@@.... ไปไม่ถึงดวงดาว ...

ตอนที่ 2) "​ดาวที่นับตัวเองไม่ได้" หลังจากการเอียงเล็กกว่าลมหายใจ โลกก็ยังอยู่ ไม่มีใครรู้ว่าอยู่นานแค่ไหน ไม่มีใครรู้ว่ามันเริ่มตรงไหน ดาวดวงหนึ่งลอยอยู่ ไม่ใหญ่ ไม่เล็ก แค่พอดีจะเป็นโล

นอนเอ๋ยนอนเถิดหนาแก้วตาพี่ หลับฝันดีอย่ากังวลสิ่งใดหนา เพียงน้องแก้วทิ้งตัวนอนผ่อนกายา พักดวงตาอ่อนล้าคลายอ่อนแรง เหนื่อยใช่ไหมต้องดิ้นรนทนทุกข์ยาก หรือลำบากสิ่งใดอย่าหน่ายแหนง โปรดเล่าสู่กันฟังอย่าค

ช่วยวิจารณ์ หน่อย ครับ เราฝึกอานาปานะสติ เอง อาศัยฟังเทศก์ทาง ยูทูป บ่อย ๆ ฝึกมาได้ 5 ปี เข้าใจว่าตัวเองผ่านสมาธิแต่ละขั้นไปได้ จนถึงอรูปฌาน เห็นนิมิตของความเวิ้งว้าง และต่อไปเห็นนิมิตร ของดวงดาวละเอ

ตอนที่ 9 "เสียงที่เกิดก่อนภาษา" เช้าวันหนึ่ง เด็กตื่นขึ้นมา เพราะได้ยินเสียงบางอย่าง มันไม่ใช่เสียงนก ไม่ใช่เสียงลม และไม่ใช่เสียงเรียกชื่อเขา มันเป็นเสียงที่ เหมือนจะรู้จักเขา ก่อนที่

ตอนที่ 4) "สิ่งที่มองไม่เห็นแต่เดินชน" เช้าวันหนึ่ง เด็กเดินออกจากบ้าน โดยไม่รีบ เขาเดินได้ไม่กี่ก้าว ก็หยุด ไม่ใช่เพราะมีใครเรียก แต่เพราะรู้สึกว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ตรงหน้า เด็กยื่น

ตอนที่ 8 "คำตอบที่มาช้าเกินไป" วันหนึ่ง เด็กถามคำถามกับลม “โลกเริ่มต้นเมื่อไหร่” ลมพัดผ่าน เหมือนได้ยิน แต่ไม่หยุดตอบ เด็กจึงถามต้นไม้ ต้นไม้ขยับใบ เหมือนกำลังคิด แต่ก็ไ

ตอนที่ 12 "วันที่เงา ​เริ่มถามคำถาม" บ่ายวันหนึ่ง แดด ส่องยาวกว่าปกติ เด็กเดินกลับบ้าน แล้วสังเกตว่า เงาของเขา ยาวจนเกือบแตะปลายถนน เขาหยุดเดิน เงา ก็หยุด เขายกมือ เงา ​ก็ยกมือ เด็ก