**สวัสดีค่ะ เป็นกระทู้แรก ผิดพลาดประการใด ต้องขอโทษด้วยนะคะ**
     คือเราชอบคนๆนึง เขาเป็นเพื่อนของเพื่อนเราอีกที เรารู้จักกันช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา เขากลับมาบ้านที่ จ.ร้อยเอ็ด และเราก็มาเที่ยวบ้านเพื่อนพอดี เราชอบเขาตั้งแต่แรกเห็น เห็นเขาเดินมา เอ๊ะ!!ปิ๊งเลยค่ะ55555555555555555555555555555 ก็ไม่คิดว่าเป็นเพื่อนของเพื่อนเรา เจอกันครั้งแรกก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ ก็กรี๊ดตามปะสาคนโสด อิอิ เวลาผ่านไปเดือนนึง ได้มาเจอกันครั้งที่สอง ก่อนจะเจอกันครั้งที่สอง เราได้ติดต่อกัน ได้คุยกัน และเขาก็รู้แล้วว่าเราชอบเขาค่ะ พอมาเจอกันครั้งนี้เราเขินเขามาก เขาเดินมาคุยด้วย เราก็ไม่คุย (ไม่ได้หยิ่งนะ แต่เราเขินอยู่^^) และโอกาศที่เราจะได้คุยกันแบบตัวต่อหน้า ก็ไม่มีอีกแล้ว (เพราะเล่นตัวมัวแต่เขินครั้งนั้นไง = =) เขาก็กลับไปเรียนที่กรุงเทพค่ะ และเราก็กลับมาเรียนซัมเมอร์ที่สารคาม เปอร์เซ็นน้อยมากที่เราจะได้เจอกัน แต่เราก็ยังติดต่อกันทางเฟสนะคะ พอคุยได้ซักพักเหมือนเราจะรู้คำตอบอยู่แล้วแหละ ว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับเรา TT เราเริ่มตัดใจด้วยการไม่ทักไปคุยด้วย แต่ก็ทำไม่ได้ มีทักไปบ้าง แต่นานๆทีจะทักไปคุยด้วย เราคิดถึงเขาอยู่ตลอดเวลา >< ทุกวันนี้ได้แต่ส่องเฟสเขา จะทักไปก็ไม่กล้าแล้ว อยากรู้ค่ะว่าเราจะตัดใจหรือจะตื้อให้ถึงที่สุดดี เพราะทุกวันนี้คิดถึงเขามากกกกกกกกกก TT