ผมมี่เรื่องเกี่ยวแฟนคนเก่าของผม แฟนเก่าของผคนนี้เขาดีกับผมมากครับ ผมคบกับเธอมาเป็นเวลา สองปี ในระยะเวลาสองปีที่ผ่าน เธอดีกับผมตลอด ทุกวันครบรอบทุกๆๆเดือนเธอจะมีของมาให้ผมหรือจะมาเซอร์ไพร์ผมเสมอ แล้วตอนเมื่อคบรอบเธอได้เอาของขวัญมาให้ผมที่หน้าบ้านกล่อง หุ้มด้วยกระดาษสีชมพู ของในมีรูปภาพ รูปคู่เราสองคน ตุ๊กตาอัดเสียงได้แล้วก็อโหลดาวที่ข้างในเต็มไปด้วย กระดาษที่เธอเขียน อะไรมากมาย ถ้าถามว่าผมรักเธอมากไหมบอกได้เลยว่ามาก แต่สาเหตุที่เราเลิกกันเพราะตอนั้นผมออกไปทำงาน นอกบ้านเป็นเดือนๆ ผมไม่มีเวลาให้เธอ ไม่ค่อยได้คุยทำให้เราต้องห่างเหิน กันไป ผมได้ตัดสินใจ บอกเลิกเธอไป แต่ผม กับเธอได้เลิกกันหลายรอบแล้ว แต่ล่ะครั้งผมแล้วจะขอคืนดี แต่การบอกเลิกของผมครั้งมันทำให้เธอไม่เหลือความรู้สึกอะไรเลย เธอบอกกับผมว่ามันชินชา ไปแล้วไม่ต้องกลับมา คำๆนั้นทำให้ผม ไม่กล้าที่จะขอคืนดีกับเธออีกแล้ว แต่เธอก็มีแฟนใหม่ไปแล้ว แฟนของเธอก็คือ เพื่อนรักกันมาเป็นสิบปี เรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาล แต่ผมกก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก แต่ ผมก็ยังส่องเฟสเธออยู่ เสมอๆ ผมเลิกกับเธอได้เดือนกว่าแล้วครับ ทุกวันนี้ผมยังคิดถึง ยังรัก เธอเสมอ แล้วไม่ลืม เธอเลย ผมมาคิดได้มันก็สายไปแล้ว
..บาย....
ความรักที่ไม่ลืม...
..บาย....