ขอร้องได้มั๊ยครับ วิจารณ์อย่างสร้างสรรค์เถอะ ผมสงสารนักกีฬา

โค้ชคีย์บอร์ดทั้งหลายครับ
ผมว่านักกีฬาเค้าอยากชนะกว่าพวกคุณอีก
เค้าลงแรงกายแรงใจสู้ขนาดนั้น คุณอยู่บ้านเฉยๆเหนื่อยอะไรครับ

ไม่ปลอบใจน่ะไม่เป็นไร แต่จะบ่นจะด่าอะไรนักหนา
มันกำกับได้อย่างใจเหรอครับกีฬาน่ะ
เคยคิดบ้างหรือเปล่าว่าคำพูดบางคำของคุณมันอาจทำให้นักกีฬาหมดกำลังใจ
คนในทีมเค้ายังไม่โกรธกันยังให้กำลังใจกันเลย
แล้วคุณเป็นใคร ระหว่างที่นักกีฬาเค้าเหนื่อยเล่นอยู่ คุณทำอะไร
คุณแทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในเกมส์เลยด้วยซ้ำ

นี่แหล่ะครับ ความแตกต่างของนักกีฬากับกอง(ที่สักแต่)เชียร์
นักกีฬาเค้ารู้แพ้รู้ชนะและมีน้ำใจของนักกีฬา
แต่กองเชียร์ที่สักแต่ดู ผมไม่เรียกว่ากองเชียร์หรอก
ไม่รู้จักแพ้รู้จักชนะ ไม่รู้จักอภัย

พอแพ้ปุ๊บความหวังของพวกคุณมันดับสลาย ความพยายามของนักกีฬาคือสูญเปล่าเหรอครับ
ถ้าจะเอาแต่ชนะอย่างเดียวแล้วรับความพ่ายแพ้(ที่คุณไม่ได้ลงแรงอะไรเลย) ไม่ได้
อย่าดูเลยครับกีฬาน่ะ

ผมว่าคุณไปดูละครเถอะ จะได้จบแบบแฮ๊ปปี้สมหวังตอนจบทุกครั้งแบบที่ต้องการ