My Wednesday Child อีกหนึ่งตัวอย่างของสลิ่มชน ที่ไม่เคยคิดพิจารณาอะไร นอกจากมุ่งเถียงเอาชนะเท่านั้น

จากทู้  http://pantip.com/topic/35238441


_{ความคิดเห็นที่ 6}

"ระดับ" ของเสียง และสามัญสำนึกต่อส่วนรวมช่างต่างกันราวฟ้ากับขุม 18

เอาประชาชนที่รู้จักหน้าที่ของตัวเอง มีเหตุมีผล มาเทียบกับประชาชนที่หลงไหลในประชานิยม ไม่จ่ายภาษี

ลองให้โหวตประกันเงินเดือนขั้นต่ำที่นี่สิ ผลนอนมา

ประเทศที่มีแต่คนจ้องแต่จะหาประโยชน์ ไม่ contribute ให้ส่วนรวม แค่ภาษียังไม่ยอมจะจ่าย


Mr. Wednesday Child
^{3 ชั่วโมงที่แล้ว}




ผมก็ไม่รู้นะ  ว่าสลิ่มนี่   ทำไมความคิดเขามันมีแค่เรื่องเถียงเอาชนะ
ไม่ว่าเรื่องอะไร  ประเด็นไหน  เนื้อหาอย่างไร   สลิ่มไม่เคยสน  ไม่เคยคิด  ไม่เคยพิจารณา

นอกจากโผล่เข้าไปเม้นท์สองลักษณะเท่านั้น  คือ

หนึ่ง  เม้นท์เกรียน  ไม่รู้ ไม่สน  ว่าเรื่องราวคืออะไรยังไง  เกรียนใส่เท่านั้น   ละเมอหาแม้วหาปูไป  เพ้อจิกกัดแขวะเสื้อแดงไป

สอง  เม้นท์เพื่อเถียงเอาชนะ   โดยที่สลิ่มก็ไม่รู้ว่ากำลังเถียงเรื่องอะไร  แต่เถียงไว้ก่อนเท่านั้น



จากกระทู้ที่ยกมาอ้างอิง   เป็นเรื่องการทำประชามติของสวิสเซอรแลนด์ในเรื่องนโยบายประกันรายได้ให้ประชาชน
ก็ยกมาเป็นตัวอย่าง  เพราะเรื่องอย่างนี้  เป็นเรื่องปกติที่นานาอารยะประเทศเขาทำกัน
ทำกันประจำ  ทำกันแทบทุกเรื่อง
เพื่อใช้เป็นทางออกของความเห็นต่าง  ระงับความขัดแย้ง

ก่อนทำประชาติ  เขาก็จะปล่อยให้มีการณรงค์กันเต็มที่  เห็นด้วย ไม่เห็นด้วยก็ว่ากันไป
เมื่อการทำประชาติเสร็จสิ้น  ผลออกมาอย่างไร  ก็จบเรื่อง   ต่างฝ่ายต่างยอมรับผลนั้น

แต่...

แต่ไม่ใช่เขาจะก้าวถึงจุดนี้ได้ทันที  เขาใช้เวลาในการพัฒนา ปรับตัว ปรับกระบวนการมานานหลายสิบปี
ไม่มีการรัฐประหาร  ไม่มีการอ้างนั่นอ้างนี่เพื่อล้มระบบ   มีแต่การพัฒนา ปรับปรุงให้ระบบดีขึ้น

กว่าประเทศเขา  จะได้ชื่อว่าเป็นประเทศพัฒนาแล้ว   เขาผ่านอะไรต่ออะไรมามากมาย
กว่าสำนึกทางการเมือง  กว่าระดับการศึกษา  กว่าสำนึกร่วทางสังคมเขาจะถึงระดับ
เขาใช้เวลา   ไม่ใช่เป็น  ไม่ใช่ดีขึ้นมาตั้งแต่แรก

การทำประชามติของเขา   เขาจึงสามารถทำได้ในทุกเรื่อง



สำหรับประเทศไทย   เราอยู่ในช่วงหัดเดิน   เราก็ต้องค่อย ๆ พัฒนาปรับปรุงกันไป
แต่ไม่ใช่วิธีที่เราเป็นมาแน่ ๆ   ไม่ใช่การอ้างปฏิรูปลอย ๆ เท่านั้นแน่ ๆ  (คำว่าปฏิรูป  ใช้มาตั้งแต่ปี 2519)

ไม่มีทาง  เป็นไปไม่ได้   ที่ประเทศไทยจะทำประชามติในเรื่องประกันรายได้ให้ประชาชน
ไม่มีทางเลย

เพราะเราไม่มีงบประมาณและรายได้ประเทศเรายังไม่มากพอ  เพราะคุณภาพทางสังคมยังไม่ดีพอ
จึงไม่มีทางที่ประชามติเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น
ไม่แค่ประเทศไทย   ประเทศที่พัฒนาแล้วยังไม่กล้าทำนโยบายแบบนี้  

แต่สลิ่มไม่คิด  โผล่เข้าไปเถียง  เหน็บแนม  เสียดสีเท่านั้น
ก็คงเพราะ  คิดไม่เป็น  ทำได้ทำเป็นแค่เกรียนไปวัน ๆ เท่านั้น



คือสลิ่มไม่รู้จักพิจารณาเรื่องราว  พิจารณาองค์ประกอบอะไร
เกรียน   มั่ว   เถียงเอาชนะ    ทำได้เท่านี้จริง ๆ




เรื่องภาษี
รัฐบาลเขาวางระบบการจัดเก็บภาษีไว้ดีแล้ว  เหมาะแล้ว

คนจนนั้น  หลีกเลี่ยงภาษีไม่ได้   ไม่มีทางเลย
เพราะซื้ออะไรก็โดน vat  ทันที
ส่วนภาษีบุคคลธรรมดา  ก็ไม่สามารถเสียได้  เพราะรายได้ไม่ถึงเกณฑ์  ได้รับการยกเว้นตามกฎหมาย

ฉะนั้น  การกล่าวหาว่าคนจนไม่เสียภาษี  จึงเป็นเรื่องงี่เง่าที่สุดที่ใครจะคิดขึ้นมากล่าวหาได้

คนทั้งประเทศ   คนมีรายได้สูง  ที่จ่ายภาษี  คิดเป็นจำนวนภาษีแค่ 18% เท่านั้น
ที่เก็บได้มาก  ปีละเจ็ดแปดแสนล้าน  เกือบครึ่งของภาษีทั้งหมด
ก็คือภาษีมูลค่าเพิ่ม  ที่ได้จากคนจนจำนวนหลายสิบล้านคน



แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนจนที่เลี่ยงภาษี  ก็ย่อมมี
และเช่นเดียวกัน  คนมีรายได้มาก คนรวย  ก็เลี่ยงภาษีเช่นเดียวกัน  และมีโอกาสเลี่ยงมากกว่าคนจนด้วย



จำไว้นะหลิ่ม