หลังจากเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น ผมก้อไม่เที่ยวต่อล่ะครับ ขับกลับบ้านดีกว่า ในใจก็คิดถึงแต่น้องคนนั้น เขาหายไปไหน หรือว่าเขาหายไปกับฝูงคน หรือว่าเขาไม่มีตัวตน ตั้งแต่แรก คิดไปคิด จนขับกลับมาถึงบ้าย เพลียๆ นอนแบบไม่อาบน้ำ(ดูสกปรกจัง)
เวลาผ่านเลยไปครับ เดือนสองเดือนได้ ผมไม่ได้ราชบุรี สักพักครับ วันนี้มีธุระต้องเข้าตาเมืองนครปฐม เลยขับมอเตอร์ไซ ไปจอดปากทางแล้วนั่งรถเมล์ไปลงตัวเมองเอา (ความจริงกลัว ตร. จับมากกว่า) ก้อไปทำธุระจนเสร็จ มีเวลาเหลือ เลยเดินเล่นรอบๆองค์พระ แน่นอนครับ เช็คอินตามสมัยนิยม เช็คอินได้ที่ผมไปนั่งที่ริมถนน ด้านหน้าผมเป็นโรงเรียนประถม เสียงนักเรียนดังดีครับ เสียงฉุกเฉินของรถ ผ่านไป2 คัน คงมีอะไรเกิดขึ้นไกล้นี่ล่ะมั้ง
..พี่ครับ ขอน้ำอัดลมแก้วครับ... ผมซื้อน้ำ ที่ร้านริมถนน แดดมันร้อนมาก แล้วกลับมานั่ง ดูคนกดถูกใจต่อ
...น้องๆ มีไรเกิดขึ้นนะ... มีเสียงคนถามวิน ข้างๆผม เพราะรถฉุกเฉินวิ่งไป
...อ่อ เด็กนักเรียนรถล้มครับ ไม่มีใครเป็นอะไรหรอก เป็นแบบนี้บ่อยๆ... พี่วินเขาตอบไป ผมเลยได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมฟังไปสักพัก เกิดอยากเซลฟี่ หยิบก้อง เข้าแอพ กะเซลฟี่เต็มที่ เพราะแน่ใจล่ไม่มีใครสนใจผมแน่นอน รูปแรกผ่านไป ไม่หล่อ หน้าอ้วน เอาใหม่ รูปที่สอง ไม่เอาอะ พุงหลามเลย รูปที่สาม ???? ใครอยู่ข้างหลังไกล้ๆ มันคุ้นๆ....
ใช่ครับ น้องคนนั้น .......???? ทำไมจำได้ (น้องเขาหล่อน่ารักตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น) มาคราวนี้ ไม่ชุดขาวไม่ขาสั้น แต่น้องมาแนวฮิปเลยครับ แต่ที่คงเดิมดือ หูฟัง กับเดินถือมือถือมา พร้อมกับถ่ายรูป ไปเรื่อยๆ ในใจผมว่าเดินตามดีมั้ย หรือว่า เข้าไปทักเลย เอาให้แน่ใจ ว่าใช่คนเดียวกัน.....
เดินตามไปก่อนล่ะกัน กันหน้าแหก เดินตามได้สัก 5นาที น้องเขาเข้าไปในร้านสะดวกซื้อแถวนั้น ผมรอเวลาสักระยะ น้องเขาออกมาพร้อมกับน้ำอัดลมหนึ่งขวด ในมือยังคงเล่นมือถือ แต่เดินเป็นปกติมาก หลายครั้งที่น่าจะตกท่อ ก็ไม่ตก ทางแยกยังเดินเล่ได้เลย (คนไรว่ะ สมาธิดี ขนาดนั้น อันนี้ผมคิดเอง)
ตามมาจนถึงตรงที่เด็กรถล้มครับ จากเสียงพูดคุย ของไทยมุง คือ เด็กที่ล้มไม่เป็นไรมาก มีบาดแผลนิดหน่อย แต่รถนี่คงซ่อมยาก ล่วนรถคันที่ตามมาแล้วหักหลบ อันนี้แย่หน่อย คงไป ฉันเห็นคุณแล้ว (อะไรว่ะ ฉันเห็นคุณ อ่อ...ICU.... มุกไทยมุง) ยังตามน้องเขาอยู่นะครับ น้องเขาแหวกผู้คน เข้าในเหตุการณ์ ตำรวจกันคนสุดพลัง สิ่งที่ทุกคนทำ คือยกมือถือ ถ่ายทะเบียนรถ น้องคนนี้ก้อทำเช่นกัน แต่แค่รูปเดียว แล้ว ออกมาแบบเฉยมาก ไม่วิพากวิจารณ์ อะไร เดินออกไปตามทางเดิน ผมยังตามดูอยู่นะครับ เพราะแน่ใจแน่นอน ว่าคนเดียวกัน คนหล่อขาวน่ารัก ใส่แว่น แถวบ้านนอกแบบนี้ มีไม่เยอะครับ เดินตามมาได้พักหนึ่ง น้องเขาเลี้ยวขวา เข้าซอยคนเดินริมคลองไป ผมตามมากะว่าจะทักน้องตรงทางที่เลี้ยวเข้าไปนี่ล่ะครับ คงมีคนไม่มาก
???????.....หายไปแล้ว หายไปไหนอ่ะ โดดน้ำลงคลองไปป่าว ผมลองก้มลงไปมอง มันก็ไม่มี ทางตรง ไม่มีซอยเข้าออก ผมเดินไปเกือบ 5 นาที กว่าจะพ้นกำแพง ถึงมีซอยเข้าไปได้ แต่ผมตามน้องเขามาติดๆเลยนะ บอกได้เลยครับ ต่อให้น้องเขาออกวิ่ง ผมต้องเห็น หรือถ้าน้องเขาวิ่งจริง มันต้องมีเสียง เพราะนี่มันทางปูนริมน้ำ.......
ยืนนิ่งไป....แบบไร้ตัวตนเลยผม .... ตกใจด้วย กลัวนิดๆ ออกไปจากตรงนั้นก่อนดีกว่า ที่ผมคิด เพราะไม่แน่ใจ ว่าตามอะไรอยู่ แต่ที่แน่ใจ คือ น้องคนนี้ มีตัวตนแน่นอนเพราะน้องเขาซื้อน้ำกินได้ ใจคิดว่าไม่ใช่ผีหรอก กลับบ้านก่อนล่ะกัน กลับไปตั้งหลัก ไปขยายรูปที่เซลฟี่มาด้วย คิดว่ายังไงก้อติดหน้าเด็กคนนั้นแน่นอน แต่ตอนนี้ ไปจากตรงนี้ก่อน เพื่อ ไม่ใช่แบบที่ผมคิด ได้หนีทัน
คิดได้แบบนั้น ผมก้อเดินปนวิ่ง ผ่านที่เกิดเหตุ แต่ตอนนี้คนน้อยลงมาก มาขึ้นรถเมล์ กลับบ้าน
พรุ้งนี้มาเล่าต่อนะครับ.........
เด็กหนุ่มที่หายไป??? (ต่อจากเมื่อคืน)
เวลาผ่านเลยไปครับ เดือนสองเดือนได้ ผมไม่ได้ราชบุรี สักพักครับ วันนี้มีธุระต้องเข้าตาเมืองนครปฐม เลยขับมอเตอร์ไซ ไปจอดปากทางแล้วนั่งรถเมล์ไปลงตัวเมองเอา (ความจริงกลัว ตร. จับมากกว่า) ก้อไปทำธุระจนเสร็จ มีเวลาเหลือ เลยเดินเล่นรอบๆองค์พระ แน่นอนครับ เช็คอินตามสมัยนิยม เช็คอินได้ที่ผมไปนั่งที่ริมถนน ด้านหน้าผมเป็นโรงเรียนประถม เสียงนักเรียนดังดีครับ เสียงฉุกเฉินของรถ ผ่านไป2 คัน คงมีอะไรเกิดขึ้นไกล้นี่ล่ะมั้ง
..พี่ครับ ขอน้ำอัดลมแก้วครับ... ผมซื้อน้ำ ที่ร้านริมถนน แดดมันร้อนมาก แล้วกลับมานั่ง ดูคนกดถูกใจต่อ
...น้องๆ มีไรเกิดขึ้นนะ... มีเสียงคนถามวิน ข้างๆผม เพราะรถฉุกเฉินวิ่งไป
...อ่อ เด็กนักเรียนรถล้มครับ ไม่มีใครเป็นอะไรหรอก เป็นแบบนี้บ่อยๆ... พี่วินเขาตอบไป ผมเลยได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมฟังไปสักพัก เกิดอยากเซลฟี่ หยิบก้อง เข้าแอพ กะเซลฟี่เต็มที่ เพราะแน่ใจล่ไม่มีใครสนใจผมแน่นอน รูปแรกผ่านไป ไม่หล่อ หน้าอ้วน เอาใหม่ รูปที่สอง ไม่เอาอะ พุงหลามเลย รูปที่สาม ???? ใครอยู่ข้างหลังไกล้ๆ มันคุ้นๆ....
ใช่ครับ น้องคนนั้น .......???? ทำไมจำได้ (น้องเขาหล่อน่ารักตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น) มาคราวนี้ ไม่ชุดขาวไม่ขาสั้น แต่น้องมาแนวฮิปเลยครับ แต่ที่คงเดิมดือ หูฟัง กับเดินถือมือถือมา พร้อมกับถ่ายรูป ไปเรื่อยๆ ในใจผมว่าเดินตามดีมั้ย หรือว่า เข้าไปทักเลย เอาให้แน่ใจ ว่าใช่คนเดียวกัน.....
เดินตามไปก่อนล่ะกัน กันหน้าแหก เดินตามได้สัก 5นาที น้องเขาเข้าไปในร้านสะดวกซื้อแถวนั้น ผมรอเวลาสักระยะ น้องเขาออกมาพร้อมกับน้ำอัดลมหนึ่งขวด ในมือยังคงเล่นมือถือ แต่เดินเป็นปกติมาก หลายครั้งที่น่าจะตกท่อ ก็ไม่ตก ทางแยกยังเดินเล่ได้เลย (คนไรว่ะ สมาธิดี ขนาดนั้น อันนี้ผมคิดเอง)
ตามมาจนถึงตรงที่เด็กรถล้มครับ จากเสียงพูดคุย ของไทยมุง คือ เด็กที่ล้มไม่เป็นไรมาก มีบาดแผลนิดหน่อย แต่รถนี่คงซ่อมยาก ล่วนรถคันที่ตามมาแล้วหักหลบ อันนี้แย่หน่อย คงไป ฉันเห็นคุณแล้ว (อะไรว่ะ ฉันเห็นคุณ อ่อ...ICU.... มุกไทยมุง) ยังตามน้องเขาอยู่นะครับ น้องเขาแหวกผู้คน เข้าในเหตุการณ์ ตำรวจกันคนสุดพลัง สิ่งที่ทุกคนทำ คือยกมือถือ ถ่ายทะเบียนรถ น้องคนนี้ก้อทำเช่นกัน แต่แค่รูปเดียว แล้ว ออกมาแบบเฉยมาก ไม่วิพากวิจารณ์ อะไร เดินออกไปตามทางเดิน ผมยังตามดูอยู่นะครับ เพราะแน่ใจแน่นอน ว่าคนเดียวกัน คนหล่อขาวน่ารัก ใส่แว่น แถวบ้านนอกแบบนี้ มีไม่เยอะครับ เดินตามมาได้พักหนึ่ง น้องเขาเลี้ยวขวา เข้าซอยคนเดินริมคลองไป ผมตามมากะว่าจะทักน้องตรงทางที่เลี้ยวเข้าไปนี่ล่ะครับ คงมีคนไม่มาก
???????.....หายไปแล้ว หายไปไหนอ่ะ โดดน้ำลงคลองไปป่าว ผมลองก้มลงไปมอง มันก็ไม่มี ทางตรง ไม่มีซอยเข้าออก ผมเดินไปเกือบ 5 นาที กว่าจะพ้นกำแพง ถึงมีซอยเข้าไปได้ แต่ผมตามน้องเขามาติดๆเลยนะ บอกได้เลยครับ ต่อให้น้องเขาออกวิ่ง ผมต้องเห็น หรือถ้าน้องเขาวิ่งจริง มันต้องมีเสียง เพราะนี่มันทางปูนริมน้ำ.......
ยืนนิ่งไป....แบบไร้ตัวตนเลยผม .... ตกใจด้วย กลัวนิดๆ ออกไปจากตรงนั้นก่อนดีกว่า ที่ผมคิด เพราะไม่แน่ใจ ว่าตามอะไรอยู่ แต่ที่แน่ใจ คือ น้องคนนี้ มีตัวตนแน่นอนเพราะน้องเขาซื้อน้ำกินได้ ใจคิดว่าไม่ใช่ผีหรอก กลับบ้านก่อนล่ะกัน กลับไปตั้งหลัก ไปขยายรูปที่เซลฟี่มาด้วย คิดว่ายังไงก้อติดหน้าเด็กคนนั้นแน่นอน แต่ตอนนี้ ไปจากตรงนี้ก่อน เพื่อ ไม่ใช่แบบที่ผมคิด ได้หนีทัน
คิดได้แบบนั้น ผมก้อเดินปนวิ่ง ผ่านที่เกิดเหตุ แต่ตอนนี้คนน้อยลงมาก มาขึ้นรถเมล์ กลับบ้าน
พรุ้งนี้มาเล่าต่อนะครับ.........