จะมองดูแปลกไปไหม?

คือเราคบกับแฟนมาสองปีแล้วก็ทะเลาะกันบ่อยมากทุกครั้งที่ทะเลาะกันไม่ว่าเราจะผิดหรือไม่ผิดเราก็ต้องเป็นฝ่ายยอมให้เขาตลอดหรือไม่ว่าเขาจะทำอะไรจะไปไหนจะทำผิดยังไงเราก็ต้องให้เขาต้องฟังเขาต่อให้เราจะอยากโกรธเขามากแค่ไหนสุดท้ายเราก็ต้องยอมเขาทุกอย่างเขาจะไปเที่ยวกับเพื่อนเราก็ต้องยอมเขาจะกลับดึกแค่ไหนเราก็ต้องยอมไม่ว่าเขาจะผิดมากมายแค่ไหนเราก็ต้องเป็นฝ่ายที่ต้องยอมให้เขาเสมอเราต้องเป็นคนผิดตลอดเวลาที่เลาะกันต่อให้เราจะไม่ได้ผิดอะไรเราก็ต้องยอมรับความผิดนั้นเอาไว้เองต่อให้เขาเป็นคนผิดเราก็ต้องรับว่าเราเป็นคนผิดไม่ใช่เขาสำหรับเขาไม่ว่าจะทำอะไรไม่ว่าจะผิดมากแค่ไหนเขาเป็นฝ่ายถูกเสมอส่วนเราก็เป็นคนผิดไปและต้องยอมให้เขาต่อไปทั้งๆที่เราเป็นคนที่ไม่เคยคิดจะยอมใครนะถ้าไม่ใช่เพราะเราผิดจริงๆแต่กับเขานนี้เรากลับยอมเขาได้ทุกอย่างต่อให้เราจะต้องเจ็บต้องร้องไห้บ่อยแค่ไหนก็ตามแต่เราก็ยังยอมเขาอยู่ดีมันจะดูว่าเรารกเขามากหรือเปล่าหรือว่ามันเป็นเพียงแค่ความหลงอันเราก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่ในความรู้สึกของเราคือเราไม่อยากเสียเขาไปเรารักเขานะรักจนต้องยอมให้เขาทุกอย่างทุกเรื่องและในเวลาสองปีที่ผ่านมานี้เราก็ต้องยอมให้เขามาตลอดไม่ว่ามันจะหนักแค่ไหนก็ตาม...

( ใครที่พอจะเคยเป็นอะไรประมาณนี้ก็ขอความคิดเห็นเพิ่มเติมกันหน่อยนะคะ... )