ผูกพันธ์ที่มากกว่ารัก สภาวะที่ต่อไม่ติดตัดไม่ขาด

เรากับแฟนคบมา3ปีกว่าจะ1เดือนแล้ว ไม่มีใครขอเป็นแฟนนะ ระยะเวลาที่คบกันเราไม่เคยบอกเลิกกันสักครั้ง ต่อนนี้เราทั้งคู่กำลังขึ้นปี1 เรียนที่เดียวกันคณะสาขาเดียวกันหมด เวลาที่ผ่านมาดีทุกอย่างมีทุกข์สุขด้วยกันมาตลอดเราชอบเวลาที่มีเขาอยู่เรารู้สึกอบอุ่นปลอดภัยไม่ต้องกังวลใจอะไร เจอหน้าทุกวันเรียนห้องเดียวกันกลับบ้านพร้อมกันเสาร์-อาทิตย์ว่างก็อยู่ด้วยกัน พอถึงวันนี้มันเหมือนเรามาถึงจุดอิ่มตัวของความรัก (รึเปล่านะแต่ทำไมเรารู้สึกยังอยากอยู่ต่อเลย) เขาดูแลเราดีนะอยากไปไหนพาไปอยากกินไรพาไปเลี้ยงเวลาต่างคนรู้สึกแย่กับปัญหาหลายๆอย่างก็ค่อยปรึกษาให้กำลังใจกันเสมอ เหมือนเป็นได้ทั้งเพื่อนพี่และน้อง เวลาไม่มีตังไปซื้อไรกินหรือไปเที่ยวไหนเราจะอยู่ด้วยกันทำกับข้าวกินที่บ้าน ของขวัญไม่ค่อยมีซื้อให้กันหรอก ส่วนมากจะทำให้มากกว่าซื้อและเราจะอยู่ด้วยกันมากกว่า มันมีหลายครั้งที่เขาทำเราเสียใจ หลายครั้งเราให้อภัยให้โอกาส หลายครั้งที่เรางี่เง่าเอาแต่ใจหึงหวงไม่มีเหตุผล แค่มีเขาเราก็มีความสุขแล้ว แต่พอมาถึงวันนี้ เราไม่ได้อยู่ด้วยกันมา1เดือน(ครั้งแรกเลยที่ห่างนานขนาดนี้)เพราะต่างคนต่างทำงานแต่แฟนลาออกจากงานเมื่อเดือนที่แล้ว แต่เรายังทำอยู่ทุกวันจ-ส เลิก5ครึ่ง หยุดวันอาทิต +ขายของในเฟสไปด้วย พอถึงวันหยุดเรา เราก็ไม่ว่างที่จะได้เจอเขาเลย แต่ยังคุยกันตลอดคอลไลน์กันตลอดไม่เคยขาดการติดต่อ แต่พอมาเมื่อวันพุธที่15.6.59 เขาเอาชูก้ามาคืน(เพราะก่อนหน้านั้นเราไปต่างจังหวัดแล้วไม่มีใครเลี้ยงเราเลยฝากแฟนไว้) เราก็เริ่มทะเลาะกัน
เขาโทรมาบอกว่า : เดียวเอาชูก้าไม่ให้นะ เค้าต้องรีบไปรับป้าด้วย
เรา : อ่าว.. เค้ายังไม่เลิกงานเลยอ้ะ คิดว่าจะมาตอนเค้าเลิกงาน
เขา : เค้าต้องรีบไปก็กลับอ้ะไปรับป้าต่อ เค้ารู้ว่าอยากเจอ
เรา : เค งั้นไม่เป็นไรหรอก (เราตัดสายทิ้ง เราเข้าใจแต่ตอนนั้นเราเอาแต่ใจมาก)
เราก็ทำงานต่อ ผ่านไป30นาที
เขาโทรมาบอกว่า : เดียววันศุกร์นี้เค้าไปหานะ ตอนเย็น
เรา : ไม่ว่างก็ไม่ต้องมาหรอก มีเวลาว่างหรอ
เขา : อะไรอีกอ้ะ อย่าเป็นแบบนี้ดิ
เรา : ไม่ต้องมาหรอก (ตัดสายทิ้ง)
ตอนนั้น เราเอาอารมณ์ตัวเองเป็นที่ตั้งทุกอย่าง จากนั้นไม่ว่าจะคุยไรในไลน์เราก็คุยไม่ดีเย็นชาใส่ตลอด เรื่องขายของไม่ได้ก็ไปพาลใส่อีก
พอมาวันพฤหัส เราอยากกินหมูเลยนัดห้องม.6มากินวันเสาร์ แล้วเราไปชวนแฟนบอกว่า
เรา : วันเสาร์มากินหมูห้องด้วยนะ
เขา : ดูตังก่อน
เรา : ต้องไป
เขา : คับ
พอถึงวันศุกร์ วันที่เขาบอกจะมาหาเรา เราก็ทำฟอร์มแหละ ไม่ได้ถามว่าจะมาหามั้ยอะไรแบบนี้ พอเราเลิกงาน ก็รอดูคำว่า เลิกงานยัง อยู่บ้านยัง กำลังไปหานะ แต่ไม่มีเลย เขาหายไปนาน จนเราเห็นเพื่อนในกลุ่มเขาเช็คอินเตะบอลที่ไหนสักที เราโทรไปหาแต่เขาไม่รับสายสักที เราเลยรอเขาตอบกลับมา พอไลน์เด้งเป็นชื่อเขา
เขาตอบมาว่า : เตะบอลอยู่
เรา : เตะไหน ละไปตอนไหนอ้ะ ทำไมไม่บอก หายไปงี้ จะรับรู้ไหม
เขา : สักพักละ
เรา : เค
เขา : อยู่(ที่ไปเตะบอล) อยู่กับ(เพื่อนเขา)
เรา : อื้ม แล้วบอกจะมาหาเพื่อ ?
เขา : พรุ่งนี้ไง
เรา : ไม่ต้อง เป็นกันแบบนี้ อยากทำไรก็ทำเถ้อะ
เขา : เอ้า
เราก็หายไม่ตอบไลน์ จน เขาทักมาว่าอยู่บ้านแล้ว เราก็ตอบอื้มตลอด แต่เขาไม่ชอบหรอก เราก็ตอบค่ะบ้าง+กวนประสาทมันไปด้วย
พอใกล้ช่วง4ทุ่มกว่า5ทุ่ม
เขาบอกว่า : หาอะไรกินแปป
เรา : อืม อยากทำไรก็ทำไปดิ
เขา : ทำอะไร
เรา : เปล่า
เขา : คับ
เราหายไปครึ่งชั่วโมง เขาทักมา
เขา : จะไม่ตอบม่ะ
เรา : ทีเตงอ้ะ ยังไม่ตอบเลยป่ะ เราไม่ได้รักกันมากแบบเมื่อก่อนละวะ
เขา : รักดิ
เรา : มันน้อยลง ต่างใส่ใจกันน้อยลง ทุกอย่างมันแย่ลง
เขา : มันแย่ลง ทำทุกอย่างมันแย่ลง
เรา : ไม่ใช่แค่เตง เราใส่ใจกันน้อยลง เรารักกันน้อยลงจริงๆ
เขา : ก็เครียดเรื่องที่บ้าน
เรา : อืม
เขา : เตงก็เครียดเรื่องขายของ จะได้ขายได้
เรา : เค้าไม่ได้เหมือนคนอื่น จิตตก ร่างกายก็แย่ลงแล้ว
เขา : อย่าเป็นแบบนี้ดิ เดียวก็ป่วย ร่างกายจะแย่
เรา : แย่นานแล้ว
เขา : อย่าคิดมากดิ ปล่อยวางซะบ้าง
เรา : บอกง่ายแต่ทำยาก
เขา : มันไม่เกินความสามารถหรอก
เรา : ค่ะ ไม่เกิน
เขา : คับ ไม่เกิน
เรา : อื้ม
เขา : อาบน้ำกันป่ะ
เรา : อื้ม
เขา : คับ
เรารู้ตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่เป็นแบบไหน เราแย่นะ แย่มาก นิสัยแบบนี้อยากแก้ให้หาย
พออาบน้ำเสร็จ เรารอเขาทักมาหาอีก พอนานไป แมร้งไม่ทักมาวะ เราโทรไปหาเลย น้ำเสียงที่ตอบกลับมาแบบ เหมือนคืนเพิ่งตื่น เราเลยแบบทำไมนอนไม่บอกเลยวะ สังสัยเขาเพลียมากไปเตะบอลมา เราเลยบอกไปว่า : นอนแล้วเหราะ เขา : อื้ม (น้ำเสียงเพลียมาก) เราตัดสายทิ้ง
พอมาถึงวันเสาร์ 18/6/59 เรามาทำงานปกติ ไม่ทักไลน์ไปหาอะไรเลยแบบหายเงียบไป แต่ไปตอบไลน์กลุ่มห้องแทน พอเขาตื่นเขาทักมาว่า : ตื่นแล้ว
จากนั้น เราไม่เปิดอ่านไม่ตอบเลย สักนิด ตอบไลน์ห้องแทนเขาก็เห็นแหละ พอตกเย็นถึงเวลาไปกินหมูห้อง เรานัดกับเพื่อนว่าจะไปด้วยอาจจะไม่ให้เขามารับ แต่ไปๆมาๆ เพื่อนต้องไปรับเพื่อนอีกคนไปด้วยซ้อนสามละแบบ เราเลยบอกว่า งั้นไปเจอที่นู่นเลย เดียวหาทางไปเอง เพื่อนมันก็ดอเค พอเราจะไปตอบไลน์แฟน เราเห็นแฟนลบรูปโปรออก แต่ปกยังเป็นรูปคู่อยู่ สถานะเขายังตั้งชื่อเราอยู่ เราเลยแบบโทรไปหาตอน18:45 ไม่รับสักสาย เราเลยให้แม่ไปส่งที่ร้านหมูแทน เราก็เลยโทรหาตลอด มีเสียงตู๊ด ตลอดโทรติดแต่เขาไม่รับ ทักไปในไลน์ตอน2ทุ่มกว่า โทรไปทำไมไม่รับ เขาก็ไม่อ่านไม่ตอบ
เราเลยทักไปหาลุง : ลุง...ค่ะ ....อยู่บ้านมั้ยค่ะ
ลุง : ไม่อยู่ ไปสนามบอลแถวบ้าน
เรา : แล้ว...เอาโทรศัพท์ไปมั้ยค่ะ
ลุง : เอาไป
เรา : อ่อเคค่ะ
เราโทรหาตลอด จนเรากลับบ้านก็ยังโทรหาไม่รับสักสาย ทักไลน์โทรไลน์ทักเฟส โทรไป40กว่าสายไม่รับเลย พอเราเปิดไลน์จะทักๆย้ำไป ข้อความที่เราทักไปตอน2ทุ่มกว่าๆ เขาเปิดอ่านแต่ไม่ตอบ จนเที่ยงคืนตีหนึ่ง เราเลยแบบรอพรุ่งนี้อาจจะตอบ
พอเราตื่นได้ประมาน10กว่า ก็เปิดไอจีดู ไม่รู้ว่าบังเอิญรึเปล่า กลับไปเห็นมีคนลงรูปกลุ่มเพื่อนกินเหล้าช่วงเที่ยงคืน แต่ติดหน้าคนนึงคล้ายแฟนเรามาก เอาให้เพื่อนกับน้องดู มีคนบอกว่าใช่แล้วก็คล้าย เราเลยตัดสินใจไปบ้านเลย อีกใจก็ห่วงจะเป็นไรมั้ย อีกใจก็กลัวไปแล้วจะเจออะไรในไลน์ที่เราไม่รู้อีกมั้ย
พอเราไปถึงบ้าน ระยะทางคือไกลอยู่นะ เราจอดรถหน้าบ้านเดินไปถามลุง : ....ตื่นยังค่ะ ลุง : (ส่ายหน้า)ยังเลย แล้วหนูมาไงเนี้ย เรา: เรามอไซมาค่ะ
พอเราขึ้นไป เหมือนเขาได้ยินเสียงเท้าเดิน ก็ตื่นพอดี
เราเดินไปข้างเตียงพูดว่า : ติดต่อไปไม่รับไม่ตอบอ่ะ (เรายืนมองหน้าแบบนิ่งๆน้ำเสียงนิ่งๆ)
เขา : เค้าปวดหัวนอนตั้งแต่ทุ่มแล้ว ก็เค้าปวดหัว ไม่รับไม่ตอบใครเลย
เราก็ยืนมองหน้าไปที่เขาก็นอนอยู่บนที่นอน เขาพูดขึ้นอีกว่า
เขา : เค้าทำไรผิดอีกอ่ะ ก็เค้าปวดหัว
เรา : อ่านไลน์ไมไม่ตอบอ้ะ ทักไปสองทุ่มโทรไปไม่รับเลย (หยิบโทรศัพท์แฟนมาดูที่เราโทรไป 40กว่าสาย) เค้าถามลุงแล้ว ลุงบอกเตงไปสนามบอลแถวบ้าน
เขา : ก็ไปไงแต่เค้าไปแปปเดียว
เราเลยเปิดไลน์ในโทรศัพท์แฟน ไปที่การโทรของไลน์ แต่ไม่มีไรในแชทที่ว่าจะคุยกับผญ.คนอื่น พอเราเปิดดูสิ่งที่เห็นคือสิ่งที่กลัวมาก แฟนเราคุยกับคนอื่น เราถามเลย โทรคุยกับใคร แฟนบอก คุยไรกับใคร พอเรายื่นโทรศัพท์ให้ดูแฟนก็ตกใจแหละ เลยบอกว่า พี่เขาโทรมาหาพี่เขาอกหัก แต่แบบคุยหลายสาย แต่ละสายก็เกือบชั่วโมง ตอนนั้นเราไม่ฟังเหตุผลไรแฟนเลย เราเดินออกจาห้องจะไปหยิบของละขี่รถกลับบ้าน แฟนมายื้อไว้ จับแขนเราสะบัดออก จะไปไหนอยู่คุยกันก่อนดิ  พี่เขารู้ว่าเค้ามีแฟนแล้ว เค้าก็ไม่ได้คิดไร เราเลยบอกไปว่า อีคนก่อนก็พี่ที่โทรมา กี่คนแล้ว เราร้องไห้ต่อหน้าเค้า ร้องไห้กับเรื่องแบบนี้หลายครั้ง จนแฟนเราละอายแก่ใจตัวเอง ไม่อยากทำให้เราเสียใจอีก เราขี่รถกำลังขี่รถออกมา แฟนถามแล้วจะไปไหน เราบอก กลับบ้าน เราไปที่รถ แฟนจับรถเราไว้ เราบัดออกอีก เราพูดออกไปว่า ไม่ต้องมายุ่ง เค้าจะเป็นจะตายยังไงไม่ต้องมายุ่ง!! เราขี่รถออกมา เค้าโทรตามเราตลอด เราไม่รับ เราขี่รถไปร้องไห้ไป เราโทรหาเพื่อนแทนว่าจะไปอยู่กับเพื่อนสักพัก เขาก็ขี่รถออกมาตามเรา เราไม่รู้หรอกเค้าพึ่งมาบอกทีหลัง เราไปอยู่บ้านเพื่อนได้สักพัก เขาโทรมาตลอดเราไม่รับสักสาย เราลยขี่รถกลับบ้าน ระหว่างทางก็ร้องไห้อีกจนถึงบ้าน เราเดินเข้าห้องไปร้องไห้ต่ออีก ในเฟสจากรูปคู่ก็เปลี่ยน ตั้งตัสสาระพัดเพ้อดราม่าหนัก จนเค้าทักไลน์มาหา ส่งสติกเกอร์มารัวๆ มันไม่มีอะไร เราไม่สนใจเลย เราอ่านไม่ตอบ สักพักตัดสินใจตอบกลับไป ไม่มีไรได้ไงที่คุยคือไร ถามๆว่าๆด่าๆ ไม่สนใจไรเลย แฟนบอก : ก็ไม่ได้คิดไรเลย ไม่มีไรจริงๆ
เราบอก: มันจะไปเชื่อได้ไง ทำขนาดนี้ หลายครั้ง
แฟนบอก : ไม่ได้คิดอะไรเลย
เรา : อย่ายุ่ง ไม่อยากเกียจใครเพิ่ม
เขา : คับ เขามันไม่ดีไง
เรา : ใช่
เขา : ใช่
เรา : มาทำให้รักทำไม
เขา : เค้าผิดเอง ทำให้เตงร้องไห้บ่อยมาก
เรา : แต่เค้าไม่อยากทิ้งเตงไปเลย อยากให้เตงเข้ามากอดตอนเค้าร้องไห้ แต่เตงก็ไม่ทำ
เขา : เค้าอยากกอดน่ะ แต่เค้าทำผิดกับเตงมากไปจนละอายตัวเองว่ะ ไม่อยากให้เตงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เลย
เรา : ซื้อสัตย์ดิ
เขา : ไม่รู้ดิ
เรา : เตงทำ กลัวเค้าด่า เลยต้องลบซ่อนปิดบัง
เขา : เค้ามันไม่ดีจริง
เรา : อย่าแต่ไม่รู้ดิ เราสองคนอาจจะไม่ได้ไปกันได้นานมาก แต่ถ้าไปนานได้ก็ดี
เขา : คับ
เรา : อืม
เราปรึกษาเพื่อนหลายคนมากตอนนั้นเครียดมาก มีเพื่อนให้เราบอกไปคุยกับพี่คนนั้น เราเลยไปคุย แต่พี่เค้าบอกว่า แฟนเราโทรไปหาปรึกษาเรื่องเพื่อน (คำตอบไม่ตรงกับแฟนเราเริ่มรู้สึกว่าที่ผ่านมาเราเอาแต่ตัวเองมองข้ามความรู้สึกคนที่รักเหมือนกลับทำให้เขาไปหาที่คุยแบบสบายใจกว่า) เราหันมาตกลงกับแฟนต่อ แต่เหมือนมันแย่ลงเรื่อยๆ เราอารมณ์เยอะเกินไป จนทำให้เขาอยากอยู่คนเดียว ***เดียวมาต่อนะ