รู้สึกว่ามีคนเกลียดและมีการแซะบ่อย แต่พอถามกลับได้คำตอบว่าไม่ได้เกลียดหรือโกรธ เป็นเพราะเราคิดไปเองหรือเพราะเขาโกหก?

ผมมีความรู้สึกว่าช่วงนี้ผมมีคนเกลียดแทบจะทุกคน เพราะจากที่ผมสังเกตุจากพฤติกรรมที่ผมได้เจอมา คือ พวกเขามักจะพูดด่าลอยๆเสมอ และทุกครั้งผมจะต้องอยู่ที่นั่น ผมโดนบ่อยๆ จึงไปถามพวกเขาว่า ได้โกรธอะไรผมหรือเปล่า? ทุกคนที่ผมถามก็บอกว่าไม่ ถึงบอกว่าไม่โกรธไม่เกลียดก็จริง แต่พวกเขากลับทำตรงข้ามกับคำพูด เวลาผมไร้ประโยชน์ก็มักจะพูดให้ว่าร้ายเสมอ แต่หากผมมีประโยชน์พวกเขาจะเข้าหาทันที ผมไม่เข้าใจทำไมพวกเขาถึงด่าลอยๆ ทั้งที่ไม่ได้เข้าคนอื่นเลย กลับเข้าตัวพวกเขาเองซะงั้น มีเพื่อนของผมหลายคนที่บอกไม่ให้คิดมาก แต่ผมก็คิดจนนอนไม่หลับ กินข้าวไม่ครบมื้อ หากท่านใดมีคำแนะนำหนังสือธรรมมะหรือการสวดมนต์ ที่ช่วยทำให้ผมเลิกคิดมากได้ช่วยกรุณาทีครับ ตอนนี้เพื่อนคงเบื่อที่ผมคิดแบบนี้จนทำให้เป็นกังวล ผมอยากทราบว่าทุกท่านคิดว่าเขาไม่ได้โกรธผม หรือต้องการปกปิดอยู่?

ปล.พวกเขา=กลุ่มชนที่กล่าวร้ายไม่ว่าจะกล่าวลอยๆให้ผม หรือคนอื่น
     เพื่อน=คือมิตรสหายของผม