พอ่แม่สามารถเลี้ยงลูกได้ตั้งหลายคน แต่ลูกๆหลายคนทำไมไม่สามารถดูแลพ่อแม่ได้ เมื่อผมได้พบเห็นจึงรู้สึกแปลกใจ

จากการที่ได้มีโอกาสขับรถพาแฟนซึ่งเป็นพยาบาลอยู่ในหน่วยงานท้องถิ่น ออกเยี่ยมผู้ป่วยชรานอนติดเตียง ภายในชุมชนต่างๆใกล้บ้าน
และได้พบเห็น พูดคุยกับผู้ป่วยเหล่านั้น ผู้ป่วยทุกคนอายุไม่ต่ำกว่า 60ปีและผู้ป่วยทุกคนก็รู้สึกดีใจ ที่มีหน่วยงานมาดูแล
ทั้งตรวจสุขภาพ เปลี่ยนสายยางให้อาหาร เปลี่ยนสายสวนปัสสาวะ กายภาพบำบัด จัดหารถเข็น เตียงผู้ป่วย และเครื่องดูดเสมหะให้แก่ผู้ป่วยที่ยากจน
จาการสอบถาม ผู้ป่วยเกือบทุกคนมีครอบครัว มีลูกเติบโตเป็นผู้ใหญ่มีงานมีการทำดีๆกันทั้งนั้น
แต่เมื่อถามว่าลูกคนไหนมีหน้าที่ดูแลผู้ป่วย กลับได้คำตอบว่าดูแลกันเอง คือ ผัวป่วยเมียดูแล เมียป่วยผัวดูแล บ้างก็คนข้างบ้าน
ลูกจะแวะมาหาบ้างบางครั้ง บ้างก็ไม่มาเลย บางบ้านก็มีลูกพักอยู่ด้วยแต่ลูกก็ไม่ค่อยจะดูแล
บางบ้านที่ผมเข้าไปเห็นลูกของผู้ป่วยมีเมียมีลูกอยู่บ้านเดียวกันกับผู้ป่วย แต่ผู้ป่วยกลับได้นอนอยู่หลังบ้านบ้างหน้าบ้านบ้าง
นอนกับพื้นบ้าง นอนบนเสื่อบ้าง แต่ครอบครัวของลูกกลับได้อยู่ในบ้านอย่างสบาย
ผู้ป่วยบางรายช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ทั้งปัสสาวะ ทั้งอุจาระเลอะเต็มที่นอนไปหมด(มีรูปเยอะมากแต่ไม่อยากลง เพราะเป็นภาพที่ไม่น่าดู)
จากภาพที่ได้เห็น ทำให้ผมสงสัยว่า พ่อแม่สามารถเลี้ยงดูลูกหลายคนได้เป็นอย่างดี แต่ทำไมลูกๆหลายคนไม่สามารถดูแลพ่อแม่ให้ดีได้

ขอบอกเลยนะครับ คนที่ยังมีพ่อแม่อยู่ขอให้ดูแลท่านให้ดี ในขณะที่คุณยังมีโอกาส

ปล.ถ้ารูปภาพที่ผมมีอยู่จะทำให้ลูกๆหลายคนรักและอยากดูแลพ่อแม่มากขึ้น บอกได้นะครับ ผมจะลงให้ดู