กลอนดอกสร้อย..

๐...พลาสเอ๋ยเจ้า"พลาสติก"
ปลิวไหวริกริกตามท้องถนน
เกลื่อนกลาดริมทางกลางหมู่ชน
ใครสนเจ้าเล่าเขาไม่แล
รางน้ำคูคลองมองเห็นเจ้า
เคว้งท่ามน้ำเน่าและจอกแหน
เป็นหมื่นแสนชิ้นลอยเป็นแพ
อนาถแท้คนทิ้งไม่ใยดีเอย...ฯะ