สวัสดีคะ ขอเกริ่นนำก่อนนะคะ
ตอนประมาณต้นปีที่ผ่านมาดิฉันย้ายงานที่บริษัทใหม่ก่อนที่จะเข้าทำงานทางบริษัทต้องให้พนักงานอบรม และในวันนั้นก็มีพนักงานใหม่อีกหนึ่งท่านมาทำงานพร้อมกับดิฉัน และเราก็อบรมอยู่ในห้องเดียวกันคะ ดิฉันกับเพื่อนคนนี้รุ่นราวคราวเดียวกันคะ จึงทำให้เรา 2 คนสนิทกันมาก ไปไหนไปด้วยกัน หลังเลิกงานก็กลับบ้านพร้อมกันเกือบทุกวัน ยกเว้นแต่ช่วงกินข้าวคะ ที่แยกกันเพราะเนื่องจากเป็นเด็กใหม่ทั้งคู่ก็เลยอยากที่จะทำความรู้จักกับพี่ที่แผนกของตัวเองก่อนค่ะ
ก่อนที่จะหยุดสงกรานต์เราก็ไปช็อปปิ้งที่เทอร์มินอลด้วยกันคะ แต่ในช่วงระหว่างสงกรานต์นั้นเราไม่ได้ติดต่อกันเพราะว่าดิฉันต้องอยู่และทำกิจกรรมร่วมกับครอบครัว พอวันเปิดมาทำงานปกติดิฉันก็เข้าไปทักทายไปพูดกับเขาตามปกติ แต่เขากลับถามคำตอบคำไม่ค่อยคุยกับดิฉันเหมือนแต่ก่อน พอก่อนจะกลับบ้านดิฉันก็เดินไปหาเขาเพราะเรากลับบ้านด้วยกันทุกวัน ดิฉันเห็นเขาเก็บของเตรียมกลับบ้าน ดิฉันจึงเดินไปถามเขาว่ากลับบ้านกัน เขาก็บอกว่ายังไม่กลับจะนั่งเล่นอยู่ในออฟฟิศซักพักแล้วค่อยกลับ ดิฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร จนวันรุ่งขึ้นดิฉันเริ่มเห็นการเปลี่ยนแปลงของเขาอย่างเห็นได้ชัด เพราะตอนที่เขาเดินมาแถวโต๊ะทำงานดิฉัน ดิฉันส่งยิ้มให้เขาแต่เขามองดิฉันเหมือนเป็นอากาศ เดินเมินไป ไม่พูดไม่จาไม่ทักทาย จนกระทั่งตอนที่ดิฉันเดินกลับบ้าน เพื่อนของดิฉันคนนี้นั่งอยู่ในครัวกับพี่ที่ทำงานอีกท่านนึงที่เขาไปสนิทด้วยตอนไหนดิฉันก็ไม่ทราบ ดิฉันเลยบอกกับบเขาว่ากลับก่อนนะบายๆ ซึ่งพี่อีกคนตอบกลับมาว่าพรุ่งนี้เจอกัน แต่เพื่อนดิฉันกลับเงียบแล้วทำเป็นไม่เห็นดิฉัน ซึ่งดิฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าดิฉันไปทำอะไรให้ เพราะดิฉันไม่เคยด่า ไม่เคยว่าหรือเอาเขาไปนินทาพูดจาเสียหาย ซึ่งมันทำให้ดิฉันงงมากๆ มีเพื่อนบางคนแนะนำว่าให้เดินไปถามเลยว่าเป็นอะไร ตอนแรกดิฉันก็กะจะไปถาม แต่มานั่งคิดอีกทีถามไปก็คงไม่ได้คำตอบที่แท้จริง ก็เลยเลือกที่จะไม่ถามดีกว่า
มีเพื่อนร่วมงานที่สนิทกันมากๆแล้วอยู่มาวันนึงไม่คุยกันโดยที่เราก็ไม่ทราบสาเหตุ
ตอนประมาณต้นปีที่ผ่านมาดิฉันย้ายงานที่บริษัทใหม่ก่อนที่จะเข้าทำงานทางบริษัทต้องให้พนักงานอบรม และในวันนั้นก็มีพนักงานใหม่อีกหนึ่งท่านมาทำงานพร้อมกับดิฉัน และเราก็อบรมอยู่ในห้องเดียวกันคะ ดิฉันกับเพื่อนคนนี้รุ่นราวคราวเดียวกันคะ จึงทำให้เรา 2 คนสนิทกันมาก ไปไหนไปด้วยกัน หลังเลิกงานก็กลับบ้านพร้อมกันเกือบทุกวัน ยกเว้นแต่ช่วงกินข้าวคะ ที่แยกกันเพราะเนื่องจากเป็นเด็กใหม่ทั้งคู่ก็เลยอยากที่จะทำความรู้จักกับพี่ที่แผนกของตัวเองก่อนค่ะ
ก่อนที่จะหยุดสงกรานต์เราก็ไปช็อปปิ้งที่เทอร์มินอลด้วยกันคะ แต่ในช่วงระหว่างสงกรานต์นั้นเราไม่ได้ติดต่อกันเพราะว่าดิฉันต้องอยู่และทำกิจกรรมร่วมกับครอบครัว พอวันเปิดมาทำงานปกติดิฉันก็เข้าไปทักทายไปพูดกับเขาตามปกติ แต่เขากลับถามคำตอบคำไม่ค่อยคุยกับดิฉันเหมือนแต่ก่อน พอก่อนจะกลับบ้านดิฉันก็เดินไปหาเขาเพราะเรากลับบ้านด้วยกันทุกวัน ดิฉันเห็นเขาเก็บของเตรียมกลับบ้าน ดิฉันจึงเดินไปถามเขาว่ากลับบ้านกัน เขาก็บอกว่ายังไม่กลับจะนั่งเล่นอยู่ในออฟฟิศซักพักแล้วค่อยกลับ ดิฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร จนวันรุ่งขึ้นดิฉันเริ่มเห็นการเปลี่ยนแปลงของเขาอย่างเห็นได้ชัด เพราะตอนที่เขาเดินมาแถวโต๊ะทำงานดิฉัน ดิฉันส่งยิ้มให้เขาแต่เขามองดิฉันเหมือนเป็นอากาศ เดินเมินไป ไม่พูดไม่จาไม่ทักทาย จนกระทั่งตอนที่ดิฉันเดินกลับบ้าน เพื่อนของดิฉันคนนี้นั่งอยู่ในครัวกับพี่ที่ทำงานอีกท่านนึงที่เขาไปสนิทด้วยตอนไหนดิฉันก็ไม่ทราบ ดิฉันเลยบอกกับบเขาว่ากลับก่อนนะบายๆ ซึ่งพี่อีกคนตอบกลับมาว่าพรุ่งนี้เจอกัน แต่เพื่อนดิฉันกลับเงียบแล้วทำเป็นไม่เห็นดิฉัน ซึ่งดิฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าดิฉันไปทำอะไรให้ เพราะดิฉันไม่เคยด่า ไม่เคยว่าหรือเอาเขาไปนินทาพูดจาเสียหาย ซึ่งมันทำให้ดิฉันงงมากๆ มีเพื่อนบางคนแนะนำว่าให้เดินไปถามเลยว่าเป็นอะไร ตอนแรกดิฉันก็กะจะไปถาม แต่มานั่งคิดอีกทีถามไปก็คงไม่ได้คำตอบที่แท้จริง ก็เลยเลือกที่จะไม่ถามดีกว่า