ทุกวันนี้ยังจำ 'เพื่อนคนแรก' ในชีวิตได้ไหมครับ?

วันนี้นั่งทำความสะอาดห้องนอนตัวเองแล้วไปเจอลังใส่อัลบั้มรูปภาพถ่ายตัวเองสมัยยังเป็นเด็กอนุบาล ตอนนั้นเรานั่งเปิดดูรูปไปเรื่อย จนไปสะดุดลงกับภาพที่เราถ่ายรูปคู่กับเพื่อนเด็กผู้หญิง ซึ่งความทรงจำที่เลือนรางเป็นสีเทาก็ย้อนกลับมาหาเราอีกครั้ง ความรู้สึกที่เราจำได้ตอนนั้นว่านี่คือ 'เพื่อนคนแรก' ในชีวิตเรา ซึ่งเหตุการณ์ที่ทำให้เรารู้จักกันได้ เป็นตอนที่เราเรียนชั้นอนุบาล 3 แล้วถูกเด็กเกเรในห้องมาแกล้ง แล้วเพื่อนคนนี้ก็เข้ามาช่วยเราจากเด็กเกเรคนนี้ (จำได้ว่าตบกบาลไปเด็กเวรนี่ไปหนึ่งที) แล้วเราก็ได้เป็นเพื่อนกัน ตั้งแต่นั้นพวกเราก็รอเข้าห้องเรียนพร้อมกัน ไปทานข้าวด้วยกัน รอพ่อแม่มารับที่โรงเรียนด้วยกัน จนกระทั่งที่เราเรียนจบชั้นอนุบาล วันที่ได้รับใบเรียนจบพวกเราก็ยังมาถ่ายรูปคู่กัน ตอนนั้นเราจำได้ราง ๆ ว่า คุยกันว่าพอเรียนจบแล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
จนตอนนี้ผ่านมา 16-17 ปีแล้ว เราเพิ่งกลับมานึกถึงเพื่อนคนนี้ได้อีกครั้ง ความรู้สึกมันเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูก
ความทรงจำมันก็เหมือนกับม้วนวีดิโอที่เก็บไว้ในชั้น แล้วถูกฝุ่นที่เรียกว่า 'เวลา' เกาะจับจนกลายเป็นสีเทา แต่พอรื้อค้นมาเล่นอีกครั้ง ช่วงเวลาตอนนั้นมันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ