เรื่องมีอยู่ว่าเราได้คุยกับผู้ชายคนหนึงซึ่งเป็นรุ่นน้องเรา2ปี ตอนนั้นที่คุยช่วงประมาณเดือนพฤศจิกายนปีที่ผ่านมาน้องคนนั้นขอจีบบอกชอบเราทุกวันในตอนนั้นเราบอกน้องเขาไปว่าคุยไปก่อนไหมเรายังไม่รู้จักกันดีเลย น้องเขาจะเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเราเลยบอกไปอีกว่าถ้าเข้ามหาลัยยังต้องเจอคนอีกมากมายอาจเปลี่ยนใจไปจากเราก็ได้แต่น้องเค้าก็ยังยืนยันคำเดิมว่าชอบเราจนตลอดระยะเวลา3เดือนคุยกันบ่อยมากขึ้นจนเราใจอ่อนเปิดใจยอมคบกับน้องเขาเราคุยกันทุกเกือบทุกวันมีอะไรก็บอกกันร้องเพลงให้ฟังทุกคืนบางทีก็ดีดกีตาร์ให้ฟังบ้างมันเป็นอะไรที่มีความสุขมากๆเราเจอกันไม่บ่อย2-3เดือนเจอครั้ง ครั้งล่าสุดเราไปกินข้าวด้วยกันกับน้องและแม่เขาด้วยมันก็ปกติธรรมดา และช่วงหลังๆที่น้องเขาเริ่มย้ายเข้ามาอยู่หอพักแถวมหาลัยมาอยู่หอได้ประมาณสองวันน้องเขาเริ่มไปกินเหล้ากับเพื่อนเริ่มไม่ตอบไลน์ไม่โทรมาหายไปทั้งคืนตอบมาแค่ข้อความเดียวและหลังจากนั้นไม่กี่วันไลน์ก็ขึ้นห้องว่างโทรหาก็ไม่ติด ตอนนี้เรารู้สึกเจ็บปวดมากๆเสียความรู้สึกมันทำอะไรไม่ถูกน้องไม่ได้มาบอกเลิกแต่ทิ้งเราไว้กลางทางซึ่งมันเป็นความรู้สึกที่ทรมานสุดๆเราพยายามอยู่เพื่อนตลอดเพราะถ้าอยู่คนเดียวเราก็ร้องไห้ทำใจไม่ได้ อยากรู้ว่าทำไมถึงทำแบบนี้สู้มาบอกว่าไม่รักซะดีกว่า มาหลอกให้รักทำไมไม่อยากรักใครง่ายๆอีกแล้วมันถูกกระทำทุกครั้งเสียใจเสียความรู้สึกทุกวันนี้ก็ยังทำใจไม่ได้ ควรตัดใจหรือปล่อยไว้แบบนี้ดีเผื่อว่าสักวันเขาจะกลับมา  ถ้าตัดใจควรทำไงต่อ