ทำยังไงจะได้ใจหนุ่มวิศวะ

คือเรามีเพื่อนวิศวะคนนึง เป็นเพื่อนต่างคณะ อย่างที่บอกว่าเขาเป็นหนุ่มวิศวะ จริงๆแล้วไม่ได้ติดที่ว่าเขาเป็นวิศวะหรืออะไรหรอกนะ เพราะไม่คิดว่าจะอยากมีแฟนเป็นวิศวะหรืออะไร แค่ชอบคนๆนี้แต่เขาเรียนวิศวะเmjานั้นเอง จริงๆรู้จักเขามานานแล้ว แต่เรารู้จักเขานะ เขาไม่ได้รู้จักเรา แล้วด้วยความบังเอิญเราได้มีโอกาสแอ๊ดเฟสเค้าไป แล้วหลังจากนั้นก็ได้คุยกันบ้างประปราย จนวันนึง เค้าไม่สบายด้วยความที่เราไม่ชอบเห็นคนที่เรารู้จักป่วย เราเลยซื้อยาไปให้ แต่ก็แค่นั้นนะ เพราะหลังจากนั้น เราก็ไม่ได้คุยกันอีก จนวันสอบวิชาเลือก เค้าก็มานั่งอ่านหนังสือที่หน้าห้องสอบด้วยกันกับเรา แต่ก็แค่นั้นอีกนั่นแหละ ไม่ได้อะไรแค่ทักทายกันหลังสอบเสร็จแล้วก็แยกย้าย พอผ่านมาสักพัก เค้าก็ทักมาถามอะไรสักอย่างเพื่อประกอบการตัดสินใจของเขา เขาถามหลายคนนะ แต่หนึ่งในนั้นก็มีเราด้วย ผ่านมาไม่นานเราทักไป ก็รู้ว่าเขาเลิกกับแฟน ก็ช่วยเป็นที่ระบายให้เค้านะ แต่ก็ไม่ได้คุยจริงจังอะไร เพราะเขาเป็นคนดุๆ เด็กเกมหน่อยๆ เราเลยไม่อยากรบกวนเขามาก การคุยกันมันก็เริ่มเยอะขึ้น แต่ไม่บ่อยเท่าไหร่ จนวันนึง เราไปเที่ยวแล้วทักไปชวนเล่นๆ เค้าเลยบอกให้ซื้อของฝากมาให้ พอกลับมาเราเลยซื้อขนมไปให้ นั่นเป็นครั้งแรกที่เราได้นั่งคุยกัน มันมีความสุขมากเลยล่ะ ก็ได้คุยกันบ่อยขึ้น แล้วก็ได้มีช่องทางติดต่อกันมากขึ้น คือเราได้เบอเค้าเว้ยยยยยย
ก็มีโทรบ้างแต่ก็ไม่บ่อย แล้วก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เราได้ไปหาเค้าอีก คือเราหาเรื่องไปนี่แหละ ฮ่าๆ คือขอให้เขาช่วยงาน เขาก็ช่วยนะ เราก็เอางานไปให้ ตอนแรกคิดว่าเอาไปให้เฉยๆ แต่เขากลับนั่งคุยด้วยตั้งนาน จากวันนั้นที่เหนื่อย ท้อเครียดมากๆ กลับรู้สึกดี เหมือนได้ชาร์จแบต เขาบอก มีไรก็เล่าให้ฟังได้ คือทุกครั้งที่ได้คุย ได้อยู่ใกล้ มันรู้สึกดีมากๆเลยล่ะ เขาอบอุ่น เขาใส่ใจ แต่เขาจะบอกเสมอว่า เกลียดเรา ไม่ชอบเรา ไม่อยากคุย แต่เราก็หน้ามึนไง มีวันนึง เค้าชวนไปห้างด้วย ไม่ใช่อะไรหรอกเราโทรไปพอดี เค้าก็ไปคนเดียวไง เค้าเลยถามเราว่า ไปด้วยมั้ย มันเป็นความรู้สึกที่อยากจะกรี๊ด ดีใจเป็นบ้า แต่สุดท้ายเค้าก็ทักมาบอกว่า เขาจะไปคนเดียว นั่นก็ไม่ได้ทำให้เราละความตั้งใจ เราก็พยายามจะไปกับเขา จนทำให้เขาไม่พอใจ จนไม่พูดกับเรา นั่นมันทำให้เรารู้สึกแย่มากเลยล่ะ ก็เลยหันหลังกลับ ไม่ไปด้วย รู้สึกแย่จนร้องไห้อ่ะ เหมือนเด็กโดนดุอ่ะ แต่เขาก็ทักมาว่า เขาแพลนตัวเองไว้แล้ว เขาจะกลับบ้านเลย หลังจากนั้น อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป เขาเย็นชามากขึ้น เขาอึดอัดที่เราทำแบบนี้ เราเลย ไม่ไปยุ่ง ไม่ไปเจอ ไม่ทัก แต่เรายังอยากเป็นคนที่เขารู้จักเหมือนเดิมนะ แต่แค่คิดว่า ชอบในตัวเขา ชอบที่เขาดุ ชอบที่เขาอบอุ่น อยู่กับเขาแล้วเหมือนมีคนดูแล เขาปกป้องเราได้ เรารู้สึกแบบนั้น เราเลยชอบคิดว่า อยากเป็นแฟนกับเขา เราอยากให้เขายิ้ม อยากเป็นคนสร้างรอยยิ้มให้เขา ชอบที่จะเห็นมุมน่ารักของเขาที่คนอื่นไม่เห็น เหมือนมาเฟียกับเด็กหญิงโก๊ะ อะไรประมาณนี้ แค่คิดก็ฟินแล้วอ่ะ 5555