แบบวันนี้เพึ่งโดนสดๆ แต่ความจริงโดนมาหลายครั้งละ
วันนี้เผลอหลุดพลาดบางสิ่งที่บ้าน แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องรุนแรงอะไร แต่ท่านจัดเต็มเลยนะครับ
1. ดุเรื่องที่ผิด /อันนี้ก็ไม่ว่าอะไรนะ ยอมรับด้วย
2. เริ่มโยงไปเรื่องยังไม่มีงานทำ (คือเพึ่งจบ เพึ่งยืนใบสมัครไปหลายๆ ที่) แต่เขาดุแบบเพราะเราผิดพลาดแบบนี้ไงถึงเขาไม่รับ
3. พอผมพูดว่าไม่เกี่ยวกัน ก็เลี้ยวไปหาข้ออ้างอื่นมาพูด เช่น ก็ผมตัวเล็กไง (งานทึ่ผมทำมันไม่เกี่ยวกับเรื่องนีเลย ส่วนสูง น้ำหนักผมถึงจะตัวเล็กแต่ก็อยู่ในเกณฑ์ และเป็นงานที่ไม่ต้องออกไปคุยหาคนข้างนอกหรือลูกค้าบ่อยๆ)
4. โยงไปถึงเรื่องเก่า ทั้งที่ผมเลิกไปแล้ว แล้วพอบอกว่าไม่ทำแล้วก็หาว่าเถียง
5. มโนใส่สีตีใข่ความผิดให้เกินจริง ขุดสารพัดเรื่องเก่ามาด่า แล้วใส่สีตีไข่เกินจริง
6. มโนยัดเยียดความผิด เช่นวันที่ไปห้าง ผมก็บอกอยู่จะไปกินข้าว เดินเล่น แต่มาหาว่าจะหนีบ้าน
7. เอาลูกเพื่อนบ้าง เด็กข้างบ้านบ้าง มาเปรียบเทียบจนเหมือนผมไม่มีอะไรดีเลย
8. โยนกระเป๋าเงินผมจนเงินและบัตรกระจาย แล้วทวงบุญคุณเรื่องเงิน (คือก็ใช้เงินท่านนะ แต่ทำไมต้องทวงบุญคุณด้วยวิธีนี้)
9. ฟาดหลังผมแรงๆ 4 ที ตบหน้าผมด้วย เวลาผมจะให้เหตุผล และก็อ้างว่าผมหาข้ออ้าง ทั้งที่พูดความจริง
คือเขาใจนะอยากให้ผมได้ดี แต่มันเกินไปหรือเปล่า โดนอย่างนี้บ่อยๆ มันก็ท้อนะ แอบร้องไห้ตลอด ใช้เงินท่านอยู่ก็จริง แต่ก็ไม่ควรเอาสิทธิว่าเป็นผู้ใหญ่มาทำแบบนี้ใช่ไหม เหมือนเอายศ ตำแหน่ง มาข่มขู่คนอื่น
และทำไมดุไม่ดุแค่เรื่องที่ผิด ต้องโยงเรื่องอื่นแถมยัดเยียดความผิดที่ไม่มีจริงเพิ่มไปอีก
และชอบเอาเรื่องไม่ดีแม้กระทั่งเรื่องเก่าผมไปพูดให้คนอื่นฟังผ่านโทรศัพท์ พอบอกก็ด่าผมหาว่าผมใส่ร้าย (ทั้งที่ผมแอบฟังได้ยินกับหูหลายครั้ง)
ปัญหาอีกเรื่องคือผมเริ่ม ดีลงาน ฟรีแลนซ์ไว้แล้ว ไม่ใช่งานผิดกฎหมาย ไม่ใช่งานที่มีความเสี่ยงมาก แต่อาจจะเอาเหตุผลมาห้ามทำเพราะว่าความผิดผมวันนี้ มันเกินไปหรือเปล่า และผมต้องทำงานนี้ จะทำอย่างไรดี ตกลงไว้แล้ว เริ่มงานไปสักพักแล้วด้วย
คือก็รักท่านนะ แต่บางทีท่านก็ทำเกินกว่าเหตุ ผมก็ไม่อยากหนีด้วย ยกเว้นได้งานทำไกลบ้าน แต่รู้สึกว่าโดนอย่างนี้บ่อยๆ ก็ประสาทเสียเหมือนกัน
อยากขอความคิดเห็นและเล่าประสบการณ์จากท่านอื่นนะครับ
ไม่รู้ผมคิดแบบนี้ถือว่าอกตัญญูไหม แต่รู้สึกว่าเวลาพ่อแม่ดุ มักจะเลยเถิดไปเรื่องอื่น เรื่องเก่า เปรียบเทียบกับคนอื่น
วันนี้เผลอหลุดพลาดบางสิ่งที่บ้าน แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องรุนแรงอะไร แต่ท่านจัดเต็มเลยนะครับ
1. ดุเรื่องที่ผิด /อันนี้ก็ไม่ว่าอะไรนะ ยอมรับด้วย
2. เริ่มโยงไปเรื่องยังไม่มีงานทำ (คือเพึ่งจบ เพึ่งยืนใบสมัครไปหลายๆ ที่) แต่เขาดุแบบเพราะเราผิดพลาดแบบนี้ไงถึงเขาไม่รับ
3. พอผมพูดว่าไม่เกี่ยวกัน ก็เลี้ยวไปหาข้ออ้างอื่นมาพูด เช่น ก็ผมตัวเล็กไง (งานทึ่ผมทำมันไม่เกี่ยวกับเรื่องนีเลย ส่วนสูง น้ำหนักผมถึงจะตัวเล็กแต่ก็อยู่ในเกณฑ์ และเป็นงานที่ไม่ต้องออกไปคุยหาคนข้างนอกหรือลูกค้าบ่อยๆ)
4. โยงไปถึงเรื่องเก่า ทั้งที่ผมเลิกไปแล้ว แล้วพอบอกว่าไม่ทำแล้วก็หาว่าเถียง
5. มโนใส่สีตีใข่ความผิดให้เกินจริง ขุดสารพัดเรื่องเก่ามาด่า แล้วใส่สีตีไข่เกินจริง
6. มโนยัดเยียดความผิด เช่นวันที่ไปห้าง ผมก็บอกอยู่จะไปกินข้าว เดินเล่น แต่มาหาว่าจะหนีบ้าน
7. เอาลูกเพื่อนบ้าง เด็กข้างบ้านบ้าง มาเปรียบเทียบจนเหมือนผมไม่มีอะไรดีเลย
8. โยนกระเป๋าเงินผมจนเงินและบัตรกระจาย แล้วทวงบุญคุณเรื่องเงิน (คือก็ใช้เงินท่านนะ แต่ทำไมต้องทวงบุญคุณด้วยวิธีนี้)
9. ฟาดหลังผมแรงๆ 4 ที ตบหน้าผมด้วย เวลาผมจะให้เหตุผล และก็อ้างว่าผมหาข้ออ้าง ทั้งที่พูดความจริง
คือเขาใจนะอยากให้ผมได้ดี แต่มันเกินไปหรือเปล่า โดนอย่างนี้บ่อยๆ มันก็ท้อนะ แอบร้องไห้ตลอด ใช้เงินท่านอยู่ก็จริง แต่ก็ไม่ควรเอาสิทธิว่าเป็นผู้ใหญ่มาทำแบบนี้ใช่ไหม เหมือนเอายศ ตำแหน่ง มาข่มขู่คนอื่น
และทำไมดุไม่ดุแค่เรื่องที่ผิด ต้องโยงเรื่องอื่นแถมยัดเยียดความผิดที่ไม่มีจริงเพิ่มไปอีก
และชอบเอาเรื่องไม่ดีแม้กระทั่งเรื่องเก่าผมไปพูดให้คนอื่นฟังผ่านโทรศัพท์ พอบอกก็ด่าผมหาว่าผมใส่ร้าย (ทั้งที่ผมแอบฟังได้ยินกับหูหลายครั้ง)
ปัญหาอีกเรื่องคือผมเริ่ม ดีลงาน ฟรีแลนซ์ไว้แล้ว ไม่ใช่งานผิดกฎหมาย ไม่ใช่งานที่มีความเสี่ยงมาก แต่อาจจะเอาเหตุผลมาห้ามทำเพราะว่าความผิดผมวันนี้ มันเกินไปหรือเปล่า และผมต้องทำงานนี้ จะทำอย่างไรดี ตกลงไว้แล้ว เริ่มงานไปสักพักแล้วด้วย
คือก็รักท่านนะ แต่บางทีท่านก็ทำเกินกว่าเหตุ ผมก็ไม่อยากหนีด้วย ยกเว้นได้งานทำไกลบ้าน แต่รู้สึกว่าโดนอย่างนี้บ่อยๆ ก็ประสาทเสียเหมือนกัน
อยากขอความคิดเห็นและเล่าประสบการณ์จากท่านอื่นนะครับ