใช้เงินจากแม่แต่ผมไม่อยากรบกวนท่านแล้ว
ถ้าเกิดผมหายไปจริง ผมคงไม่ได้ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ผมคงจะเป็นลูกที่อกตัญญูเอามากๆเลย ผมรู้มันไม่ดี แต่ถ้าผมออกไป แม่คงมีภาระน้อยลง ใช่ครับแม่ผมต้องหาเงินคนเดียวเลี้ยงผมและน้องเพราะพ่อผมเสียตอนผมอยู่ม.2 ถ้าไม่มีผมแม่จะได้เลี้ยงน้องคนเดียวไม่ลำบาก ผมอยากออกจากจุดนี้จริงๆครับ สงสารแม่
อย่างน้อยแม่ผมก็อยู่กับน้องปู่ย่า และมีลุงค่อยช่วยเหลือ แม่ผมไม่ลำบากแน่ถ้าผมหายไป ผมขอโทษนะครับ ใครที่มีทางออกที่ดีให้ผมช่วยผมทีครับ
ผมกับแม่ทะเลาะกันทุกวัน
ผมไม่เข้าใจแม่เลย แม่ชอบประชดประชันผม ทำเหมือนผมไร้ค่า ทำเหมือนผมไม่มีความรู้สึก ว่าเวลาแม่ด่า ผมจะพูดว่าผมเป็นตัวปัญหา ทำให้แม่เครียด
ผมเลยรู้สึกผมจะอยู่ไปทำไม เหมือนผมสร้างแต่ปัญหา ทะเลาะที่ไร แม่ก็ร้องไห้ ผมรู้สึกผิดครับ ผมไม่อยากทำให้แม่ร้องไห้หรือเสียใจ เวลาแม่ด่าผมด่าผมว่าผทชิงหมามาเกิด ตะคอกใส่ผม เหมือนแม่โมโหมาก เวลานี้ผมไม่อยากให้เกิดปัญหา ไม่อยากมาทะเลาะกับแม่ ผมคิดว่าถ้าไม่มีผมทุกอย่างคงจะดีขึ้น
แม่อาจเสียใจแต่เวลาผ่านไปแม่คงจะชินเอง ผมไม่อยากมีตัวตน อยากหายไป ไม่อยากเป็นศพให้แม่ลำบาก อยากเดินออกมาโดยมีแค่เสื้อผ้าที่ห่อหุ้มกายไว้ แต่ไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน ผมเป็นเด็กที่เรียนดีพอสมควรผมกำลังขึ้นมหาลัยปี 1 เรียนครู แต่ถ้าผมเรียนผมต้องใช้เงินจากแม่แต่ผมไม่อยากรบกวนท่านแล้ว
ถ้าเกิดผมหายไปจริง ผมคงไม่ได้ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ผมคงจะเป็นลูกที่อกตัญญูเอามากๆเลย ผมรู้มันไม่ดี แต่ถ้าผมออกไป แม่คงมีภาระน้อยลง ใช่ครับแม่ผมต้องหาเงินคนเดียวเลี้ยงผมและน้องเพราะพ่อผมเสียตอนผมอยู่ม.2 ถ้าไม่มีผมแม่จะได้เลี้ยงน้องคนเดียวไม่ลำบาก ผมอยากออกจากจุดนี้จริงๆครับ สงสารแม่
อย่างน้อยแม่ผมก็อยู่กับน้องปู่ย่า และมีลุงค่อยช่วยเหลือ แม่ผมไม่ลำบากแน่ถ้าผมหายไป ผมขอโทษนะครับ ใครที่มีทางออกที่ดีให้ผมช่วยผมทีครับ