ตอนนี้ที่พิมพ์อยู่เป็นเวลา ตี 2 พอดีเมื่อสักครู่อยู่ดีๆก็มีความรู้สึกว่าห้องรก อยากเก็บห้อง เลยลุกไปจัดทุกมุมของห้อง รวมถึงหน้ากระจก ซึ่งเป็นมุมประจำ อะไรสำคัญก็มักจะวางไว้ตรงนั้นเสมอ แล้วก็ไปสะดุดตากับกระดาษแผ่นเล็กๆ แผ่นนึง หน้าตาเป็นแบบนี้
มันทำให้เรานึกถึงเธอ แต่ไม่ได้คิดถึงนะ มันแค่นึกถึง
ที่ลุกขึ้นมาเขียนกระทู้ก็เพราะเธอปิดกั้นการติดต่อจากเราทุกช่องทาง
เลยหวังว่ากระทู้นี้คงจะทำให้เธอได้เห็นสิ่งที่เราอยากจะบอก
เพราะตั้งแต่เลิกกันมาหรือแม้กระทั่งตอนคบกันเรามีอะไรหลายอย่างที่ยังไม่ได้บอกเธอ
ที่อยากบอกมากที่สุดเลยคงเป็น .. "ขอบคุณ" ..
ขอบคุณ BEETALK ที่ทำให้เราได้เจอกัน
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าแอพแบบนี้มันก็มีความรักซ้อนอยู่
ขอบคุณเวลา 1 ปี 4 เดือนที่เข้ามาอยู่ในชีวิตเรา
ขอบคุณที่ผ่านช่วงเวลาทั้งดีร้ายมาด้วยกัน
ขอบคุณที่ทำกับข้าวให้กินบ่อยๆ สรุปแล้วตอนคบกันเราน้ำหนักขึ้นมา 10 กว่ากิโลได้
ขอบคุณที่อยู่คุยกันทุกวัน ขับรถมาหาทุกวัน ขับรถไปรับไปส่งตั้งแต่คนกันยันวันสุดท้ายที่เจอกัน
ขอบคุณที่ขับรถไปเอาของให้ตอนกีฬาสี มาอยู่ช่วยทำงานกีฬาสี ขับรถไปส่งและรับกลับที่มหาวิทยาลัยเกือบทุกวัน
ขอบคุณสำหรับดอกไม้ที่จัดเองวันที่เรารับวุฒิจบ
ขอบคุณที่เอาของไปให้ตอนวันครบรอบที่มหาวิทยาลัย
ขอบคุณที่ชอบซื้อของขวัญให้เรา
ขอบคุณที่พาเราไปรู้จักกับที่บ้านเธอ แล้วต้อนรับเราอย่างดีมาก (ยังรักและเคารพครอบครัวเธอเสมอ)
ขอบคุณที่พาเราไปเที่ยวบ่อยๆ ไปทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด
ขอบคุณที่ยอมให้เราเก็บหมาไปเลี้ยงไว้ที่บ้านเธอ แล้วทุกๆคนในบ้านเธอรักมัน
ขอบคุณที่ทำให้เรารู้จักมองคนมากขึ้นเวลาจะเลือกคบใคร
ขอบคุณที่เราทะเลาะกันบ่อยๆ เพราะมันทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น
ขอบคุณที่ทำให้เราแคร์คนอื่นมากขึ้น โดยเฉพาะคนในครอบครัวเรา
ขอบคุณวันเวลาที่ทำให้เราได้เห็นแง่มุมที่เราไม่คิดว่าจะได้เห็นในตัวเธอ
ขอบคุณที่เธอพาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในความสัมพันธ์ของเรา
ขอบคุณผู้หญิงคนนั้นที่เข้ามา เพราะมันทำให้เราทั้งคู่ตัดสินใจอะไรได้ง่ายขึ้น
และสุดท้าย ขอบคุณที่สุด .. ขอบคุณที่ออกไปจากชีวิตเรา
วันนี้เราไม่ได้แค้นแล้ว ไม่โกรธไม่เกลียด ไม่เหลือความรู้สึกอะไรกับเธอแล้ว กล้าพูดได้เต็มปากว่าความรู้สึกของคนรักมันหมดแล้ว สำหรับเธอก็คงหมดไปแล้วเช่นกัน และท้ายที่สุดคงไม่พูดไม่ได้ว่า เราต้องขอบคุณเธอที่ทำให้เรามองความรักอย่างระมัดระวังมากขึ้น ตั้งแต่เลิกกับเธอมา เราไม่กล้าให้ใจใครอีกเลย และไม่รู้สึกโหยหาอยากได้มันมา ไม่ใช่เพราะว่าเธอมีผลต่อความรู้สึกเราหรอกนะ แต่เป็นเพราะสิ่งที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเรา ทำให้เรามองความรักอย่างผู้ใหญ่มากขึ้น ว่าความรักมันไม่ได้มีแค่เราสองคนจริงๆหรอก เราอยู่ในโลกของเราแค่สองคนตลอดเวลาไม่ได้ เพราะในชีวิตคนเราต้องคำนึงถึงการกระทำของตัวเองว่าจะไม่กระทบต่อคนอื่น ซึ่งเราว่ามันก็ดีแล้วที่เราเลิกกัน เพราะตลอดเวลาที่คบกันต่อให้มันจะมีความสุขมากแค่ไหน เราจะรักกันมากแค่ไหน แต่พอเลิกกับเธอ เราได้มองย้อนกลับไป ความรักของเรามันทำร้ายใครต่อใครเยอะแยะไปหมดโดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ ดีแล้วแหละที่เลิกกันเพราะถ้าเราคบกันต่อไปโดยไม่แคร์ชีวิตของอีกฝ่ายเลย ป่านนี้เราสองคนคงไม่เหลือใครสักคนในชีวิตแล้วแหละ
เอาเป็นว่า เราเชื่อนะว่าสิ่งที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเรามันคือความรัก และก็ดีใจที่มันเป็นความรัก
ต่อให้วันนี้เธอจะไม่ได้อยู่ข้างๆเราแบบในกระดาษแผ่นนั้นแล้ว หรือเธอจะไม่ได้อยู่ข้างๆเรามาตั้งนานแล้ว
แต่ก็ต้องชื่นชมเราทั้งคู่ว่าเก่งจริงๆ ที่ยื้อความรักครั้งนี้มาได้นานขนาดนี้ ซึ่งมันเหนื่อยมากๆสำหรับเราทั้งคู่
ทุกอย่างบนโลกมันมีสี่ด้านทั้งนั้นแหละ คือด้านของเธอ ด้านของเรา ด้านของเขา และด้านความเป็นจริง
ยินดีกับตัวเรา และยินดีกับตัวเธอเช่นกัน ที่วันนั้นเราตัดสินใจเลือกด้านความเป็นจริง .. ที่มันควรจะเป็น
เมื่อค้นห้องแล้วไปเจอความทรงจำ ... หวังว่ามันจะส่งไปถึงเธอ
มันทำให้เรานึกถึงเธอ แต่ไม่ได้คิดถึงนะ มันแค่นึกถึง
ที่ลุกขึ้นมาเขียนกระทู้ก็เพราะเธอปิดกั้นการติดต่อจากเราทุกช่องทาง
เลยหวังว่ากระทู้นี้คงจะทำให้เธอได้เห็นสิ่งที่เราอยากจะบอก
เพราะตั้งแต่เลิกกันมาหรือแม้กระทั่งตอนคบกันเรามีอะไรหลายอย่างที่ยังไม่ได้บอกเธอ
ที่อยากบอกมากที่สุดเลยคงเป็น .. "ขอบคุณ" ..
ขอบคุณ BEETALK ที่ทำให้เราได้เจอกัน
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าแอพแบบนี้มันก็มีความรักซ้อนอยู่
ขอบคุณเวลา 1 ปี 4 เดือนที่เข้ามาอยู่ในชีวิตเรา
ขอบคุณที่ผ่านช่วงเวลาทั้งดีร้ายมาด้วยกัน
ขอบคุณที่ทำกับข้าวให้กินบ่อยๆ สรุปแล้วตอนคบกันเราน้ำหนักขึ้นมา 10 กว่ากิโลได้
ขอบคุณที่อยู่คุยกันทุกวัน ขับรถมาหาทุกวัน ขับรถไปรับไปส่งตั้งแต่คนกันยันวันสุดท้ายที่เจอกัน
ขอบคุณที่ขับรถไปเอาของให้ตอนกีฬาสี มาอยู่ช่วยทำงานกีฬาสี ขับรถไปส่งและรับกลับที่มหาวิทยาลัยเกือบทุกวัน
ขอบคุณสำหรับดอกไม้ที่จัดเองวันที่เรารับวุฒิจบ
ขอบคุณที่เอาของไปให้ตอนวันครบรอบที่มหาวิทยาลัย
ขอบคุณที่ชอบซื้อของขวัญให้เรา
ขอบคุณที่พาเราไปรู้จักกับที่บ้านเธอ แล้วต้อนรับเราอย่างดีมาก (ยังรักและเคารพครอบครัวเธอเสมอ)
ขอบคุณที่พาเราไปเที่ยวบ่อยๆ ไปทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด
ขอบคุณที่ยอมให้เราเก็บหมาไปเลี้ยงไว้ที่บ้านเธอ แล้วทุกๆคนในบ้านเธอรักมัน
ขอบคุณที่ทำให้เรารู้จักมองคนมากขึ้นเวลาจะเลือกคบใคร
ขอบคุณที่เราทะเลาะกันบ่อยๆ เพราะมันทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น
ขอบคุณที่ทำให้เราแคร์คนอื่นมากขึ้น โดยเฉพาะคนในครอบครัวเรา
ขอบคุณวันเวลาที่ทำให้เราได้เห็นแง่มุมที่เราไม่คิดว่าจะได้เห็นในตัวเธอ
ขอบคุณที่เธอพาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในความสัมพันธ์ของเรา
ขอบคุณผู้หญิงคนนั้นที่เข้ามา เพราะมันทำให้เราทั้งคู่ตัดสินใจอะไรได้ง่ายขึ้น
และสุดท้าย ขอบคุณที่สุด .. ขอบคุณที่ออกไปจากชีวิตเรา
วันนี้เราไม่ได้แค้นแล้ว ไม่โกรธไม่เกลียด ไม่เหลือความรู้สึกอะไรกับเธอแล้ว กล้าพูดได้เต็มปากว่าความรู้สึกของคนรักมันหมดแล้ว สำหรับเธอก็คงหมดไปแล้วเช่นกัน และท้ายที่สุดคงไม่พูดไม่ได้ว่า เราต้องขอบคุณเธอที่ทำให้เรามองความรักอย่างระมัดระวังมากขึ้น ตั้งแต่เลิกกับเธอมา เราไม่กล้าให้ใจใครอีกเลย และไม่รู้สึกโหยหาอยากได้มันมา ไม่ใช่เพราะว่าเธอมีผลต่อความรู้สึกเราหรอกนะ แต่เป็นเพราะสิ่งที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเรา ทำให้เรามองความรักอย่างผู้ใหญ่มากขึ้น ว่าความรักมันไม่ได้มีแค่เราสองคนจริงๆหรอก เราอยู่ในโลกของเราแค่สองคนตลอดเวลาไม่ได้ เพราะในชีวิตคนเราต้องคำนึงถึงการกระทำของตัวเองว่าจะไม่กระทบต่อคนอื่น ซึ่งเราว่ามันก็ดีแล้วที่เราเลิกกัน เพราะตลอดเวลาที่คบกันต่อให้มันจะมีความสุขมากแค่ไหน เราจะรักกันมากแค่ไหน แต่พอเลิกกับเธอ เราได้มองย้อนกลับไป ความรักของเรามันทำร้ายใครต่อใครเยอะแยะไปหมดโดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ ดีแล้วแหละที่เลิกกันเพราะถ้าเราคบกันต่อไปโดยไม่แคร์ชีวิตของอีกฝ่ายเลย ป่านนี้เราสองคนคงไม่เหลือใครสักคนในชีวิตแล้วแหละ
เอาเป็นว่า เราเชื่อนะว่าสิ่งที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเรามันคือความรัก และก็ดีใจที่มันเป็นความรัก
ต่อให้วันนี้เธอจะไม่ได้อยู่ข้างๆเราแบบในกระดาษแผ่นนั้นแล้ว หรือเธอจะไม่ได้อยู่ข้างๆเรามาตั้งนานแล้ว
แต่ก็ต้องชื่นชมเราทั้งคู่ว่าเก่งจริงๆ ที่ยื้อความรักครั้งนี้มาได้นานขนาดนี้ ซึ่งมันเหนื่อยมากๆสำหรับเราทั้งคู่
ทุกอย่างบนโลกมันมีสี่ด้านทั้งนั้นแหละ คือด้านของเธอ ด้านของเรา ด้านของเขา และด้านความเป็นจริง
ยินดีกับตัวเรา และยินดีกับตัวเธอเช่นกัน ที่วันนั้นเราตัดสินใจเลือกด้านความเป็นจริง .. ที่มันควรจะเป็น