คือ จะเริ่มยังไงดี... คุณเคยมีเพื่อนสนิทที่ต่างเพศสักคนไหม ??? เราคิดว่าเขาเป็นเพื่อนสนิทของเราเลยหละ ถึงมันจะเป็นระยะเวลาที่สั้น ประมาณ 8 เดือน ที่เรารู้จักกัน เราไม่รู้นะว่าเขาจะคิดกับเราเป็นแค่ "เพื่อน" หรือ "เพื่อนสนิท" แต่คำว่า เพื่อน และ เพื่อนสนิท สำหรับเรามันต่างกันนะ ก็อยากตั้งคำถามว่า "ถ้าวันหนึ่ง เพื่อนสนิทคนนี้ได้เปลี่ยนไป เราควรทำยังไง??"
เริ่มเลยละกัน ..... เรามีเพื่อนสนิทอยู่ 1 คน เป็นเพื่อนสนิทที่ต่างเพศกัน เราเรียนที่เดียวกัน เราเรียนด้วยกันทุกวิชา ไปไหนมาไหนก็มักจะไปด้วยกัน มีอะไรเราสองคนจะไว้วางใจกัน ปรึกษากัน ทำงานให้กันในบางที ออกตังซื้อของแทนกันบ้าง ป่วยไม่สบายก็ดูแลกัน กินข้าวด้วยกันบ่อยกว่านั่งกินกับคนอื่นหรือคนเดียว ทำอะไรร่วมกันเสมอๆ หัวเราะ ร้องไห้ ทุกข์ สุข สนุก ด้วยกัน จะอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้ เขาทำให้เรารู้สึกดีมาก รู้สึกโชคดีเลยหละว่าจะเจอคนที่เข้าใจเราในเเบบที่เราเป็น คุยกับเรารู้เรื่อง ถึงจะต่างเพศกัน ความคิดเรากับเขาก็พอไปกันได้ ทุกครั้งที่มีสอบก่อนปิดเทอม ก็จะมาติวให้กันและกัน เราคุยกันทุกวัน จนเป็นความเคยชิน แต่พอเวลาผ่านไปเราก็สนิทกันมากขึ้น จนสามารถรู้เรื่องทุกๆอย่างชีวิตประจำวันของกันและกัน แต่เราเป็นเพื่อนกันนะ ดูสนิทจนน่าอิจฉาเลยหละ 5555555 พอเวลาผ่านไปเข้าสู่เดือนที่ 7 ก่อนปิดเทอมใหญ่ เขาเกิดอุบัติเหตุ เขานอนโรงพยาบาล เราก็ใจหายเพราะความเป็นห่วง วันต่อไปเราก็ไปเยี่ยม ก่อนที่เราจะกลับบ้านต่างจังหวัด เขานอนโรงพยาบาล 1 อาทิตย์ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป... ปิดเทอมครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ เราเริ่มห่างกัน เริ่มคุยกันน้อยลง เราทักถามด้วยความเป็นห่วง เขาก็ตอบเรานะแต่นานๆทีจะตอบ ก็ทักไปบ้าง แต่ไม่ทุกวันเหมือนเเต่ก่อน (ในใจคิดว่าเขาป่วยเขาต้องพักผ่อน) หลังจากผ่านมาอาทิตย์กว่าๆ เขาก็เริ่มหายไปนานๆทีจะทักมา เราไม่สามารถรู้ว่าเขาเป็นไง ไปไหนทำอะไรเหมือนแต่ก่อนได้เลย (ก็เขาป่วยนิหน่าอาจต้องพักผ่อนเยอะๆกว่านี้ในใจก็รู้สึกนอยด์ๆนะ) หลังจากนั้นผ่านมาจะเดือนนึงแล้ว ที่เราไม่คุยกันเลย เป็นห่วงนะ เราจิงตัดสินใจทักเขาไป เราสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนไป เขาบอกว่าเขาดีขึ้นมากกว่าเดิม ไหวแล้วละ ก็ดีใจนะที่เขาดีขึ้น แต่ก็คุยถามคำตอบคำไม่เหมือนเเต่ก่อน หลังจากนั้นต่างคนต่างก็หายไปนานมาก เขาหายดีแล้วแต่ก็ยังป่วยนิดๆ เราก็เลยทักไปคุยปกติ ถามอาการ ชีวิตประจำวัน นู้นนี่นั้น แต่การคุยของเขาเปลี่ยนไป ถามคำตอบคำ อ่านไม่ตอบบ้าง คำพูดบางทีทำให้เรารู้สึกแย่ เขาไม่สนุกกับการคุยเหมือนแต่ก่อน จากที่เราเคยรู้สึกว่าเราคุยกับเขานี่ละรู้สึกดี แต่ตอนนี้มันกลายเป็นความรู้สึกที่แย่ เรารู้สึกเหมือนเรากลายเป็นคนนอกไปเลย เขาคุยกับเพื่อนคนอื่นดีนะ แต่กลายเป็นเราที่เหมือนเขาเบื่อ และเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป จนวันนึงเราทนไม่ไหว ไปถามตรงๆว่า ทำไมเปลี่ยนไปทำไมไม่เหมือนเดิม ? เพื่อนคนเก่ากูหายไปไหน?(ขออภัยในคำที่ไม่สุภาพ) เขาก็บอกว่าเหมือนเดิม แค่เบื่อๆ แล้วก็ช่วงนี้มีไรให้คิดอีกเยอะแยะ เรื่องครอบครัว เรื่องเป้าหมายในชีวิต แล้วก็ป่วย . เราพยายามเข้าใจในสิ่งที่เขาบอกนะ แต่ความรู้สึกของเราคิดว่า เพื่อนคนเดิมมันหายไปไหน ถึงจะมีปัญหาพวกนี้ก็จะมาคุยกับกูนี่ เขาดูมีความสุขนะที่คุยกับเพื่อนคนอื่น ความรู้สึกเราเหมือนกลายเป็นเพื่อนธรรมดา หรือ อาจจะรู้สึกแย่ตรงที่เหมือนคนรู้จักกันผ่าๆมากกว่า เรื่องทุกเรื่องของเขาแต่ก่อนมันจะเป็นเราที่รู้คนแรกและก็รู้ทุกเรื่อง แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ คำพูดเปลี่ยน การกระทำเปลี่ยน เฉยชามากกกกกกกกเลยหละ เราก็ไม่รู้จะทำไง เราจึงตัดสินใจจะไม่คุยกับเขาอีกต่อไป ก็จะรอจนกว่าจะได้มาเจอกันอีกก็ตอนเปิดเทอมว่ายังจะเหมือนเดิมอยู่ไหม ตอนนี้เรารู้สึกว่าเหมือนคนนอกไปเลย บางทีก็เหมือนคนไป
ชีวิตเขายังไงก็ไม่รู้ จากเพื่อนที่สนิท กลายเป็นคนธรรมดา ก็ไม่รู้ว่าสาเหตุอะไร ที่ทำให้เขาเปลี่ยนไป.........มันเป็นแค่กับเราเท่านั้น เบื่อหรอ ? หรือ อะไร? เครียด ? เราก็ไม่รู้ เรายังเห็นเขาเป็นเพื่อนนะ ถึงบางความรู้สึกก็ไม่อยากรู้จักกันอีกก็ตาม เราปรึกษากับเพื่อนหลายๆคน เขาก็บอกว่าให้รอดูก่อน ใจเย็นๆ
ปล.เราควรทำยังไงละ ควรคุยอยู่อีกไหม ควรต้องรู้จักกันอยู่ไหม ? คำว่าเพื่อนมันเริ่มพังไปทีละนิดๆ #เฮ้ออออออออออออ
...........................................................
ควรทำอย่างไรเมื่อ เพื่อนสนิทเปลี่ยนไป จนไม่น่าให้อภัย
เริ่มเลยละกัน ..... เรามีเพื่อนสนิทอยู่ 1 คน เป็นเพื่อนสนิทที่ต่างเพศกัน เราเรียนที่เดียวกัน เราเรียนด้วยกันทุกวิชา ไปไหนมาไหนก็มักจะไปด้วยกัน มีอะไรเราสองคนจะไว้วางใจกัน ปรึกษากัน ทำงานให้กันในบางที ออกตังซื้อของแทนกันบ้าง ป่วยไม่สบายก็ดูแลกัน กินข้าวด้วยกันบ่อยกว่านั่งกินกับคนอื่นหรือคนเดียว ทำอะไรร่วมกันเสมอๆ หัวเราะ ร้องไห้ ทุกข์ สุข สนุก ด้วยกัน จะอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้ เขาทำให้เรารู้สึกดีมาก รู้สึกโชคดีเลยหละว่าจะเจอคนที่เข้าใจเราในเเบบที่เราเป็น คุยกับเรารู้เรื่อง ถึงจะต่างเพศกัน ความคิดเรากับเขาก็พอไปกันได้ ทุกครั้งที่มีสอบก่อนปิดเทอม ก็จะมาติวให้กันและกัน เราคุยกันทุกวัน จนเป็นความเคยชิน แต่พอเวลาผ่านไปเราก็สนิทกันมากขึ้น จนสามารถรู้เรื่องทุกๆอย่างชีวิตประจำวันของกันและกัน แต่เราเป็นเพื่อนกันนะ ดูสนิทจนน่าอิจฉาเลยหละ 5555555 พอเวลาผ่านไปเข้าสู่เดือนที่ 7 ก่อนปิดเทอมใหญ่ เขาเกิดอุบัติเหตุ เขานอนโรงพยาบาล เราก็ใจหายเพราะความเป็นห่วง วันต่อไปเราก็ไปเยี่ยม ก่อนที่เราจะกลับบ้านต่างจังหวัด เขานอนโรงพยาบาล 1 อาทิตย์ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป... ปิดเทอมครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ เราเริ่มห่างกัน เริ่มคุยกันน้อยลง เราทักถามด้วยความเป็นห่วง เขาก็ตอบเรานะแต่นานๆทีจะตอบ ก็ทักไปบ้าง แต่ไม่ทุกวันเหมือนเเต่ก่อน (ในใจคิดว่าเขาป่วยเขาต้องพักผ่อน) หลังจากผ่านมาอาทิตย์กว่าๆ เขาก็เริ่มหายไปนานๆทีจะทักมา เราไม่สามารถรู้ว่าเขาเป็นไง ไปไหนทำอะไรเหมือนแต่ก่อนได้เลย (ก็เขาป่วยนิหน่าอาจต้องพักผ่อนเยอะๆกว่านี้ในใจก็รู้สึกนอยด์ๆนะ) หลังจากนั้นผ่านมาจะเดือนนึงแล้ว ที่เราไม่คุยกันเลย เป็นห่วงนะ เราจิงตัดสินใจทักเขาไป เราสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนไป เขาบอกว่าเขาดีขึ้นมากกว่าเดิม ไหวแล้วละ ก็ดีใจนะที่เขาดีขึ้น แต่ก็คุยถามคำตอบคำไม่เหมือนเเต่ก่อน หลังจากนั้นต่างคนต่างก็หายไปนานมาก เขาหายดีแล้วแต่ก็ยังป่วยนิดๆ เราก็เลยทักไปคุยปกติ ถามอาการ ชีวิตประจำวัน นู้นนี่นั้น แต่การคุยของเขาเปลี่ยนไป ถามคำตอบคำ อ่านไม่ตอบบ้าง คำพูดบางทีทำให้เรารู้สึกแย่ เขาไม่สนุกกับการคุยเหมือนแต่ก่อน จากที่เราเคยรู้สึกว่าเราคุยกับเขานี่ละรู้สึกดี แต่ตอนนี้มันกลายเป็นความรู้สึกที่แย่ เรารู้สึกเหมือนเรากลายเป็นคนนอกไปเลย เขาคุยกับเพื่อนคนอื่นดีนะ แต่กลายเป็นเราที่เหมือนเขาเบื่อ และเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป จนวันนึงเราทนไม่ไหว ไปถามตรงๆว่า ทำไมเปลี่ยนไปทำไมไม่เหมือนเดิม ? เพื่อนคนเก่ากูหายไปไหน?(ขออภัยในคำที่ไม่สุภาพ) เขาก็บอกว่าเหมือนเดิม แค่เบื่อๆ แล้วก็ช่วงนี้มีไรให้คิดอีกเยอะแยะ เรื่องครอบครัว เรื่องเป้าหมายในชีวิต แล้วก็ป่วย . เราพยายามเข้าใจในสิ่งที่เขาบอกนะ แต่ความรู้สึกของเราคิดว่า เพื่อนคนเดิมมันหายไปไหน ถึงจะมีปัญหาพวกนี้ก็จะมาคุยกับกูนี่ เขาดูมีความสุขนะที่คุยกับเพื่อนคนอื่น ความรู้สึกเราเหมือนกลายเป็นเพื่อนธรรมดา หรือ อาจจะรู้สึกแย่ตรงที่เหมือนคนรู้จักกันผ่าๆมากกว่า เรื่องทุกเรื่องของเขาแต่ก่อนมันจะเป็นเราที่รู้คนแรกและก็รู้ทุกเรื่อง แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ คำพูดเปลี่ยน การกระทำเปลี่ยน เฉยชามากกกกกกกกเลยหละ เราก็ไม่รู้จะทำไง เราจึงตัดสินใจจะไม่คุยกับเขาอีกต่อไป ก็จะรอจนกว่าจะได้มาเจอกันอีกก็ตอนเปิดเทอมว่ายังจะเหมือนเดิมอยู่ไหม ตอนนี้เรารู้สึกว่าเหมือนคนนอกไปเลย บางทีก็เหมือนคนไป
ปล.เราควรทำยังไงละ ควรคุยอยู่อีกไหม ควรต้องรู้จักกันอยู่ไหม ? คำว่าเพื่อนมันเริ่มพังไปทีละนิดๆ #เฮ้ออออออออออออ
...........................................................