อัตตาหิ อัตตะโน นาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
จะรวยจะจนก็ขึ้นอยู่กับตัวเอง ไม่เกี่ยวฟ้าฝน มีสองมือเท่ากัน มีสองเท้าเท่ากัน มีสมองเช่นกัน แต่มีจิตใจที่เข้มแข็งไม่เท่ากัน ..
หนักไม่เอา เบาไม่สู้ หวังจะรวยหวังจะสบาย อยากสบายก็รอตอนอยู่ในเมรุละกัน แต่ถ้าไม่อยากรอนาน ก็ลงมือทำเลย บางคนอาจจะไม่ถนัดค้าขาย ไปเติมโตในอาชีพพนักงาน และบางคนเป็นลูกน้องใครไม่ได้ก็ออกมาหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง ทุกคนมีทั้งล้มเหลวและได้ดั่งหวัง เคยสงสัยไหม ทำไมอาชีพเดียวกัน ค้าขายเหมือนกัน แต่เจ้าโน้นไปรุ่ง เจ้านี้ไปร่วง เราต้องหาสาเหตุซิว่าเพราะอะไร ไม่ไช่ปล่อยให้มันพังไปกับตา รู้ว่ากิจการเริ่มไม่ดี เราก็ไม่ควรอยู่เฉย เราต้องลุกบ้าง ไม่ไช่รู้ว่าไม่ดีก็ช่างมัน เด๋วมันก็ดี <---เห็นมาเยอะละ เจ๋งสนิด แต่ในขณะที่อีกร้านทำไมเขาดีวันดีคืน เขามีอะไรดี ทำไมเขาถึงไปได้ดี เราต้องพยายามมองให้ออก ค้นหาความสำเร็จของเขา แล้วเอามาปรับไช้ ..
สมัยบ้านเกียนจน เริ่มต้นกับอาชีพนึง ตอนนั้น มีกิจการแบบเดียวกันถึง4เจ้า ทั้ง4เจ้ามีเงินทุนเยอะแยะ ร้านแรกเนี้ย น่าจะหลัก10ล้านอัพ เพราะลูกค้าเยอะสุด ร้านสองและสามน่าจะล้านต้นๆ ส่วนบ้านเกียนมีประมาน1หมื่นเมื่อ25ปีก่อนที่ลงทุนไป ช่วงแรกๆก็มีแต่คนสมเพช เพราะไม่น่าจะรอด จะเอาอะไรไปสู้เจ้าใหญ่ๆได้ เราต้องทนถึงขนาดว่า แทบไม่ได้กินไม่ได้นอน ชีวิตมีแต่การทำงาน(ชีวิตวัยเด็กเกียนไม่มีเลย)แต่เราก็สู้อุส่าผ่านร้อนและหนาวจนประสบความสำเร็จ มีมาถึงทุกวันนี้ แล้วพวกคุณละ จะท้อถอยหรือจะสู้ จะตายไปทั้งไม่มีสมบัติอะไรให้ลูกหลานภูมิใจหรือครับ ลุกขึ้นสู้ ลุกขึ้นฝ่าฟัน แล้ววันข้างหน้า จะมีแต่รอยยิ้มครับ..
ปอลอ. แม่โทรมาบอก สื่อญี่ปุ่นมาบ่ายสอง เด๋วจะไปดู ว่ามาทำไม ^__^เด๋วถ่ายรูปมาให้ดู ไปดูก่อน นึกว่าแม่โม้
เศรษฐกิจดี ก็ว่าหลอกตัวเอง เกียนละงง
จะรวยจะจนก็ขึ้นอยู่กับตัวเอง ไม่เกี่ยวฟ้าฝน มีสองมือเท่ากัน มีสองเท้าเท่ากัน มีสมองเช่นกัน แต่มีจิตใจที่เข้มแข็งไม่เท่ากัน ..
หนักไม่เอา เบาไม่สู้ หวังจะรวยหวังจะสบาย อยากสบายก็รอตอนอยู่ในเมรุละกัน แต่ถ้าไม่อยากรอนาน ก็ลงมือทำเลย บางคนอาจจะไม่ถนัดค้าขาย ไปเติมโตในอาชีพพนักงาน และบางคนเป็นลูกน้องใครไม่ได้ก็ออกมาหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง ทุกคนมีทั้งล้มเหลวและได้ดั่งหวัง เคยสงสัยไหม ทำไมอาชีพเดียวกัน ค้าขายเหมือนกัน แต่เจ้าโน้นไปรุ่ง เจ้านี้ไปร่วง เราต้องหาสาเหตุซิว่าเพราะอะไร ไม่ไช่ปล่อยให้มันพังไปกับตา รู้ว่ากิจการเริ่มไม่ดี เราก็ไม่ควรอยู่เฉย เราต้องลุกบ้าง ไม่ไช่รู้ว่าไม่ดีก็ช่างมัน เด๋วมันก็ดี <---เห็นมาเยอะละ เจ๋งสนิด แต่ในขณะที่อีกร้านทำไมเขาดีวันดีคืน เขามีอะไรดี ทำไมเขาถึงไปได้ดี เราต้องพยายามมองให้ออก ค้นหาความสำเร็จของเขา แล้วเอามาปรับไช้ ..
สมัยบ้านเกียนจน เริ่มต้นกับอาชีพนึง ตอนนั้น มีกิจการแบบเดียวกันถึง4เจ้า ทั้ง4เจ้ามีเงินทุนเยอะแยะ ร้านแรกเนี้ย น่าจะหลัก10ล้านอัพ เพราะลูกค้าเยอะสุด ร้านสองและสามน่าจะล้านต้นๆ ส่วนบ้านเกียนมีประมาน1หมื่นเมื่อ25ปีก่อนที่ลงทุนไป ช่วงแรกๆก็มีแต่คนสมเพช เพราะไม่น่าจะรอด จะเอาอะไรไปสู้เจ้าใหญ่ๆได้ เราต้องทนถึงขนาดว่า แทบไม่ได้กินไม่ได้นอน ชีวิตมีแต่การทำงาน(ชีวิตวัยเด็กเกียนไม่มีเลย)แต่เราก็สู้อุส่าผ่านร้อนและหนาวจนประสบความสำเร็จ มีมาถึงทุกวันนี้ แล้วพวกคุณละ จะท้อถอยหรือจะสู้ จะตายไปทั้งไม่มีสมบัติอะไรให้ลูกหลานภูมิใจหรือครับ ลุกขึ้นสู้ ลุกขึ้นฝ่าฟัน แล้ววันข้างหน้า จะมีแต่รอยยิ้มครับ..
ปอลอ. แม่โทรมาบอก สื่อญี่ปุ่นมาบ่ายสอง เด๋วจะไปดู ว่ามาทำไม ^__^เด๋วถ่ายรูปมาให้ดู ไปดูก่อน นึกว่าแม่โม้