....จาก "ทุนสามานย์" กระทู้ของคุณพระรอง ถึง "ของกำนัลสามานย์" ในบรรพกาล.....วัชรานนท์

ได้อ่านบทความที่แน่นไปด้วยสาระของคุณพระรองฯ http://pantip.com/topic/35228903  "ทุนสามานย์ ความชั่วร้ายที่มีมาตั้งแต่บรรพกาลแต่ไม่มีใครพูดถึง”  มีการกล่าวถึง “สนธิสัญญาเบาริ่ง” ที่เป็นข้อตกลงระหว่างสยามกับอังกฤษทำไว้ในรัชสมัยร.๔   ใจผมก็ประหวัดไปถึง “ของกำนัลใต้โต๊ะ” (หรือจะเรียกว่า “ของกำนัลสามานย์” ได้ไหม?)ที่เซอร์จอห์น  เบาริ่ง หัวหน้าคณะทูตนำมาแจกจ่ายซื้อใจเจ้าหน้าที่และข้าหลวง (รวมไปถึงบรรดาลูกๆ ของข้าหลวง)ของสยามก่อนที่จะตกลงทำสนธิสัญญาเบาริ่ง   ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่เรียกว่าเอาเปรียบสยามมากมาย  ในหลวงร.๕ ทรงพยายามจะยกเลิกสนธิสัญญาฉบับนี้รวมไปถึงการยอมเสียดินแดนด้วย  และกว่าสยามจะ “ปลดแอก” จากสนธิสัญญาฉบับนี้ได้ก็ล่วงมาถึงรัชสมัยร.๖   กินเวลา ๗๐ ปี!!



อังกฤษมีความพยายามที่จะทำสนธิสัญญากับสยามมาก่อนหน้านี้โดยส่ง จอห์น ครอว์เฟิร์ด มาเจริญสัมพันธไมตรีแต่ก็ล้มเหลวกลับไป    คราวนี้ส่งเซอร์จอห์น เบาริ่งมาอีก...จอห์น เบาริ่งคนนี้ไม่ธรรมดาเลย  เขาเป็นนักการทูตที่พูด อ่าน ได้สิบกว่าภาษา  รวมทั้งภาษาจีนและไทยด้วย (เบื้องหลังความสำเร็จของสนธิสัญญาหนานกิงระหว่างจีนกับอังกฤษ ก็เขาคนนี้แหละ)  ผมได้อ่านหนังสือของเขา(ภาษาอังกฤษ)ที่เขียนเกี่ยวกับสยามนานมาแล้ว   อ่านไปก็ทึ่งไป   เขาเรียนรู้วัฒนธรรมและประเพณีไทยลึกซึ้งมาก  มากกว่าคนไทยสมัยนี้ด้วยซ้ำไป  เช่นว่าเขาแยกแยะให้ฟังว่า มณฑปคืออะไร  เจดีย์คืออะไร  สถูปคืออะไร   เล่าถึงพระราชประเพณีไทยต่างๆ ได้ลึกซึ้ง   เขียนเล่าถึงพระพุทธศาสนาราวกับเป็นพระมหาเปรียญเลยทีเดียว



เขาทำการบ้านมาดีมากก่อนที่จะเข้ามาเจรจากับสยาม   เขารู้ว่าใครและกลุ่มไหนจะต่อต้านเขา   เขาเตรียมตัว “ล่วงหน้า” ก่อนเข้ามาในสยามด้วยซ้ำ   เขาได้เขียนจดหมายไปยังกระทรวงต่างประเทศเพื่อขอเบิก “งบประมาณลับ” เพื่อจัดซื้อของ “กำนัล” ให้กับกลุ่มคนที่เขาคิดว่าจะต่อต้านเขาเพื่อที่จะกรุยทางให้เขาเข้ามาเจรจากับสยามให้สำเร็จ ลงวันที่ ๑๒ มีนาคม ค.ศ ๑๘๕๕   ว่าขอเบิกเงินจำนวน ๔๐๐ ปอนด์  ไว้ใช้จ่ายในคณะทูตของเขา  โดยกักไว้ส่วนหนึ่งในการซื้อของ “กำนัล” ให้คณะเจ้าหน้าที่สยามดังมีรายละเอียดดังนี้:-
โซ่ทองคำ ๑ เส้น,   นาฬิการแขวนฝังเพชร ๑ เรือน,  ภาพสไลด์ลงยาฝังเพชร ๑ ภาพ,  สร้ายสร้อยคอลงยาและตรา ๑ เส้น,  แบบจำลองนครลอนดอน ๓ รูป,   ภาพต่อสู้ทางทะเล ๙ ภาพ,  ปืนไรเฟิลล์ ๑ กระบอก,   ปืนนกชนิดลูกโม่ ๑ กระบอก,  ปืนนกชนิดลูกโม่  ดีนและอดัม ๑ กระบอก,   เครื่องวัดแดดอย่างดีที่สุด ๑ เครื่อง,   คานตั้งสำหรับใช้ทั่วไป ๑ อัน   ปรอดแบบแนวนอนดีที่สุด ๑ ชิ้น,  เครื่องวัดความกดอากาศ ๑ เครื่อง,  นาฬิกาข้อมือ ๑ เรือน,  เครื่องมือวาดเขียน ๑ ชุด,   สินค้าต่างๆ และพวกเครื่องหอม(ซื้อที่ฮ่องกง) รวมราคาประมาณ ๓๐๐ ปอนด์ เพื่อจัดแบ่งให้แก่ข้าหลวงและลูกๆ ของเจ้านายที่สำคัญๆ (ข้อมูล: ศิวะลีย์  ภู่เพ็ชร บันทุกสัมพันธภาพระหว่างสยามกับนานาประเทศ; ๒๕๔๐)


เป็นอย่างไรบ้างครับ??  อ่านแล้วก็พิจารณากันเอาเองว่า  ระบบคอร์รัปชั่นและการรับสินบนนี่มันมีมาอย่างเอิกเกริกและส่งผลกระทบต่อประเทศชาติ  การตกลงเพื่อลงนามระหว่างประเทศ  บรรดาข้างหลวงไทยในอดีตก็เคยรับสินบนไม่เคยน้อยหน้าสมัยนี้เลยล่ะ


ใช้เวลาวีคเอ็นกันให้สนุกนะครับ