ถ้าเค้าหายไปแล้วเราคิดถึง "แสดงว่าเค้าสำคัญกับเราใช่มั้ย" ???

กระทู้สนทนา
- สวัสดีสมาชิกทุกคนก่อนนะครับ กระทู้นี้เป็นกระทู้ที่ผมอยากเอาเรื่องที่ผมแต่งขึ้นมาแบ่งบันให้ทุกคนอ่านกันนะครับ อมยิ้ม07
อาจไม่สวยหรูเมื่อนักเขียนมืออาชีพแต่ผมก็แต่งขึ้นจากความชอบส่วนตัวนะครับ >//<

คุณสมบัติที่ดีของนักเขียนนิยายคือ "ต้องคิดไปเอง <3"
ปล.คิดเอง 5555 อมยิ้ม11

งั้นเริ่มเลยแล้วกัน

ระหว่างที่ผมเดินออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ที่หน้าบ้าน

"ว้ายยยยย !!!"

เสียงผู้หญิงคนนึงตะโกนมาจากข้างหลังผม

"โครมมมมม !!~"

จู่ๆก็มีจักรยานพุ่งเข้ามาชนผมอย่างจัง

"โอ๊ยยย" : ผมล้มลงไปกองพร้อมกับจักรยานคันนั้นและเจ้าของจักรยาน

"เป็นอะไรมากไหมค่ะ"
เสียงหวานๆของผู้หญิงใส่แว่นแสนซุ่มซาม

"เจ็บสิครับถามได้ โอ๊ยย"
ผมเอ่ยปากพูดๆไปแบบคนอารมณ์ร้อน

"ขอโทษค่ะ พอดีมีรถขับปาดหน้าเราเลยหักหลบแล้วมาชนนาย"
ผู้หญิงคนนึงทำหน้าเศร้าๆพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน

ผมเงยหน้ามองพร้อมหยุดทุกอากับกริยาตรงหน้าของผู้หญิงคนนั้น
เธอชั่งเป็นคนที่น่ารักอะไรอย่างนี้
ผู้หญิงผิวขาว แก้มอมชมพู ใส่แว่น ตรงสเป็ก อมยิ้ม02

"คุณเป็นอะไรมากไหมค่ะอมยิ้ม19" เธอถามผม

ผมนิ่งไปเพราะสายตาที่เธอมองมามันทำให้หัวใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ

"คุณเป็นอะไรไหมค่ะ"เธอถามซ้ำ

จริงๆก็เจ็บขานะแต่ผมต้องตอบแบบรักษาภาพผู้ชายอารมณ์ร้อน

"ไม่เป็นอะไรมากหรอกหน่ะ ทีหลังก็ขับรถระวังๆด้วยล่ะ"

ผมลุกขึ้นพร้อมกับยกจักรยานให้เธอเท่

"ทีหลังก็ขับรถระวังๆด้วยหล่ะอย่าให้เดือดร้อนคนอื่นเค้าเข้าใจไหม"
ผมตักเตือนเธอไปแบบลืมตัวเพราะความเคยชิน

"ค่ะ" เธอตอบมาคำเดียวสั้นๆพร้อมกับยิ้มให้ผม อมยิ้ม07

และเธอก็หันจักรยานปั่นไปตามทางของเธอ

ผมมองเธอปั่นจักรยานไปจนสุดสายตาพร้อมกับลุกขึ้นเดินขาเจ็บกลับเข้าบ้าน

และนั้นคือครั้งแรกที่ผมเจอเธอ............ อมยิ้ม04

// ปล.1 เล่นพันทิปครั้งแรก เขียนกระทู้ครั้งแรก ภาษาอาจไม่ดูเรียบร้อยซักเท่าไหร่ เพราะพยายามเขียนให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุดแล้ว
ปล.2 ใครมีคำแนะนำในการเขียนยังไงแนะนำกันได้นะครับ ติชมได้เต็มที่
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่