ตอนเราคบกันมันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากเลยคะ หวานไปส่ะหมด หรืออาจจะเป็นช่วงที่เรามีโปรก็ไม่รู้ แต่พอนานๆไปรักของเราเริ่มเปลี่ยนไป เขาเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อสอบบ่อยมากเราก็เลยไม่ค่อยมีเวลาได้คุยกัน แต่ก็เข้าใจนะคะว่าเราก็โตๆกันแล้วไม่จำเป็นต้องคุยกันตลอด แต่พอมาพักหลังๆการที่เราเริ่มคุยกันน้อยลง เขาก็เปลี่ยนไปมาก หวานก็ไม่มี ปล่อยให้เราอยู่คนเดียวได้มาเป็นเดือนๆ แบบวันนึงคุยกันบ้างนิดๆหน่อยๆทั้งไลน์และโทรศัพท์ พอมาพักหลังๆเลยนี่คือแม้แต่โทรศัพท์ก็ไม่เคยโทรมาเลยคะ เราอยากเลิกกับเขานานแล้วแต่บางครั้งเราก็คิดว่าเดี๋ยวเขาคงกลับมาเป็นคนเดิมที่ใส่ใจเราเหมือนเดิม แต่ในที่สุดเราก็ทนไม่ไหวคะ ตัดสินใจบอกเลิกไปเลยเพื่อที่ว่าถ้าคบกันไปไม่มีอะไรดีขึ้นก็เลิกๆกันไปดีกว่า พอเลิกเสร็จเราไม่รู้ว่าเขาจะเสียใจหรือเปล่าเพราะเขาเป็นคนที่นิ่งมาก แต่คนบอกเลิกนี่ไม่ใช่ว่าหมดรักนะแค่เหนื่อย เหนื่อยกับทุกสิ่ง แต่ที่รู้ๆเขามีคนคุยแล้วคะ ส่วนฉันยังอยู่ที่เดิม. ฉันเลยคิดว่าถ้ามีรักครั้งใหม่ฉันจะมองคนอย่างไรที่ไม่ให้เป็นแบบนี้อีกคะ
ควรมองคนอย่างไร