สวัสดีครับ ผมอยากจะขอคำแนะนำเพราะเรื่องที่ผมเจอ
ผมต้องขอโทษนะครับ ผมเขียนพันทิปไม่ค่อยเป็นทั้งเรื่องวรรคตอนและอื่นๆ
งั้นผมจะขอเขียนไม่ให้ทุกคนตาลายก็พอนะครับ ผิดพลาดอย่างไรขอโทษด้วยครับ
เริ่มจาก ตอนแรกสุดของเรื่องผมเป็นนักเรียนอาชีวศึกษา
ช่วงปิดเทอม ผมได้ไปหางานพิเศษเป็นเด็กเสริฟพาทไทม์ในร้านอาหาร
แล้วผมก็ได้พบกับผู้หญิงคนนึงคนเธอรุ่นๆเดียวกัน จากที่ไม่รู้จักกลับกลายเป็นสนิทกัน
เธอดีมากครับ แทบจะเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดที่ผมรู้จัก ผมเลยตัดสินใจจีบเธอครับ
ตอนแรกเราคบกัน มันมีแต่คนอิจฉาทุกอย่างมันดีไปหมด
3เดือนแรก เราแทบไม่ทะเลาะกันเลยครับผมรักเธอมาก
พอเข้า 6เดือน เริ่มทะเลาะกัน แต่ผมก็ไม่คิดอะไรครับคือ คบกันก็ต้องมีเห็นต่างบ้าง
การทะเลาะกันจึงเป็นเรื่องปกติ ตอนดีไม่ทะเลาะเรารักกันมาก ผมไปช่วยพ่อแม่เธอ
ขายข้าว ช่วยทาสีบ้าน จนพ่อแม่แฟนผมก็เริ่มชอบผม จากตอนแรกที่ลุคผมเป็นเด็กช่าง
เขาเลยอาจจะไม่ค่อยชอบ จนคบก้น เข้า 1ปี ทุกอย่างมันเหมือนไม่มีอะไร จนกระทั่ง
ผมพาเธอไปนั่งกินข้าว เธอไปเข้าห้องน้ำ กระเป๋าเธออยู่บนโต๊ะ มีเสียงไลน์เด้งขึ้นมา
ผมนึกว่าแม่แฟนไลน์มา เพราะปกติแม่เขาจะไลน์มา ชวนไปไหนมาไหน
พอผมเปิดดู กลับเป็นผู้ชายคนนึง ทักมาข้อความประมานว่า คิดถึง เที่ยวให้สนุกนะครับ .
ผมดูแล้วก็รู้เลยว่ามันต้องมีการลบแชทแน่นอน ผมนี้จุกเลยครับ โกรธก็โกรธ เสียใจก็เสียใจ
มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากๆ เราทะเลาะกันเถียงกันเพราะ เธอบอกว่า "แค่เพื่อนหนะ "
พอถามย้ำๆ เธอก็ยอมรับว่าเธอนอกใจผม ผมลุกจากร้านอาหารทั้งๆที่ ข้าวพึ่งจะมา จ่ายเงิน
แล้วถามเธอว่า ในบทสนทนาตอนทะเลาะกัน เธอได้บอกว่าแค่เพื่อน เขามาขอไลน์
ทำงานในร้าน พิซซ่า ผมจ่ายเงินเสร็จ ก็กะจะไปส่งแฟน ที่บ้านแล้วจะไปหาผู้ชายคนนั้น
แฟนผมไม่ยอมจะไปด้วย พอไปถึงแฟนผมไม่เข้าไป แต่บอกผมว่าอย่าทำอะไรเขานะ
แฟนผมเหมือนจะปลงแล้วครับ ไม่แก้ตัวเพราะคิดว่าผมคงเลิกแน่ๆ
ผมเข้าไปคุยกับ ผู้ชายคนนั้น ขอเขาดูโทรศัพท์ เขาก็ทำหน้ากวนๆผมอะครับ
ให้ดูผมนี้น้ำตาจะไหลเลย คุยกันมาเกือบเดือนแล้วครับซึ่ง 1เดือนที่ผมเป็นควาย
เพราเธอทำตัวเหมือนเดิมมาก คนนั้นสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับแฟนผมอีก
ทีนี้แฟนผมจะขอผมเลิก ผมนี้ร้องไห้อยู่กลางห้างอะครับ แยกย้ายกันกลับบ้าน
ผมร้องไห้จนไม่ได้นอน มันจุกมาก มันยิ่งกว่าเรื่องแย่ๆทุกเรื่องรวมกัน
ผมพยายามขอแฟนคืนดี ตามง้อ แฟนผมหนีผม สะบัดหนี ผมพยายามยิ้ม
ให้เธอเป็นเหมือนเดิม แต่ทุกอย่างมันแย่ลง จนผม เริ่มทำร้ายตัวเอง.
ผมไม่ได้ทำเพื่อประชดรักหรือพยายามให้แฟนสงสารนะครับ
ความคิดตอนนั้น มันทำไรไม่ได้เราก็ต้องจัดการกับอะไรสักอย่าง
มันคือตัวผมเองครับที่ดูแลเธอไมดีพอ ผมคิดแบบนั้น
การทำร้ายตัวเองของผม คือ ต่อยหน้าตัวเอง เอาหัวโขกกำแพง
จนหน้าผมมันแย่จนไปเรียนไม่ได้ มันบวมครับเหมือนโดนผึ้งต่อย
พ่อผมพาผมไปหาหมอ ปรากฎว่าผมเป็น โรคซึมเศร้าหมอว่างั้น
เวลาผมทำร้ายตัวเอง ผมไม่เจ็บเลยนะครับ ไม่รู้ทำไมมันไม่รู้สึกอะไรเลย
ผมหายไป 1 วัน ที่ไม่ได้ตามตื้อ หรืออะไรแฟนผมเลย ผมนอนหน้าปูดร้องไห้อยู่บนเตียง
เธอโทรมา บอกขอโทษให้เริ่มต้นใหม่ได้ไหม ณ ตอนนั้นผมไม่ต้องคิดเลยครับ มันเหมือนถูกหวย จริงๆนะ
เราคบกันต่อ แรกๆเราก็แทบมองหน้ากันไม่ติด แต่พอพยายามเข้าหากัน มันก็เริ่มจะโอเค
เธอชอบอารมเสียใสผมจะพยายามทำให้เธออารมดี แต่เธอจะด่าแล้วตะคอก แล้วบอกเลิกผม
เธอเริ่มไม่เหมือนตอนแรก เวลาเธอดีผมนี้มีความสุขมาก เวลาเธอแย่ ผมก็กลับไปทำร้ายตัวเองอีก
ทุกครั้ง ที่ทุกอย่างมันใช้เหตุผลในการคุยไม่ได้ ผมเสพติดความเจ็บปวด ไปแล้ว
แต่ผมก็มีความสุขที่มีเธอมาก 2ปีผ่านไป เราตัดสินใจมาอยู่ด้วยกัน ตอนนั้นผมเข้ามหาลัยแล้ว
เราเช่าบ้าน อยู่ หารกัน 4คน เพือนผมมาอยู่กับแฟนเช่นกัน แรกๆดีใจที่อยู่ด้วยกัน แต่หลังจากที่
ผมอยู่มา 5เดือน กับคนที่ผมคิดว่าเธอดีไปหมดจากตอนแรกของเรื่อง ทะเลาะกัน ผมเป็นบ้า
ผมต่อยตัวเอง และที่น่าขำคือ เธอมาช่วยผมต่อย แล้วก็ออกข้างนอกปล่อยให้ผมนอนจมกองน้ำตา
เรื่องที่ทะเลาะ ส่วนใหญ่ จะเป็นเขาใช้ผมแล้วผมทำงานไม่สามารถทำให้ได้ โมโหมา เรื่องผมไปมหาลัย
ผมติด มหาลัยที่ดีสำหรับวิศวะ แต่ผมเลือกที่จะเรียนใกล้บ้าน ราชมงคล พ่อผมโมโหมากที่ผมทิ้งสิ่งดีๆในชีวิต
ที่ผมว่าเขาโมโหเรื่องผมไปมหาลัย เพราะในมหาลัยมีผญ แค่นั้นแหละครับ ทะเลาะกันตลอด ผมพยายามบอกว่า
ผมไม่เคยนอกใจเธอเลย แต่เธอก็ได้แต่วีน ๆ ๆ แล้วผมก็สติแตก โรคซึมเศร้าผม ไม่เคยหาย
ผมไม่เข้าใจว่าเขาเรียกโรคซึมเศร้าแต่ผมกลับมาบ้าต่อยตัวเองมันซึมเศร้าตรงไหน
ตอนนี้ผมเริ่มคิดว่าจะไปจากเธอ แต่ติดตรงพอผมกำลังจะตัดใจ เธอใช้ความดีเข้าหา พอผมกลับมา
มันก็วนลูป แล้วเพื่อนที่อยู่ด้วยกัน มันมาถ้าผมไม่อยู่ที่บ้านช่วยหารมันก็จะไม่มีที่อยู่ เพราะมันทิ้งห้องเช่ามาอยู่บ้าน
มันไม่มีเงินพอจะไปเช่าใหม่ ทำให้เป็นการผูกมัน ผมไปไหนไม่ได้ สงสารเพือนไม่อยากเสียเพื่อน ทะเลาะกับแฟน
แทบทุกวัน เรื่องผมทำงานจนไม่แฟนไป ผมไม่อยากทิ้งแฟน เพราะ พ่อแม่แฟนไว้ใจผม พ่อกับแม่แฟนไม่เคยเห็นด้านนี้ของแฟน
ที่ผมตัดสินใจมาเเล่าเพราะ ตอนนี้ก็เช่นกัน เธอไปข้างนอก ผมนั่งร้องไห้แต่รู้สึกดีที่มานั่งระบายปากผมแตก เพราะเธอต่อยผม
ผมสับสนไปหมด ผมไม่อยากเสียเธอแล้วผมก็ไม่อยากเสียใจ ผมควรทำยังไงดีครับ ผมไปไหนไม่รอดแล้ว
ผมรู้สึกทุกข์ในความสุขของความรักแล้วตอนนี้ผมรู้สึกแย่มากๆ
ผมต้องขอโทษนะครับ ผมเขียนพันทิปไม่ค่อยเป็นทั้งเรื่องวรรคตอนและอื่นๆ
งั้นผมจะขอเขียนไม่ให้ทุกคนตาลายก็พอนะครับ ผิดพลาดอย่างไรขอโทษด้วยครับ
เริ่มจาก ตอนแรกสุดของเรื่องผมเป็นนักเรียนอาชีวศึกษา
ช่วงปิดเทอม ผมได้ไปหางานพิเศษเป็นเด็กเสริฟพาทไทม์ในร้านอาหาร
แล้วผมก็ได้พบกับผู้หญิงคนนึงคนเธอรุ่นๆเดียวกัน จากที่ไม่รู้จักกลับกลายเป็นสนิทกัน
เธอดีมากครับ แทบจะเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดที่ผมรู้จัก ผมเลยตัดสินใจจีบเธอครับ
ตอนแรกเราคบกัน มันมีแต่คนอิจฉาทุกอย่างมันดีไปหมด
3เดือนแรก เราแทบไม่ทะเลาะกันเลยครับผมรักเธอมาก
พอเข้า 6เดือน เริ่มทะเลาะกัน แต่ผมก็ไม่คิดอะไรครับคือ คบกันก็ต้องมีเห็นต่างบ้าง
การทะเลาะกันจึงเป็นเรื่องปกติ ตอนดีไม่ทะเลาะเรารักกันมาก ผมไปช่วยพ่อแม่เธอ
ขายข้าว ช่วยทาสีบ้าน จนพ่อแม่แฟนผมก็เริ่มชอบผม จากตอนแรกที่ลุคผมเป็นเด็กช่าง
เขาเลยอาจจะไม่ค่อยชอบ จนคบก้น เข้า 1ปี ทุกอย่างมันเหมือนไม่มีอะไร จนกระทั่ง
ผมพาเธอไปนั่งกินข้าว เธอไปเข้าห้องน้ำ กระเป๋าเธออยู่บนโต๊ะ มีเสียงไลน์เด้งขึ้นมา
ผมนึกว่าแม่แฟนไลน์มา เพราะปกติแม่เขาจะไลน์มา ชวนไปไหนมาไหน
พอผมเปิดดู กลับเป็นผู้ชายคนนึง ทักมาข้อความประมานว่า คิดถึง เที่ยวให้สนุกนะครับ .
ผมดูแล้วก็รู้เลยว่ามันต้องมีการลบแชทแน่นอน ผมนี้จุกเลยครับ โกรธก็โกรธ เสียใจก็เสียใจ
มันเป็นความรู้สึกที่แย่มากๆ เราทะเลาะกันเถียงกันเพราะ เธอบอกว่า "แค่เพื่อนหนะ "
พอถามย้ำๆ เธอก็ยอมรับว่าเธอนอกใจผม ผมลุกจากร้านอาหารทั้งๆที่ ข้าวพึ่งจะมา จ่ายเงิน
แล้วถามเธอว่า ในบทสนทนาตอนทะเลาะกัน เธอได้บอกว่าแค่เพื่อน เขามาขอไลน์
ทำงานในร้าน พิซซ่า ผมจ่ายเงินเสร็จ ก็กะจะไปส่งแฟน ที่บ้านแล้วจะไปหาผู้ชายคนนั้น
แฟนผมไม่ยอมจะไปด้วย พอไปถึงแฟนผมไม่เข้าไป แต่บอกผมว่าอย่าทำอะไรเขานะ
แฟนผมเหมือนจะปลงแล้วครับ ไม่แก้ตัวเพราะคิดว่าผมคงเลิกแน่ๆ
ผมเข้าไปคุยกับ ผู้ชายคนนั้น ขอเขาดูโทรศัพท์ เขาก็ทำหน้ากวนๆผมอะครับ
ให้ดูผมนี้น้ำตาจะไหลเลย คุยกันมาเกือบเดือนแล้วครับซึ่ง 1เดือนที่ผมเป็นควาย
เพราเธอทำตัวเหมือนเดิมมาก คนนั้นสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับแฟนผมอีก
ทีนี้แฟนผมจะขอผมเลิก ผมนี้ร้องไห้อยู่กลางห้างอะครับ แยกย้ายกันกลับบ้าน
ผมร้องไห้จนไม่ได้นอน มันจุกมาก มันยิ่งกว่าเรื่องแย่ๆทุกเรื่องรวมกัน
ผมพยายามขอแฟนคืนดี ตามง้อ แฟนผมหนีผม สะบัดหนี ผมพยายามยิ้ม
ให้เธอเป็นเหมือนเดิม แต่ทุกอย่างมันแย่ลง จนผม เริ่มทำร้ายตัวเอง.
ผมไม่ได้ทำเพื่อประชดรักหรือพยายามให้แฟนสงสารนะครับ
ความคิดตอนนั้น มันทำไรไม่ได้เราก็ต้องจัดการกับอะไรสักอย่าง
มันคือตัวผมเองครับที่ดูแลเธอไมดีพอ ผมคิดแบบนั้น
การทำร้ายตัวเองของผม คือ ต่อยหน้าตัวเอง เอาหัวโขกกำแพง
จนหน้าผมมันแย่จนไปเรียนไม่ได้ มันบวมครับเหมือนโดนผึ้งต่อย
พ่อผมพาผมไปหาหมอ ปรากฎว่าผมเป็น โรคซึมเศร้าหมอว่างั้น
เวลาผมทำร้ายตัวเอง ผมไม่เจ็บเลยนะครับ ไม่รู้ทำไมมันไม่รู้สึกอะไรเลย
ผมหายไป 1 วัน ที่ไม่ได้ตามตื้อ หรืออะไรแฟนผมเลย ผมนอนหน้าปูดร้องไห้อยู่บนเตียง
เธอโทรมา บอกขอโทษให้เริ่มต้นใหม่ได้ไหม ณ ตอนนั้นผมไม่ต้องคิดเลยครับ มันเหมือนถูกหวย จริงๆนะ
เราคบกันต่อ แรกๆเราก็แทบมองหน้ากันไม่ติด แต่พอพยายามเข้าหากัน มันก็เริ่มจะโอเค
เธอชอบอารมเสียใสผมจะพยายามทำให้เธออารมดี แต่เธอจะด่าแล้วตะคอก แล้วบอกเลิกผม
เธอเริ่มไม่เหมือนตอนแรก เวลาเธอดีผมนี้มีความสุขมาก เวลาเธอแย่ ผมก็กลับไปทำร้ายตัวเองอีก
ทุกครั้ง ที่ทุกอย่างมันใช้เหตุผลในการคุยไม่ได้ ผมเสพติดความเจ็บปวด ไปแล้ว
แต่ผมก็มีความสุขที่มีเธอมาก 2ปีผ่านไป เราตัดสินใจมาอยู่ด้วยกัน ตอนนั้นผมเข้ามหาลัยแล้ว
เราเช่าบ้าน อยู่ หารกัน 4คน เพือนผมมาอยู่กับแฟนเช่นกัน แรกๆดีใจที่อยู่ด้วยกัน แต่หลังจากที่
ผมอยู่มา 5เดือน กับคนที่ผมคิดว่าเธอดีไปหมดจากตอนแรกของเรื่อง ทะเลาะกัน ผมเป็นบ้า
ผมต่อยตัวเอง และที่น่าขำคือ เธอมาช่วยผมต่อย แล้วก็ออกข้างนอกปล่อยให้ผมนอนจมกองน้ำตา
เรื่องที่ทะเลาะ ส่วนใหญ่ จะเป็นเขาใช้ผมแล้วผมทำงานไม่สามารถทำให้ได้ โมโหมา เรื่องผมไปมหาลัย
ผมติด มหาลัยที่ดีสำหรับวิศวะ แต่ผมเลือกที่จะเรียนใกล้บ้าน ราชมงคล พ่อผมโมโหมากที่ผมทิ้งสิ่งดีๆในชีวิต
ที่ผมว่าเขาโมโหเรื่องผมไปมหาลัย เพราะในมหาลัยมีผญ แค่นั้นแหละครับ ทะเลาะกันตลอด ผมพยายามบอกว่า
ผมไม่เคยนอกใจเธอเลย แต่เธอก็ได้แต่วีน ๆ ๆ แล้วผมก็สติแตก โรคซึมเศร้าผม ไม่เคยหาย
ผมไม่เข้าใจว่าเขาเรียกโรคซึมเศร้าแต่ผมกลับมาบ้าต่อยตัวเองมันซึมเศร้าตรงไหน
ตอนนี้ผมเริ่มคิดว่าจะไปจากเธอ แต่ติดตรงพอผมกำลังจะตัดใจ เธอใช้ความดีเข้าหา พอผมกลับมา
มันก็วนลูป แล้วเพื่อนที่อยู่ด้วยกัน มันมาถ้าผมไม่อยู่ที่บ้านช่วยหารมันก็จะไม่มีที่อยู่ เพราะมันทิ้งห้องเช่ามาอยู่บ้าน
มันไม่มีเงินพอจะไปเช่าใหม่ ทำให้เป็นการผูกมัน ผมไปไหนไม่ได้ สงสารเพือนไม่อยากเสียเพื่อน ทะเลาะกับแฟน
แทบทุกวัน เรื่องผมทำงานจนไม่แฟนไป ผมไม่อยากทิ้งแฟน เพราะ พ่อแม่แฟนไว้ใจผม พ่อกับแม่แฟนไม่เคยเห็นด้านนี้ของแฟน
ที่ผมตัดสินใจมาเเล่าเพราะ ตอนนี้ก็เช่นกัน เธอไปข้างนอก ผมนั่งร้องไห้แต่รู้สึกดีที่มานั่งระบายปากผมแตก เพราะเธอต่อยผม
ผมสับสนไปหมด ผมไม่อยากเสียเธอแล้วผมก็ไม่อยากเสียใจ ผมควรทำยังไงดีครับ ผมไปไหนไม่รอดแล้ว