"ก็น่าเห็นใจเค้าเนาะ" หนึ่งประโยคจากคนที่นั่งดูอยู่ที่บ้าน

"ก็น่าเห็นใจเค้าเนาะ"
ประโยคนี้มาจากพ่อของเรา ขณะนั่งดูแมทซ์เมื่อคืนช่วงที่นักกีฬาเราเกี่ยวลูกมาเล่นต่อไม่ได้ค่ะ
พ่อเราเริ่มชอบดูวอลเลย์ก็มาจากเรานี่แหล่ะค่ะ ที่เชียร์ลั่นบ้านอยู่คนเดียว พ่อเลยมานั่งดูด้วย

"จริงๆก็น่าเห็นใจเค้าเนาะ แข่งถี่ๆทุกวัน รู้ว่าอยากจะก้าวขาไปรับ อยากจะกระโดดตบ
แต่ทำไงได้คนมันเหนื่อย"
พ่อเราคงไม่ใช่ติ่งอวยค่ะ แกมานั่งดูและก็จบไปวันๆ
ยังจำชื่อนักกีฬาไม่ได้สักคน ตำแหน่งนี่ไม่ต้องพูดถึง
แกยังบอกปูกับมาดามเหมือนพี่น้องกันอยู่เลยค่ะ555

ก็แค่อยากจะเอามาเล่าสู่กันฟังค่ะ
ไม่ใช่ทุกคนที่จะติ และก็ไม่ใช่ทุกคนจะมาอวยอย่างเดียว
บางทีก็อยากให้มองเป็นกำลังใจ ความรู้สึกผูกพันจากคนทางบ้าน อีกมุมจากคนดูที่เราเลือกให้เค้าค่ะ
x