ทะเลาะกับลูกเพราะ "สอนการบ้านลูกไม่ได้"

ขอบคุณทุก คห.ครับ
แก้ไขข้อความเมื่อ

สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 16
เราว่านี่คงไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณไม่สอนการบ้านลูก ใช่ไม๊คะ? เพราะคุณมีความเห็นว่าการบ้านลูก ลูกต้องทำเอง

คุณจำได้หรือเปล่าคะว่าตอนลูกเกิดมา ลูกทำอะไร"ไม่เป็นเลย"สักอย่าง คุณกับภรรยาต้องสอนลูกตั้งแต่จับขวดนม สอนคว่ำ สอนคลาน สอนเดิน สอนๆๆๆๆให้ลูกทำทุกอย่างตั้งแต่เกิด ทำไมวันนั้นถึงสอนได้ แต่มาวันนี้ถึงสอนลูกทำการบ้านไม่ได้ กลับบอกลูกว่าลูกต้องทำเอง ลูกคือเด็ก ยังไงก็เด็กกว่าพ่อแม่ ลูกที่เคยมีพ่อแม่สอนทุกอย่าง ลูกยังคงเห็นพ่อแม่เป็นฮีโร่ พ่อแม่ฉันเก่ง พ่อแม่ฉันรู้ทุกอย่าง แต่คุณกลับตะโกนใส่หน้าลูกว่าไม่ช่วย ไม่ใช่หน้าที่!!! ลูกคงช๊อค ภาพฮีโร่ที่จำมาตลอดว่าพ่อแม่ช่วยได้ทุกเรื่อง มันพังลงในพริบตา คุณทำลายภาพจำของลูก

เวลาลูกร้องขอความเหลือ(ในทุกๆเรื่อง) สิ่งแรกที่ควรทำคือรับฟัง ฟังแล้วพิจารณาว่าช่วยได้หรือไม่ ควรช่วยหรือไม่ ถ้าควรช่วยแต่ช่วยไม่ได้ทำไม่เป็นก็บอกลูกไปว่าเดี๋ยวเรามองหาคนอื่นมาช่วยอีกแรงนะ หรือถ้าดูแล้วเรื่องนี้ไม่ควรช่วยลูก ก็บอกลูกไปว่าลูกต้องทำเองนะเรื่องนี้เพราะอะไรก็บอกไป

อย่าตัดรอนเสียงร้องขอของลูก เพราะถ้าคุณไม่ช่วย คราวหน้าคุณจะไม่ได้ยินคำร้องขอนั้นอีก ลูกจะไปขอให้"คนอื่นๆ"ช่วย คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่าลูกจะได้รับการช่วยเหลือแบบไหน อย่างไร และต้องแลกกับอะไรบ้าง
ความคิดเห็นที่ 32
ขอบคุณทุกคห.นะครับ ตอนนี้มาอัพเดทว่าผมได้คุยกับลูกแล้วเรียบร้อยครับ ตอนนั้นผมเข้าไปขอโทษลูกแล้วร้องไห้ออกมา เค้าก็กอดผมบอกว่าไม่เป็นไร ตอนนั้นผมดีใจมากๆครับไม่เคยรู้สึกผิดอะไรขนาดนี้มาก่อน ล่าสุดผมสอนลูกทำภาษาไทยไปเมื่อกี้ครับ เขาดูยิ้มแย้มแจ่มใสขึ้นมากๆครับ
หลังจากเคลียร์กันแล้วรู้สึกว่าแนบแน่นยิ่งกว่าเดิมเลยครับ ขอบคุณมากๆครับกับคำตำหนิชี้แนะแนวทาง ผมจะนำไปปรับใช้กับลูกนะครับ
ขอบคุณมากๆครับ ☺
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่