การเดินทางทางรถไฟแม้จะมีข่าวตกรางปีละ 115ครั้งแต่ไม่มีคนตาย กับรถตู้ที่เกิดเหตุครั้งเดียวอาจจะเกือบตายทั้งคัน. ปัจจัย

การเดินทางทางรถไฟแม้จะมีข่าวตกรางปีละ 115ครั้งแต่ไม่มีคนตาย  กับรถตู้ที่เกิดเหตุครั้งเดียวอาจจะเกือบตายทั้งคัน.

ปัจจัยความเสี่ยง ตรงนี้ เกิดจากคนหรือสภาพถนน  

หรือดูข่าว รถบัสตกเหวคันเดียว   แต่ผู้เสียชีวิตมีมาก  

ถ้ารัฐพยายามที่จะขยายระบบราง   ระะบบรถไฟให้ไปยังเมืองต่างๆ ได้

หวังว่า จะลดความคับคั่งในการเดินทาง ทางบก   ทางรถยนต์ได้

ให้นั่งรถไฟแล้วไปต่อระบบขนส่งในเมืองนั้นต่อ. คงลดอุบัติเหตุทางถนนได้ส่วนหนึ่ง
  แต่ปัญหาคือในต่างจังหวัดรถก็น้อย  คนไม่มีรถเองไปไหนไม่สะดวกอีก

ดูอย่าง  เชียงใหม่.. รถไฟไปถึงสถานีละ จะเข้าเมืองเจอรถแดงฟันแน่ๆ 20  40 บาท   แทนที่จะมีรถยนต์วิ่งประจำทาง

หรืออย่างถ้าผมไปสุดทางรถไฟที่ อุบล  ไม่รู้ว่า   มีรถบัสประจำทางของเทศบาลนครวิ่งรับส่งหรือไม่.

____


แต่ถ้ามีการใช้รถไฟ  ขยายรางมากขึ้น  แล้วต่อไปดูแลไม่ไหวพอถึงวันนั้นก็อาจมีปัญหาเหมือนกัน

อย่างใกล้ๆ ตัว   แอร์พอร์ตลิงค์ ถ้าไม่ดูแลระบบให้ดี ต่อไปเกิดเหตุอีกอาจมีข่าวเศร้าแน่  แล้วระบบไฟฟ้าบนนั้นอีก

ถ้าเกิดเหตุ  ผมยังไม่แน่ใจเลยว่า เค้ามีซ้อมแผนรับมือ แก้ไขปัญหาไว้ยังไง เพราะคงไม่มีเวลาซ้อม  

เพราะแค่ทำให้วิ่งได้ในแต่ละวัน  ก็ หมดเวลาไปกับเรืองนี้มากละ