เครียดและเสียใจกับที่ทำงานใหม่ค่ะ ควรทำยังไงดีคะ

ปกติโดยส่วนตัวแล้วเป็นคนร่าเริง สนุกสนาน ชอบคุย ชอบเล่นกับคนอื่นๆ ทำงานที่ไหนไม่เคยมีปัญหาเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้ดี แต่พอได้เปลี่ยนงานมาทำที่ที่ทำ ณ. ปัจจุบัน เพราะมีคนแนะนำให้มาทำ เราเห็นว่าสวัสดิการดี เงินเดือนสูง ก็เลยย้ายงานมาทำที่นี่ เอาเป็นว่าได้เปลี่ยนตำแน่งด้วย ได้ช่วยดูแลงานของเจ้าของบริษัทและลูกเจ้าของบริาัท วันแรกที่เข้ามาทำ เพื่อนร่วมงานทักทาย แซวเล่น พูดคุยกับเราปกติ แต่พอผ่านไปได้ 1 สัปดาห์ เค้าก็เปลี่ยนไป พูดจาจิกกัดเรา โดยที่เราไม่รู้ว่าเราทำอะไรผิด เราทำงานทำตามหน้าที่ ใครคนไหนจะลาเราก็ช่วยงานเค้า ทุกครั้งที่เค้าพูดจิกกัด เราก็จะทำเฉยๆไปเพราะคิดว่าการที่เรานิ่งเฉยเค้าจะหยุดในสิ่งที่เค้าทำ แต่ก็ไม่สำเร็จ เราเจอแบบนี้ทุกวัน เคยซื้อขนมไปฝาก ก็กลับเจอคำพูดแรงๆตอกกลับมา เราคิดว่าการมีน้ำใจต่อเพื่อนร่วมงานหรือใครๆเป็นเรื่องที่ดี ถึงจะไม่ได้รับน้ำใจกลับมาก็ไม่เป็นไร ขอแค่เปิดใจยอมรับเราบ้าง แต่ที่แปลกไปกว่านั้นที่นี่ไม่มีการสอนงาน ตลอดระยะเวลา 3 เดือนที่อยู่ที่นี่ เราเรียนรู้งานด้วยตัวเองเพราะถามเพื่อนร่วมงานเค้าก็ไม่ค่อยอยากสอนงานเรา เราเลยต้องใช้วิธีสังเกตจากสิ่งที่คนเก่าๆทำ ถูกบ้าง ผิดบ้าง ถือว่าเป็นบทเรียนสอนเรา เราทำงานที่นี่ถูกตำหนิมาตลอด ทั้งที่เราไม่ผิด ก็จะโดนคนตำแหน่งใหญ่กว่า หรือคนเก่าแก่ โยนความผิดมาให้ เราก็ต้องยอมรับไป ทั้งที่ไม่อยากยอมรับ เจ้านายเราก็จะเชื่อแต่คนเก่าแก่หรือคนที่ตำแหน่งสูงกว่า เรามาที่นี่เราอยากตั้งใจทำงาน อยากให้มองเห็นในส่วนที่เราตั้งใจทำงานบ้าง ไม่ได้อยากมาโดนตำหนิทุกวัน แต่ในส่วนที่เราทำดี ทำสักเท่าไร ก็ไม่เคยดีหรืออยู่ในสายตาของใคร แต่พอทำผิดพลาดเพียงเพราะไม่มีคนสอนงาน ก็จะถูกว่า ตำหนิ เราเริ่มท้อกับที่ทำงานที่นี่ ไม่มีที่พึ่งหรือเพื่อนไว้พูดคุยปรึกษาเรื่องงาน เรามาทำงานที่นี่ร้องไห้บ่อยมากๆ กลายเป็นคนอ่อนแอ ความร่าเริงที่มีหายไปหมด มีแต่ความตึงเครียดและความหวาดระแวงในการทำงานเข้ามาตลอดระยะเวลา 3 เดือน กัวงานผิดพลาด กัวโดนตำหนิ กัวไม่ผ่านโปร ทุกครั้งที่ตื่นเช้าขึ้นมาและรู้ว่าจะต้องมาทำงาน คิดเสมอว่าเราจะต้องมาเจอกับอะไรอีก บางวันก็เจอคำพูดกระแทก-ดันของคนต่างแผนก จากความรู้สึกของเรา เราคิดว่าถ้าไม่ชอบเรา ก็ขอให้เฉยไปได้มั๊ย ไม่ต้องด่า ไม่ต้องว่า คุยแค่เรื่องงานก็พอ เพราะเราเองก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน ทำมาตลอด 3 เดือน การก้าวเข้าที่ทำงานเราจะเครียดทุกครั้ง แต่พอเลิกงานได้ก้าวออกจาออฟฟิศเราจะมีความสุขมากๆ เราเองก็ป่วยเป็นแพ้ภูมิเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แถมยังมีลิ่มเลือดในสมองมาอยู่เป็นเพื่อนอีก เราพยายามมองโลกในแง่ดีมาตลอด แต่เจอที่นี่แล้วเราทำไม่ไหวจิงๆ ทุกวันนี้เราอาการทรุดลงเยอะมากๆ เพราะความเครียด เราอยากทำงานหาเงินไว้รักษาตัวหาหมอ ไม่ได้ไปแข่งขันกับใครๆ เราพอใจในชีวิตของเราแบบนี้ มีเพื่อนๆพี่ๆคนไหนพอจะให้คำแนะนำหรือเจอเรื่องราวแบบนี้บางคะ เอามาแชร์กันบ้างนะคะ เผื่อเป็นแนวทางในการเอาตัวรอดในออฟฟิศค่ะ ขอบคุณค่ะ ^^