เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด...18+

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยนะ ปกติได้แต่อ่านกระทู้ของเพื่อนๆ วันนี้เราขอมาเล่าเรื่องของเราให้เพื่อนๆอ่านบ้าง
" เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด..."
ความรักมันไม่เลือกเวลาเกิดจริงๆนะ เพราะครั้งนึงเราเคยแอบชอบนิสิตฝึกสอน...

ก่อนอื่นต้องย้อนกลับไปตอนที่เราเรียนอยู่มอหก เราเรียนอยู่ในโรงเรียนหญิงล้วนชื่อดังแห่งหนึ่ง ทุกๆปีจะมีนิสิตฝึกสอนจากมหาวิทยาลัยต่างๆ เข้ามาฝึกสอนที่โรงเรียน นิสิตแต่ละคนจะมาจากสถาบันที่มีชื่อเสียงของประเทศ เทอมๆหนี่งจะมีนิสิตหลายคน ต่างคณะ ต่างสาขากันที่จะเข้ามาสอนในวิชาต่างๆ แต่ไม่ใช่นักเรียนทุกห้องที่จะได้เรียนกับนิสิตฝึกสอน และห้องเราก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เพราะเรากำลังอยู่มอหก เป็นวัยที่กำลังยุ่งกับเรื่องการสอบเข้ามหาลัย เพราะเรื่องนี้แหละทำให้เราได้รู้จักกับนิสิตคนหนึ่ง

ณ ห้องแนะแนว
หน้าห้องแนะแนวจะมีเอกสารต่างๆติดประกาศเกี่ยวกับการสอบเข้ามหาลัยต่างๆ แต่วันนั้นก็มีเอกสารใบหนึ่งเกี่ยวกับโควตาของมหาลัยแห่งหนึ่ง ทำให้เราเกิดความสนใจ จึงเดินเข้าไปหาอาจารย์ข้างในห้องแนะแนวเพื่อถามข้อมูลเกี่ยวกับโควตามหาลัยนั้น นิสิตคนที่ถามเดินเข้าไปคนแรกถาม ไม่ได้สอนมอหก จึงไม่รู้ข้อมูลอะไรมาก เลยให้เราไปถามคนที่สอนมอหก เพราะการถามครั้งนั้นทำให้เราได้รู้จักกับนิสิตคนนี้... นามสมมติของนิสิตคนนี้ชื่อ " P " (พี)

เรากับพี่เขาไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว และที่สำคัญเราเองก็ไม่ได้เรียนกับเขา แต่ก็มีเหตุการณ์ที่เราให้เราได้เจอเขา ได้รู้จักเขาอีก คือ อาจารย์ที่สอนเราไม่ว่างมาสอน เลยให้พี่พีมาสอนแทน เลยทำให้เราได้รู้จักกับเขามากขึ้น สิ่งที่เราได้รู้ในวันนั้นเกี่ยวกับเขา คือ เขาเป็นเพศเดียวกับที่เราชอบ คือง่ายๆพี่พีเป็นทอม แต่เราดูไม่ออกเลย เพราะพี่เขาต้องทำให้เหมาะสมกับการมาเป็นอาจารย์ บุคลิกภาพที่เห็นตอนนั้นคือเขาเป็นผู้หญิงชัดๆ ไม่มีความเป็นทอมเลย และแล้วเราก็แอด Facebook ไปหาเขาโดยที่เราไม่ได้ขอ แต่เจอโดยบังเอิญ เพราะ Facebook นี่แหละทำให้เราสนิทกับเขามากขึ้น

ตอนนั้นมีเราปัญหามากมายไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว หรือแม้แต่กับแฟนของเราเอง ด้วยความที่เริ่มสนิทและเห็นว่าเขาเป็นนิสิตที่เราคิดว่าเขาน่าจะให้คำปรึกษาเราได้ จึงทำให้เราเข้าไปคุยกับพี่เขาอยู่บ่อยๆ เรารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้คุยกับพี่เขา อารมณ์แบบว่า...สุขก็อยากเล่าให้ฟัง ทุกข์ก็อยากเล่าให้ฟัง เป็นแบบนี้อยู่สักพักเลย...  คือเราไม่แน่ใจว่าทำไมเราถึงได้เบอร์พี่เขามา แต่ก็นะได้มาแล้วก็มีโอกาสได้คุยกัน

คืนวันศุกร์....
เราโทรคุยกับพี่เขา คุยกันเรื่องต่างๆนานา อยู่ดีดีพี่เขาก็เอ่ยปากชวนเราไปเที่ยว "ตลาดนัดรถไฟ" เราก็ไม่รอช้าตอบตกลงไปทันใด สำหรับเรามันคือเดทแรกอ่ะ ตื่นเต้นสิคะ แต่ไม่เท่านั้น คืนนั้นมีเรื่องให้ตื่นเต้นกว่าเจ้าค่ะ
P: มีอะไรอยากถามพี่ไหม
เรา: ไม่มีอ่ะ จะให้ถามอะไรอ่ะ
P: มีอะไรจะถามไหมล่ะ
เรา: ไม่มีนะ งง
P: มีให้ 3 คำถามเลยอ่ะ
เรา: พี่ให้เราอยากถามอะไรอ่ะ บอกมาสิ ถามเลย
----- วนไปวนมาอยู่นานมาก จนสุดท้าย ------

P: เราคิดอะไรกับพี่ป่ะ
เรา: เอิ่มมมมมมมมมมมมมมมมมมม ถามทำไมอ่ะ
P: พี่อยากรู้ พี่จะได้ทำตัวถูก
เรา: ถามทำไมง่ะ
P: เอาหน่าาาา ตอบมาเถอะ
เรา: เราจะรู้ได้ไงอ่ะ ว่าถ้าตอบไปแล้วจะมีอะไรเกิดขึ้น (กลัวพี่เขาไม่เหมือนเดิม)
P: ทุกอย่างเหมือนเดิมแหละ เพียงแต่พี่อยากรู้
เรา: ถ้าเราคิดล่ะ
P: พี่ไม่ตอบอะไรทั้งนั้นอ่ะ เพราะว่ามันเป็นเรื่องสมมติ จะตอบก็ต่อเมื่อมันเป็นเรื่องจริง
เรา: คิดแหละ
P: ที่จริงแล้วพี่ก็รู้แหละ (ฮ่าาาาาาาาาาาาาาา)

แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรนะ ก็คุยกันประมาณนี้
เพราะระหว่างเด็กนักเรียนกับนิสิตที่มาฝึกสอน จะเป็นอะไรมากกว่านี้ได้อย่างไร มันไม่ดีเลย
เรารู้...แต่เราก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้

มาถึงวันเสาร์ ณ ตลาดนัดรถไฟศรีนครินทร์
นัดเจอกันประมาณ 17.30-18.00 oh my god พี่เขาถึงประมาณสองทุ่มมมมม วู้วววววววว เราหงุดหงิดมากเลยนะ เพราะไม่ชอบคนมาสายอ่ะ แต่ก็ต้องทำใจก็เราชอบเขานี่หว่าาาา ก็เราอยากมาเที่ยวกับเขานี่หว่าาา เหตุผลที่เขามาสายคือรถมันติดมากกกก เพราะว่าหิวมากไง เลยแวะกินก๋วยเตี๋ยวไก่ นั่งตรงข้ามกัน รู้ไหมใจแทบละลายยยยยย เขินๆ พยายามเก็บอาการสุดสุด พอก๋วยเตี๋ยวมาถึงโต๊ะ รู้ไหมเกิดอะไรขึ้น เขาหยิบผัดสดมาใส่ในชามก๋วยเตี่ยวของเราแล้วก็รินน้ำใส่แก้วให้อีกตังหาก โอ้วววววววววววววเขินจะตาย รู้สึกเป็นคนพิเศษขึ้นมาทันทีทันดี พอกินก๋วยเตี๋ยวเสร็จก็เดินเล่นที่ตลาด เดินได้ไม่นานหรอกก็รับกลับ เพราะพี่เขาไม่อยากให้เรากลับบ้านดึกมาก พี่เขาคงเป็นห่วงแหละ

เดี๋ยวมาต่อนะ ไม่นานเกินรอค่ะ นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆเท่านั้น
(หวังว่าจะมีคนอ่านเยอะๆนะ ฝากแชร์กระทู้ให้ด้วยนะคะ)
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่