ใครไม่กลัวการทำงาน แต่เริ่มหมดกำลังใจ
โปรดอ่านให้จบ.. แล้วจะ "รู้" .. ว่าดวง แปลว่า ?
******************************
ในวัยเพียงเริ่ม ๒๘ ....
สุพัตราพบว่า ละแวกหมู่บ้านที่เธอพักอาศัย ธุรกิจยอดนิยมของยุคนั้น
คือการมากว้านซื้อที่ดินแปลงใหญ่ใกล้ๆหมู่บ้านที่เธออยู่ของบรรดาเศรษฐีพันล้าน
แน่นอนว่า.. ด้วยสภาพเศริษฐกิจที่เงินทองลื่นทั้งประเทศ ย่อมไม่มีอะไรดีไปกว่า
การทำธุรกิจบ้านจัดสรรค์ อาคารพาณิชย์ ... และ คอนโดมีเนียม !
ผ่านไปเพียงเกือบปี...ไม่นานเลย..
ก็มีผู้คนมากมายพันพ่อหมื่นแม่ที่เธอไม่รู้จัก.. รายล้อมรอบตัวเธอ !
และในวันหนึ่ง ...
ในวันที่เธอหาซื้อน้ำอัดลมจากร้านค้าเล็กๆที่ปากซอยเพื่อแก้ความกระหายน้ำ
สุพัตราก็ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตครั้งใหญ่เป็นครั้งแรก !
" คนตั้งเยอะ แต่หาซื้อของลำบาก งั้นชั้น จะเปิดมินิมาร์ทมันซะเลย !! "
สุพัตราพูดกับตนเอง !!
ผ่านไปไม่ถึง ๒ เดือน.. การรวบรวมเงินจากญาติๆ และเพื่อนๆ จากเงินเก็บที่พอมี
รวมทั้งเงินกู้บางส่วน... ร้านมินิมาร์ทขนาด ๒ คูหาที่เช่าชั้นล่างของอาคารพาณิชย์
ที่ทำเลดีมากในมุมมองการประเมินของสุพัตรา .. ก็เป็นรูปเป็นร่าง
สิ้นเดือนที่ ๒ ด้วยการบริหารการเงินต้นทุนที่รอบคอบ .. การรู้จักเลือกที่จะ
ว่าจ้างพนักงานที่ซื่อสัตย์ รวมงานบริการร้านอื่นๆ ที่เธอเลือกที่จะลงมือเอง
ไม่เพียงแค่ทำให้เงินไม่รั่วไหล แล้วสร้างกำไรให้เธอ...
มุมมองธุรกิจที่เธอคิดในวันนั้น... ทำให้ร้านของเธอ... ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า !!
ไม่ถึง ๖ เดือน ยอดเงินหมุนระดับแตะ ๔ แสน ก็เริ่มเป็นจริง !
กำไรวันละเกือบสองพันบาท..
ทำให้เธอเชื่อมั่นมากๆ ว่ายอดกำไรวันละ ๓ พัน ต้องมาถึงมือเธอ !
แม้จะเหนื่อยมากมาย และเวลาส่วนตัวแทบไม่มี หน้าตาเก๋ๆและหุ่นกายสมวัย
ของสุพัตรานั้นแทบไม่ได้แต่งเติมใดๆเลย...
และแม้ตัวธุรกิจจะรบกวนจริตความงามของหญิงไปบ้าง
..สาวมั่นสุพัตรา.. ก็ยังพอยิ้มออกได้อยู่ !
และ.. ปริมาณคนมากมายที่มาใช้บริการ ในร้านมินิมาร์ทของสุพัตรา ..
ก็ไม่ใช่แค่สุพัตราเท่านั้น.... ที่ยิ้ม.. !!
ปริมาณลูกค้าจำนวนมากของเธอ...
ทีมการตลาดของโลตัสเอ็กเพรส ..ก็เห็นเช่นกัน !!
ด้วยเวลาเพียงไม่ถึง ๒ เดือน..
ด้วยเงินลงทุนมากมาย ที่ไม่ต้องถามว่ามากมายขนาดไหน โลตัสเอ็กเพรส ก็เปิดตัว ..
โดยเปิดเยื้องๆไปไม่ไกลจากร้านมินิมาร์ทของสุพัตรา.. !
ที่อาคารพาณิชย์สี่ชั้น.. ที่ทำเล.. สวยจนเกินคำว่าสวย..
ห้องหัวมุมและสามห้องข้างๆของโลตัสฯ.. นั้นใหญ่กว่าร้านของสุพัตราถึง ๕ เท่า !
ไม่นานเดือนมากนัก.. จากวันที่โลตัสฯทำธุรกิจ..
อีกธุรกิจก็เลือกที่จะปิดตัวลง...
เดาไม่ยากเลย ว่านั่นคือร้านมินิมาร์ทของสุพัตรา !
***********************************
๘ เดือนต่อมา...
หลังทำใจและผ่อนผันหนี้สินได้เกือบหมด .. สุพัตราก็ตั้งหลักปรับใจปรับตัวได้..
และในเย็นวันนั้น... ด้วยสายตาที่จ้องทำเลสวยๆจิกเขม็ง....
" ต้องลองมันอีกแบบ " .. เธอคิด !
******************************
ปริมาณคนที่มากมาย จนถือได้ว่าเป็นย่านทำเลทองแห่งหนึ่งที่สุพัตราไปเจอ
นอกจากตกเย็นจะเป็นที่รวมพลของคนมากมายที่กำลังเดินทางกลับบ้าน
..คนเดินเท้า.. ก็ไม่น้อย !..
นอกจากจะเป็นแหล่งเดินเท้า เพราะ “เมืองหมู่บ้าน” ห่างจากทางแยกร่วมไม่มาก
ความกว้างของถนน ๖ เลนของปากทางซอยใหญ่ ที่ตัดแยกจากถนนใหญ่นั้น
มีบางอย่างที่สะกิดใจของสุพัตรา .. " ต้องเปิดร้านเหล้า ! " ....
ด้วยการประเมินที่ไม่ได้ทำลวกๆแล้วลงมือ .. แต่คือการคิดแล้วคิดอีก รวมทั้ง
การประเมินอย่างรอบด้านและทุกมุมมองที่ต้องประเมิน ตามสไตล์ความคิดของสุพัตรา
ร้านเน้นขายเหล้ากึ่งร้านอาหารของสุพัตรา.. ก็เป็นจริง
สัญญาเช่าตึกที่ได้ราคาเช่าและค่ามัดจำอย่างสมเหตุผล(แม้จะเป็นแบบปีต่อปี)
แต่เธอก็คิดไว้แล้วว่า จะทำให้เกิดมีความลงตัวพอดีในเชิงต้นทุน
และร้านจะอยู่ได้รอด !
กลับกลายเป็นว่า.. ความสำคัญอยู่ที่ตัวสุพัตราเป็นหลัก
ด้วยบุคลิก.. ที่ยิ้มแย้มแจ่มใส อารมณ์ดีตลอดเวลาของเธอ..
ส่งผลต่อลูกค้า.. อย่างที่สุพัตราสามารถจับต้องได้ในทันที !!!
เธอมีลูกค้าแน่นร้านแทบทุกวัน... !
ไม่ถึง ๕ เดือน เงินผ่านมือระดับเกือบ ๓ แสนบาทต่อเดือน.. และกำไรวันละเกือบ ๔ พันบาท
ก็ทำให้สุพัตรายิ้มออก " .. ฉันทำได้.. " ... เหนื่อยแค่ไหน ก็จะสู้ต่อ.. เธอคิด !
แต่.... ลูกค้าที่มากมายที่ร้านของสุพัตรา ก็เป็นอีกครั้งที่มีคนสนใจ.. !!
..นั่นก็คือเจ้าของตึก... ที่สุพัตราเช่า !
เมื่อสิ้นปีมาถึง แม้จะพยายามอย่างสุดฝีมือการเจรจาที่เธอถนัด
สุพัตราก็ไม่ได้ต่อสัญญาเช่า !...
สุพัตรารำพึงกับตนเองในใจ .. ดวงกูนี่ เป็นเถ้าแก่... ช่างยากจัง !! ..
หลังฝืนยิ้มให้กับตนเอง ด้วยการยิ้มให้แบบอย่างแห้งแล้ง...
เธอมองร้านเหล้าของเธอ ที่ตอนนี้ถูกรวบสวมรอยทั้งตัวร้านและลูกค้าไปโดยเจ้าของตึก
สุพัตรา.. วางกระเป๋าใบล่าสุด เข้าท้ายรถ.. แล้วกลับบ้าน !
******************************
ตู๊ดๆ ตู๊ดๆ ตู๊ดๆ ...
ขณะที่เธอกำลังนั่งคิดถึงอดีต..
ลูกค้าก็โทรศัพท์เข้ามาที่เครื่องหนึ่งจากสองเครื่องที่เธอพก....
หลังคุยกันเสร็จ เธอก็ตกลงรับงาน
ฟรีแลนซ์ที่เธอทำเป็นอาชีพในปัจจุบัน.. ให้รายได้อาจน้อยกว่าพันบาทในบางวัน...
และแม้จะเหน็ดเหนื่อยมากมายในวันๆที่เธอทำ..
ในหลายว้น.. เธอได้กำไรเกิน ๒ พันบาท !
เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้..
สุพัตราหยิบสมาร์โฟนขึ้นมาอีกครั้ง
เลื่อนจอสมาร์ทโฟนขึ้นลงๆ..
ในจอสมาร์ทโฟน...มีภาพของเธอมากมายในเฟซบุ๊ก..
ทุกภาพมีทั้ง รอยยิ้มเพื่อนๆ รอยยิ้มลูกค้า
"และภาพทุกภาพ" .. ช่างสื่อความสุขออกทั้งมุมปาก
และสายตา... มันคือรอยยิ้ม.. ของเธอเอง !
สุพัตรามองภาพมากมายเหล่านั้น .. ที่เธอโพสท์ไว้ในเฟซบุ๊ก
พยายามนึกถึงภาพ.. ตอนเปิดร้านสองร้านของเธอในอดีต..
ซึ่งเธอรู้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องไปค้นอัลบั้มภาพว่าทุกภาพ.. จะแทบไม่มีการยิ้ม !
เอาว่ะ แก่ตัวเมื่อไหร่
ทำไม่ไหวก็เลิก..
ทำที่ทำอยู่นี้แหละ ...
สนุก กะสุข.. ฝุดๆล่ะ !
สุพัตราสัญญากับตนเอง..
....แล้ว.. เธอก็ยิ้ม !!
มินิมาร์ท ร้านเหล้า และ สิ่งที่เลือก !!
โปรดอ่านให้จบ.. แล้วจะ "รู้" .. ว่าดวง แปลว่า ?
******************************
ในวัยเพียงเริ่ม ๒๘ ....
สุพัตราพบว่า ละแวกหมู่บ้านที่เธอพักอาศัย ธุรกิจยอดนิยมของยุคนั้น
คือการมากว้านซื้อที่ดินแปลงใหญ่ใกล้ๆหมู่บ้านที่เธออยู่ของบรรดาเศรษฐีพันล้าน
แน่นอนว่า.. ด้วยสภาพเศริษฐกิจที่เงินทองลื่นทั้งประเทศ ย่อมไม่มีอะไรดีไปกว่า
การทำธุรกิจบ้านจัดสรรค์ อาคารพาณิชย์ ... และ คอนโดมีเนียม !
ผ่านไปเพียงเกือบปี...ไม่นานเลย..
ก็มีผู้คนมากมายพันพ่อหมื่นแม่ที่เธอไม่รู้จัก.. รายล้อมรอบตัวเธอ !
และในวันหนึ่ง ...
ในวันที่เธอหาซื้อน้ำอัดลมจากร้านค้าเล็กๆที่ปากซอยเพื่อแก้ความกระหายน้ำ
สุพัตราก็ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตครั้งใหญ่เป็นครั้งแรก !
" คนตั้งเยอะ แต่หาซื้อของลำบาก งั้นชั้น จะเปิดมินิมาร์ทมันซะเลย !! "
สุพัตราพูดกับตนเอง !!
ผ่านไปไม่ถึง ๒ เดือน.. การรวบรวมเงินจากญาติๆ และเพื่อนๆ จากเงินเก็บที่พอมี
รวมทั้งเงินกู้บางส่วน... ร้านมินิมาร์ทขนาด ๒ คูหาที่เช่าชั้นล่างของอาคารพาณิชย์
ที่ทำเลดีมากในมุมมองการประเมินของสุพัตรา .. ก็เป็นรูปเป็นร่าง
สิ้นเดือนที่ ๒ ด้วยการบริหารการเงินต้นทุนที่รอบคอบ .. การรู้จักเลือกที่จะ
ว่าจ้างพนักงานที่ซื่อสัตย์ รวมงานบริการร้านอื่นๆ ที่เธอเลือกที่จะลงมือเอง
ไม่เพียงแค่ทำให้เงินไม่รั่วไหล แล้วสร้างกำไรให้เธอ...
มุมมองธุรกิจที่เธอคิดในวันนั้น... ทำให้ร้านของเธอ... ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า !!
ไม่ถึง ๖ เดือน ยอดเงินหมุนระดับแตะ ๔ แสน ก็เริ่มเป็นจริง !
กำไรวันละเกือบสองพันบาท..
ทำให้เธอเชื่อมั่นมากๆ ว่ายอดกำไรวันละ ๓ พัน ต้องมาถึงมือเธอ !
แม้จะเหนื่อยมากมาย และเวลาส่วนตัวแทบไม่มี หน้าตาเก๋ๆและหุ่นกายสมวัย
ของสุพัตรานั้นแทบไม่ได้แต่งเติมใดๆเลย...
และแม้ตัวธุรกิจจะรบกวนจริตความงามของหญิงไปบ้าง
..สาวมั่นสุพัตรา.. ก็ยังพอยิ้มออกได้อยู่ !
และ.. ปริมาณคนมากมายที่มาใช้บริการ ในร้านมินิมาร์ทของสุพัตรา ..
ก็ไม่ใช่แค่สุพัตราเท่านั้น.... ที่ยิ้ม.. !!
ปริมาณลูกค้าจำนวนมากของเธอ...
ทีมการตลาดของโลตัสเอ็กเพรส ..ก็เห็นเช่นกัน !!
ด้วยเวลาเพียงไม่ถึง ๒ เดือน..
ด้วยเงินลงทุนมากมาย ที่ไม่ต้องถามว่ามากมายขนาดไหน โลตัสเอ็กเพรส ก็เปิดตัว ..
โดยเปิดเยื้องๆไปไม่ไกลจากร้านมินิมาร์ทของสุพัตรา.. !
ที่อาคารพาณิชย์สี่ชั้น.. ที่ทำเล.. สวยจนเกินคำว่าสวย..
ห้องหัวมุมและสามห้องข้างๆของโลตัสฯ.. นั้นใหญ่กว่าร้านของสุพัตราถึง ๕ เท่า !
ไม่นานเดือนมากนัก.. จากวันที่โลตัสฯทำธุรกิจ..
อีกธุรกิจก็เลือกที่จะปิดตัวลง...
เดาไม่ยากเลย ว่านั่นคือร้านมินิมาร์ทของสุพัตรา !
***********************************
๘ เดือนต่อมา...
หลังทำใจและผ่อนผันหนี้สินได้เกือบหมด .. สุพัตราก็ตั้งหลักปรับใจปรับตัวได้..
และในเย็นวันนั้น... ด้วยสายตาที่จ้องทำเลสวยๆจิกเขม็ง....
" ต้องลองมันอีกแบบ " .. เธอคิด !
******************************
ปริมาณคนที่มากมาย จนถือได้ว่าเป็นย่านทำเลทองแห่งหนึ่งที่สุพัตราไปเจอ
นอกจากตกเย็นจะเป็นที่รวมพลของคนมากมายที่กำลังเดินทางกลับบ้าน
..คนเดินเท้า.. ก็ไม่น้อย !..
นอกจากจะเป็นแหล่งเดินเท้า เพราะ “เมืองหมู่บ้าน” ห่างจากทางแยกร่วมไม่มาก
ความกว้างของถนน ๖ เลนของปากทางซอยใหญ่ ที่ตัดแยกจากถนนใหญ่นั้น
มีบางอย่างที่สะกิดใจของสุพัตรา .. " ต้องเปิดร้านเหล้า ! " ....
ด้วยการประเมินที่ไม่ได้ทำลวกๆแล้วลงมือ .. แต่คือการคิดแล้วคิดอีก รวมทั้ง
การประเมินอย่างรอบด้านและทุกมุมมองที่ต้องประเมิน ตามสไตล์ความคิดของสุพัตรา
ร้านเน้นขายเหล้ากึ่งร้านอาหารของสุพัตรา.. ก็เป็นจริง
สัญญาเช่าตึกที่ได้ราคาเช่าและค่ามัดจำอย่างสมเหตุผล(แม้จะเป็นแบบปีต่อปี)
แต่เธอก็คิดไว้แล้วว่า จะทำให้เกิดมีความลงตัวพอดีในเชิงต้นทุน
และร้านจะอยู่ได้รอด !
กลับกลายเป็นว่า.. ความสำคัญอยู่ที่ตัวสุพัตราเป็นหลัก
ด้วยบุคลิก.. ที่ยิ้มแย้มแจ่มใส อารมณ์ดีตลอดเวลาของเธอ..
ส่งผลต่อลูกค้า.. อย่างที่สุพัตราสามารถจับต้องได้ในทันที !!!
เธอมีลูกค้าแน่นร้านแทบทุกวัน... !
ไม่ถึง ๕ เดือน เงินผ่านมือระดับเกือบ ๓ แสนบาทต่อเดือน.. และกำไรวันละเกือบ ๔ พันบาท
ก็ทำให้สุพัตรายิ้มออก " .. ฉันทำได้.. " ... เหนื่อยแค่ไหน ก็จะสู้ต่อ.. เธอคิด !
แต่.... ลูกค้าที่มากมายที่ร้านของสุพัตรา ก็เป็นอีกครั้งที่มีคนสนใจ.. !!
..นั่นก็คือเจ้าของตึก... ที่สุพัตราเช่า !
เมื่อสิ้นปีมาถึง แม้จะพยายามอย่างสุดฝีมือการเจรจาที่เธอถนัด
สุพัตราก็ไม่ได้ต่อสัญญาเช่า !...
สุพัตรารำพึงกับตนเองในใจ .. ดวงกูนี่ เป็นเถ้าแก่... ช่างยากจัง !! ..
หลังฝืนยิ้มให้กับตนเอง ด้วยการยิ้มให้แบบอย่างแห้งแล้ง...
เธอมองร้านเหล้าของเธอ ที่ตอนนี้ถูกรวบสวมรอยทั้งตัวร้านและลูกค้าไปโดยเจ้าของตึก
สุพัตรา.. วางกระเป๋าใบล่าสุด เข้าท้ายรถ.. แล้วกลับบ้าน !
******************************
ตู๊ดๆ ตู๊ดๆ ตู๊ดๆ ...
ขณะที่เธอกำลังนั่งคิดถึงอดีต..
ลูกค้าก็โทรศัพท์เข้ามาที่เครื่องหนึ่งจากสองเครื่องที่เธอพก....
หลังคุยกันเสร็จ เธอก็ตกลงรับงาน
ฟรีแลนซ์ที่เธอทำเป็นอาชีพในปัจจุบัน.. ให้รายได้อาจน้อยกว่าพันบาทในบางวัน...
และแม้จะเหน็ดเหนื่อยมากมายในวันๆที่เธอทำ..
ในหลายว้น.. เธอได้กำไรเกิน ๒ พันบาท !
เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้..
สุพัตราหยิบสมาร์โฟนขึ้นมาอีกครั้ง
เลื่อนจอสมาร์ทโฟนขึ้นลงๆ..
ในจอสมาร์ทโฟน...มีภาพของเธอมากมายในเฟซบุ๊ก..
ทุกภาพมีทั้ง รอยยิ้มเพื่อนๆ รอยยิ้มลูกค้า
"และภาพทุกภาพ" .. ช่างสื่อความสุขออกทั้งมุมปาก
และสายตา... มันคือรอยยิ้ม.. ของเธอเอง !
สุพัตรามองภาพมากมายเหล่านั้น .. ที่เธอโพสท์ไว้ในเฟซบุ๊ก
พยายามนึกถึงภาพ.. ตอนเปิดร้านสองร้านของเธอในอดีต..
ซึ่งเธอรู้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องไปค้นอัลบั้มภาพว่าทุกภาพ.. จะแทบไม่มีการยิ้ม !
เอาว่ะ แก่ตัวเมื่อไหร่
ทำไม่ไหวก็เลิก..
ทำที่ทำอยู่นี้แหละ ...
สนุก กะสุข.. ฝุดๆล่ะ !
สุพัตราสัญญากับตนเอง..
....แล้ว.. เธอก็ยิ้ม !!