เราคบกับแฟนมาจะ10ปีแล้วค่ะ อายุเราตอนนี้28 ปีค่ะ คบกันตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรี แต่ก่อนนั้นตอนที่เราคบกันที่บ้านเราไม่เคยรู้เลยค่ะว่าเรามีแฟน เพราะเราไม่กล้าที่จะพาแฟนมาเปิดตัว ด้วยว่ากลัวเค้าเป็นห่วง เพราะเราเป็นเด็กต่างจังหวัดมาอยู่ต่างถิ่น จนกระทั่งเราเรียนต่อปริญญาโท จนเรียนจบ วันรับปริญญา(ที่กรุงเทพฯ) เราเลยตัดสินใจพาแฟนไปเปิดตัวกับที่บ้านและญาติๆ ก็เจอกันแค่ช่วงเวลาไม่นาน มีพูดคุยตอนถ่ายรูปและไปกินข้าวกันแล้วแฟนเราก็กลับบ้าน เค้าก็เป็นเด็กต่างจังหวัด หลังจากนั้นก็มีเจออีก2-3ครั้ง แต่เจอแบบเฉพาะโอกาสสำคัญ เช่น งานกฐินที่บ้าน งานบวช ไม่ได้ไปเที่ยวหรือมาบ้านเฉยๆ มาจนถึงวันนี้เราก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดีค่ะ คือเรื่องของเราคบกันมา 10 ปีแล้ว แต่มันยังไม่พัฒนาไปถึงไหนเลย อาจจะเพราะด้วยความผิดเราด้วยที่ไม่กล้าพาแฟนมาเปิดตัวกับที่บ้าน ตั้งแต่คบทีแรก แต่เราเคยไปบ้านแฟนหลายครั้งแล้วค่ะ ไปบ่อยมากรู้จักกับญาติๆเค้าเกือบทุกคน ที่บ้านของแฟนไม่ห้ามค่ะที่ไปเที่ยวด้วยกัน2คน ช่างต่างจากบ้านเรามากเลยค่ะ 2ครอบครัวดูตรงกันข้ามกันมากเลยค่ะ
สำหรับที่บ้านเรา เรากับแฟนไม่สามารถไปไหนมาไหน2คนได้ จะไปหากันตอนนี้เราก็แอบไปพูดความจริงก็ไม่ได้ไป เพราะที่บ้านให้เหตุผลว่า เราเป็นผู้หญิงมันไม่งามจะไปบ้านผู้ชาย หรือไป2คน พ่อแม่ทั้ง2ฝ่ายก็ไม่เคยคุยไม่รู้จักกัน ไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดีค่ะ ที่บ้านเราก็ไม่ได้ห้าม แต่ก็ไม่สนับสนุน ดูสับสนไหมค่ะ คือประมาณว่าจะคบก็คบ คุยได้ไม่ได้ห้ามให้ไม่คบ แต่ไม่เคยพูดถึง พอเราพูดถึงหรืออะไรที่เกี่ยวกับแฟนเรา ที่บ้านจะบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา ไม่เหมาะสม ที่บ้านเราอยากให้สำเร็จตามที่ควรจะเป็นก่อน คือ เรียน>>>เรียนจบ>>>ทำงาน>>>ดูแลตัวเองได้ ถึงค่อยจะโอเค ที่บ้านเราหัวโบราณนิดหน่อยค่ะจะทำอะไรก็ตามขั้นตอน เราอยากทำไปพร้อมๆกันทุกเรื่องให้ค่อยเป็นค่อยไป พัฒนาไปพร้อมๆกัน แต่ที่บ้านเราไม่โอเคต้องพร้อมก่อนทุกๆอย่าง เพราะอาจเราจะอยู่ในสังคมที่มีแต่การนินทา อวดร่ำอวยรวยด้วย แต่ตรงทำงานนี่แหละค่ะ ที่มันทำให้เราพูดหรือพาแฟนเข้าบ้านไม่ได้เต็มที่ เพราะเราทำงานเป็นอาจารย์อัตราจ้างค่ะ เงินเดือนน้อยมากไม่สามารถดูแลตัวเองได้ บางเดือนยังต้องขอที่บ้านเลยค่ะ เลยส่งผลที่จะพาแฟนเข้าบ้าน ก็อยากหางานใหม่อยู่นะค่ะแต่ท่ีบ้านเราอยากให้ทำงานราชการ มันเลยทำให้ไปไหนจากที่เดิมไม่ได้ เพราะก็สอบทำงานอะไรไม่ได้เหมือนกัน เราก็เข้าใจที่บ้านค่ะว่าอยากให้ลูกเจอคนที่ดี ที่เหมาะสม แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว เราก็อยากให้ที่บ้านเปิดใจยอมรับ
1.เราจะทำยังไงดีค่ะถ้าอยากจะพาแฟนเข้าบ้านอีกครั้ง แบบตั้งใจไปไม่ใช่มาเพราะโอกาสสำคัญ เรากับแฟนอยู่คนละจังหวัดกันค่ะ โอกาสจะเจอกันก็น้อยมากค่ะ จะไปไหนมาไหนทุกอย่างก็ต้องใช้เงิน
2. ใครเป็นแบบนี้บ้างค่ะแนะนำหน่อยค่ะ เราอยากทำไปพร้อมๆกัน เรื่องแฟน,งาน,ครอบครัว โดยที่บ้านยอมรับและเข้าใจ
พาแฟนเข้าบ้าน
สำหรับที่บ้านเรา เรากับแฟนไม่สามารถไปไหนมาไหน2คนได้ จะไปหากันตอนนี้เราก็แอบไปพูดความจริงก็ไม่ได้ไป เพราะที่บ้านให้เหตุผลว่า เราเป็นผู้หญิงมันไม่งามจะไปบ้านผู้ชาย หรือไป2คน พ่อแม่ทั้ง2ฝ่ายก็ไม่เคยคุยไม่รู้จักกัน ไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดีค่ะ ที่บ้านเราก็ไม่ได้ห้าม แต่ก็ไม่สนับสนุน ดูสับสนไหมค่ะ คือประมาณว่าจะคบก็คบ คุยได้ไม่ได้ห้ามให้ไม่คบ แต่ไม่เคยพูดถึง พอเราพูดถึงหรืออะไรที่เกี่ยวกับแฟนเรา ที่บ้านจะบอกว่ามันยังไม่ถึงเวลา ไม่เหมาะสม ที่บ้านเราอยากให้สำเร็จตามที่ควรจะเป็นก่อน คือ เรียน>>>เรียนจบ>>>ทำงาน>>>ดูแลตัวเองได้ ถึงค่อยจะโอเค ที่บ้านเราหัวโบราณนิดหน่อยค่ะจะทำอะไรก็ตามขั้นตอน เราอยากทำไปพร้อมๆกันทุกเรื่องให้ค่อยเป็นค่อยไป พัฒนาไปพร้อมๆกัน แต่ที่บ้านเราไม่โอเคต้องพร้อมก่อนทุกๆอย่าง เพราะอาจเราจะอยู่ในสังคมที่มีแต่การนินทา อวดร่ำอวยรวยด้วย แต่ตรงทำงานนี่แหละค่ะ ที่มันทำให้เราพูดหรือพาแฟนเข้าบ้านไม่ได้เต็มที่ เพราะเราทำงานเป็นอาจารย์อัตราจ้างค่ะ เงินเดือนน้อยมากไม่สามารถดูแลตัวเองได้ บางเดือนยังต้องขอที่บ้านเลยค่ะ เลยส่งผลที่จะพาแฟนเข้าบ้าน ก็อยากหางานใหม่อยู่นะค่ะแต่ท่ีบ้านเราอยากให้ทำงานราชการ มันเลยทำให้ไปไหนจากที่เดิมไม่ได้ เพราะก็สอบทำงานอะไรไม่ได้เหมือนกัน เราก็เข้าใจที่บ้านค่ะว่าอยากให้ลูกเจอคนที่ดี ที่เหมาะสม แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้แล้ว เราก็อยากให้ที่บ้านเปิดใจยอมรับ
1.เราจะทำยังไงดีค่ะถ้าอยากจะพาแฟนเข้าบ้านอีกครั้ง แบบตั้งใจไปไม่ใช่มาเพราะโอกาสสำคัญ เรากับแฟนอยู่คนละจังหวัดกันค่ะ โอกาสจะเจอกันก็น้อยมากค่ะ จะไปไหนมาไหนทุกอย่างก็ต้องใช้เงิน
2. ใครเป็นแบบนี้บ้างค่ะแนะนำหน่อยค่ะ เราอยากทำไปพร้อมๆกัน เรื่องแฟน,งาน,ครอบครัว โดยที่บ้านยอมรับและเข้าใจ