อยากทราบว่า กลอนบทดังกล่าวนี้มาจากเรื่องอะไรหรอครับ

พอจำได้คร่าวๆ ว่ามีเนื้อความประมาณนี้ครับ

"ช้างรู้ภาษาคนหม่นหมอง รับกล้วยสองหวีมาน้ำตาไหล
หวีหนึ่งส่งยื่นคืนไป รับไว้หวีเดียวเคี้ยวกิน
บัดนั้น ตาควานช้างหลักจิตคิดถวิล
จึงถามว่าเหตุใดเจ้าไม่กิน
ให้หมดสิ้นจึงยื่นคืนมา"