การที่ปุถุชนมาพูดถึงสภาวะของผู้บรรลุธรรม (รวมถึงสภาวะนิพพาน) ไม่ต่างกับเด็ก 4 ขวบคุยเรื่องจุดสุดยอดของผู้ใหญ่

อาจจะดูเหมือนติดเรทหน่อยนะครับ แต่ผมคงไม่ขยายความอะไรมากไปกว่านี้

ที่ผมจำเป็นต้องยกเรื่องนี้มาเพราะน่าจะเห็นชัดที่สุด เนื่องจากทุกคนน่าจะเคยผ่านทั้งวัยเด็กและผู้ใหญ่แล้ว

สภาวะธรรมของพระอริยะหรือผู้ที่บรรลุธรรม ไม่ใช่แบบที่ปุถุชนจะเข้าใจ พระพุทธเจ้าถึงตรัสว่า ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิติ ผู้ปฏิบัติจะรู้เห็นได้ด้วยตัวเอง

ดังนั้น คำว่า "นิพานัง ปรมังสุขัง" อย่าพยายามเปรียบกับกับความสุขแบบปุถุชนครับ