คือมีเพื่อนอยู่กลุ่มหนึ่งแต่คนละห้องกันตอนแรกๆมันมาบอกเราว่าเราไม่มีรถไปโรงเรียนเลยมารับไปโรงเรียนได้มั้ยผมตอบไปเลยว่าได้ระยะเวลาที่ไปรับไปส่งเพื่อนคนนี้ถึง3ปีเลยที่เดียวทั้งแต่อยู่ ม.4จนถึงเกือบจบ ม.6 เพราะช่วงนั้นพ่อแม่เพื่อนคนนั้นไม่ซื้อรถให้แล้วต้องอยู่หอผมก็ต้องไปรับระยะทางไม่ต้องพูดถึงไม่ใช่ทางผ่านไปโรงเรียนสะด้วยแต่ผมก็ไปรับไปส่งเพื่อนคนนี้ทุกวันเช้าเย็นค่าน้ำมันผมไม่เคยเรียกเก็บผมออกคนเดียวระยะทางก็ประมานเกือบ5-6กิโลเมตรที่ผมต้องออกไปนอกเส้นทางเพื่อไปรับเพื่อนคนนั้นเวลามันมีปัญหาผมนี่รับหน้าแทนปกป้องตลอดยืมรถผมไปตั้งแต่4โมงเย็นถึงประมาณ2ทุ่มผมก็นั่งรอที่ รร.ยุงก็กัดแล้วมันมาหรอกว่ายืมรถกลับหอหน่อยผมก็ให้รู้ไหมเพื่อนคนนั้นเอาไปทำไรเอารถผมไปตบคนอื่นซึ่งระยะทางเกือบ20โลน้ำมันไม่ต้องพูดถึงไม่มีการเติมให้ผมนี่ช่วยมันทุกอย่างพอซักช่วง ม.6เทอมแรกพ่อแม่มันซื้อรถให้มันก็ไม่เอาไปรร.บอกไม่มีน้ำมันผมก็ไปรับมันทุกวันสักสองเดือนต่อมามันเริ่มทำตัวห่างเรานินทาเราด่าเราแขวะเราเห้อเรายังนึกเลยผมให้ใจมันไปแต่ได้อะไรกับมาผมใช้ใจแลกใจเพื่อนแต่สิ่งที่ได้มันไม่ใช่มีแต่คำนินทาเสียดสีด่า....นี่แหละสิ่งที่ตอบแทนผม
คุณเคยมีเพื่อนที่เห็นแก่ได้กันไหมครับพอเราหมดประโยชน์เขาก็ถีบหัวเราส่งเราไร้ค่าในสายตาของเพื่อนพวกนั้นเลย