มีเหตุการณ์นึงซึ่งเราต้องดำเนินงานร่วมกัน ซึ่งมากัน2คน แต่ไม่ได้มาเพราะอยากมาด้วยกัน เพียงเพราะโดนจับคู่ กับเพื่อนคนนี้เราเคยสนิทมาก แต่ว่า.. หลังๆเขาไปสนิทกับคนอื่น จึงเหลือเราคนเดียว ซึ่งเราก็เลยต้องแยกกัน (ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เราอาจจะเรียนไม่เก่งก็ได้มั้ง ซึ่งกลุ่มใหม่เขาก็เก่งๆกันทั้งนั้น) นั่นคืออดีตของเรา ปัจจุบัน ตอนนี้เราพักอยู่คนละห้อง ซึ่งเขาอาจจะอ้างเหตุผลต่างๆนานาอาจจะไม่อยากอยู่กับเรา โอเคเข้าใจ ใครๆก็อยากมีความเป็นส่วนตัว เวลาทำงาน เพื่อนคนนี้จะไม่สนใจเรา แต่จะไปตีสนิทกับคนอื่นมากกว่า เวลาไปกับเราก็จะไม่ค่อยคุย แยกตัวออกห่าง แต่พอมีปัญหาเรายื่นมือเข้าไปช่วยเต็มที่ ทั้งๆที่คืนนั้นแทบไม่ได้นอน นางร้องไห้เราก็เข้าไปปลอบ เพราะนางแก้ปัญหาไม่ได้ (เราช่วยแก้ปัญหาให้ นางก็ไม่เอา)ไม่เป็นไร เธออาจจะไม่ชอบวิธีของเรา ที่เราเสียความรู้สึกจนถึงตอนนี้ คือวันนั้นเราช่วยเธอเต็มที่ เราอดหลับอดนอน ออกหน้าแทนว่าเรามีปัญหา แต่วันนั้นเธอกลับโพสขอบคุณต่างๆนานาถึงใครก็ไม่รู้ ซึ่งเขาได้ช่วยอะไรเธอไหม เราล่ะ? มันนอยด์เนอะ ไม่ต้องโพสก็ได้สำหรับเรา แค่ขอบคุณก็ไม่ได้ยิน อืม ไม่เป็นไร อยากจะบอกว่าเสียความรู้สึกมาก งานเราคิดออกมาก็ต่อต้าน เราไม่รู้ว่าทำไรให้เธอนะ แต่เรานอยด์ เรามาด้วยกันเราควรเดินพร้อมกัน สำหรับเราเธอคืองานและเพื่อนรักที่เคยรักสนิทที่สุด แต่สำหรับเธอ เราคืออะไร?
มันอัดอั้นจนต้องระบาย
เคยมั้ย ใส่ใจกับใครบางคน แต่เขาก็ไม่เห็นความสำคัญ คำว่าเพื่อน
มันอัดอั้นจนต้องระบาย