แม่ไม่ให้เวลาเลย

สวัสดีครับ ผมอายุ 16 ปีแทบไม่ได้ออกจากบ้าน นานมากถึงจะออกไปไหนกับเพื่อนฝูงหรือแฟนได้ แม่ผมไม่มีอาชีพอะไร เราจนเค้าสุขภาพไม่ค่อยดีจึงทำอะไรไม่ค่อยได้ พอดีหน่อยก็จะทำกับข้าวขาย ผมไม่มีพ่อครับ มีน้องชายอีกหนึ่งคน พี่สาวก็ไม่อยู่ด้วยครับเค้ามีชีวิตของเค้าใหม่ในที่ของเค้า ซึ่งผมเรียนชั้นมัธยมปลาย โรงเรียนเอกชน(เงินค่าเทอมมีคนช่วยน่ะครับ) งานผมหนักมากครับแต่ผมต้องทำงานบ้านทั้งวันครับเวลาผมกลับจากโรงเรียน ผมต้องหุงข้าว ทำกับข้าว ล้างจาน เก็บบ้าน เค้าก็ทำได้นะครับแต่ไม่ค่อนจะทำ ซึ่งผมมีงาน มีหน้าที่ของผม ซึ่งพูดก็จะโดนหนักไปอีก ผมเหนื่อยครับ ที่หนักสุดครับ ผมเรียนราม พรีดีกรีครับ ผมต้องมีเวลาอ่านหนังสือของผม แต่ได้แต่ทำงานบ้าน วันนี้ผมก็โดนอีกครับ เค้าปัดของตกลงมาหมดเลยแล้วบอกว่าเก็บให้หมด ไม่หมดพรุ่งนี้ไม่ต้องไปโรงเรียน และวันเสาร์นี้ไม่ต้องเรียนลามาช่วยงานบ้านนี่ ผมเหนื่อยผมท้อมากครับ ผมไม่ใช่คนที่จะทำอะไรได้ทุกๆอย่างนะครับ มันหนักเกินไปสำหรับผมครับ ผมควรทำยังไงกับชีวิตดีครับ