ลืมคนที่มีลูกด้วยกันไม่ได้ค่ะ ส่วนเขาลืมเราง่ายมาก

เราลืมเค้าไม่ได้ เพราะเขาคือพ่อของลูกเรา ส่วนเขาลืมเราได้
ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หายไปไม่มาเยี่ยมลูกเลย
เราส่อง เฟรสบุ๊ค ของเค้าทุกวัน เสียใจมากๆที่เขาดูมีความสุขดี
ซึ่งต่างจากเราที่ทุกข์ทรมานทุกๆวัน เห็นหน้าลูกก็ร้องไห้เพราะคิดถึง
ส่วนเค้าก็มีคนคุยใหม่ ทำไมชีวิตเค้าดีขึ้นจังส่วนเราก็มีแต่แย่ลงๆ
เค้าได้เรียน มีรถเก๋ง โทรศัพท์ใช้ดีๆ มีเงินใช้
ส่วนเราไม่มีอะไรเลย เงินก็ไม่มีสักบาทเพราะไม่มีเวลาไปทำงาน แม่ก็ป่วยหนัก
แต่แม่ก็คอยให้กำลังใจ แม่บอกเสมอว่า " อย่าไปโทดลูกนะที่เค้าเกิดมา ให้ดีใจที่เค้าเกิดมา
ถ้าเราไม่พลาดเราจะได้เจอหน้าเค้าไหม ป่านนี้เค้าคงเกิดเป็นลูกใครก็ไม่รู้ เวลามันจะช่วยให้เราลืมเอง
เหมือนแม่ที่พ่อแกก็ไม่เอา แม่ก็ยังเลี้ยงแกมา "
บ้านเราตอนนี้จากที่เคยมี ตอนนี้แถบไม่มีอะไร แต่ผู้ชายคนนั้นกลับมีทุกอย่างมีทั้งความสุข
เค้าแถบไม่คิดจะมาถามเราเลยว่าเราเป็นยังไง ตอนที่เคยอยู่ด้วยกันเค้าก็ไม่เคยใส่ใจ
เราอยากมีชีวิตที่ดี อยากให้ลูกสบาย