สวัสดีคะ ตามชื่อกระทู้เลยนะคะ เราเป็นคนนึงที่เคยเป็นคะ อยากแชร์ประสบการณ์ความรักอันน่าเศร้าให้คนที่กำลังเป็นอยู่อ่าน
เข้าเรื่องเลยนะคะ ตอนนั้นเราเรียนอยู่ปลายค่ะ แม่พึ่งซื้อมือถือใหม่ให้ แล้วเป็นคนที่ติดโลกโซเชียลมาก เราไม่รู้เป็นโรคจิตรึป่าวนะคือชอบคุยกับคนอื่นไปทั่ว
แล้วได้รู้จักกับผู้ชายคนนึงที่อยู่กทม ส่วนเราอยู่ต่างจังหวัดแต่ไม่ไกลกันมากนัก เราเห็นรูปโปรไฟล์พี่เค้าเป็นคนน่ารักมาก ตาตี๋ๆ ขาว จมูกโด่ง ด้วยความที่เรายังเป็นเด็กและมือไวเราก็ทักพี่คนนี้ไป พี่เค้าก็คุยปกติดีนะคะทั้งคุยทั้งใจสั่น ด้วยความอยากรู้ว่าพี่เค้าเป็นคนยังไงเลยขอเฟสพี่เค้าค่ะ พอพี่เค้าให้มาเราก็แอดสิคะ แล้วก็ได้รู้ว่าพี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว(จากใจสั้นเป็นใจหายTT^T)ตัดใจแล้วค่ะตอนนั้น แต่ด้วยความชอบของเรา เราก็ถามพี่เค้าว่าทำไมพี่ไม่บอกว่ามีแฟนอยู่แล้ว พี่เค้าก็บอกว่าไม่เห็นเราถามเลยไม่ได้บอก "แต่พี่คุยกับเราได้นะแฟนพี่ไม่ว่าหรอก" มีเชื้อเชิญด้วย เราก็คิดนะคะคุยแบบพี่น้องไปก็ได้ สุดท้ายเราก็คุยกันมากเรื่อยๆจนถึงขั้นวีดีโอคอลกันเลย ที่หนักสุดคือพี่เค้าอยากเจอเราจริงๆไม่อยากเห็นแค่ในวีดีโอคอล ยอมออกเงินค่ารถให้ด้วย(พี่เค้ายังคบกับแฟนคนนั้นอยู่นะคะ) ด้วยความที่เราชอบพี่เค้ามากเราก็ขึ้นรถตู้ไปกทมเลยค่ะ แต่กว่าจะถึงมันก็เย็นมากแล้วพี่เค้าแชทในเฟสกับเราตลอดทางเลยนะคะ พอเราบอกว่าใกล้ถึงแล้ว พี่เค้าก็หายไปจากบทสนทนา แต่ก็ให้เบอร์มาเราก็โทรๆๆๆๆย้ำๆอยู่อย่างนั้น แต่พี่เค้าก็ไม่รับเลยเราตกใจมาก พอถึงที่ลงรถเราก็เดินลงแบบเซ็งๆ แล้วเดินไปซื้อตั๋วกลับบ้านคะ อารมณ์แบบจะหลอกให้มาทำไม เราโกรธพี่เค้ามากค่ะพอเรากลับมาถึงบ้านแม่เราก็บ่น แล้วเราก็ทักแชทไปหาพี่เค้าว่าถึงบ้านแล้วทั้งๆที่ในใจโมโหมากพี่เค้าก็บอกว่าเค้าก็เสียใจที่ไปรับไม่ได้ "มันเย็นแล้วพี่อยากให้เรากลับบ้าน" ให้ตายเถอะค่ะอารมณ์ โกรธตอนนั้นหายไปทันทีทำไมนะ แล้วเราก็คุยกันเหมือนเดิมค่ะ จนกระทั่งถึงจุดแตกหักของเรา เราเค้าอยากให้เราไปหาอีกแต่เราบอกไม่อยากไปแล้วรอเจอกันตอนที่ไปเรียนมหาลัยเลยดีกว่า แต่พี่เค้าไม่ยอมค่ะ พี่เค้าบอกว่าจะเอาเรื่องที่เคยมาหาครั้งก่อนไปบอกแม่กับพ่อเรา (เราไม่อยากให้พ่อแม่รู้ว่าไปหาผู้ชายเดี๋ยวจะโดนฆ่าเอา พ่อกับแม่เราเล่นเฟสนะคะ) เราก็เลยบล็อคเฟสพี่เค้า แล้วเราก็ไม่ได้คุยกันประมาณ2-3เดือน แต่เราลืมที่เค้าไม่ได้นะคะทั้งๆที่พี่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว วันนั้นไม่รู้เราคิดอะไรเราปลดบล็อคแล้วส่องค่ะ พี่เค้าเลิกกับแฟนค่ะ5555 (เข้าทาง) เราทักพี่เค้าไปค่ะในใจคิดนะคะว่าต้องโกรธเราแน่ๆ แต่พี่เค้าก็ถามกลับมานะคะว่าทำไมบล็อคพี่ เราก็บอกไปว่าทำไมถึงบล็อคพี่เค้าก็ขำค่ะ แล้วบอกพี่แกล้งเฉยๆ (เราก็เล่นพี่แง่แม่ งอนสิคะก็เห็นโสดแล้วเลยเอาซะหน่อย555) เราก็ถามไปว่าทำไมเลิกกับแฟนพี่แกบอกว่าพี่สาวคนนั้นน่ะมีคนใหม่แล้ว เราก็ดีใจมากเลยเพราะเราใกล้จะเรียนจบแล้วด้วย(ได้เป็นแฟนพี่เค้าแน่ๆ55) แต่เรื่องมันไม่จบแค่นี้สิคะเพราะหลังจากที่ปลดบล็อคแล้วรู้ว่าพี่เค้าโสด ได้ไม่นานพี่เค้าก็ขึ้นสเตตัสคบกับคนอื่นเราก็เสียใจสิคะ (ร้องไห้T^T) เราก็กะว่าจะตัดใจค่ะ ตัดสินใจแล้วว่าจะบล็อคพี่เค้าตลอดไป แต่ผ่านไปอีกประมาน3-4เดือนเราก็เหมือนเดิมค่ะลืมพี่เค้าไม่ได้ แล้วอยากรู้ว่าเลิกกับนังนั่นรึยัง เราก็ไม่รีรอค่ะปลด+ส่อง แล้วได้รู้ว่าพี่เค้าคบกับคนอื่นแล้วไม่ใช่คนเดิม(ทำไม๊!!!!!!!จะโสดบ้างไม่ได้รึไงห้ะ) เราอยากทักพี่เค้ามากเลยพยามสู้กับหัวใจตัวเองค่ะ แต่ด้วยความโกรธมือถือหลุดมือกระแทกหน้าแล้วไปโดนแอดเพื่อนค่ะ(กรี๊ดดดดดดด!!!!!!!!!!อะไรจะเหมาะเจาะขนาดนั้น) ไม่รู้ว่าพี่เค้ากำลังทำอะไรอยู่นะคะแต่เสียงแชทเราเตือนแล้วก็ได้รู้ว่าคนที่ทักมานั่นคือพี่เค้าค่ะ เราก็ไม่แก้ตัวอะไรนะคะ เราก็ถามสาระทุกข์สุกดิบพี่เค้าไป(ถามแก้เขิน)แล้วมันก็มาถึงประโยคไคลแมกซ์ค่ะ พี่เค้าบอกเราว่าคิดถึงเรา(ตายแปป) เรานิ่งไปซักพักเพราะตกใจ เราก็บอกพี่เค้าไปว่าคิดถึงเหมือนกันนะ แต่การกลับมาครั้งนี้มันทำให้เราอยากตัดใจค่ะ เราอยากให้พี่เค้าเดินไปตามทางของตัวเอง เราเลยจบประโยคสนทนานั้น แล้วคิดในใจว่าขนาดพี่เค้ามีแฟนยังกล้าคุยกับเรามาเป็นปีสองปีเลย ถ้าเราได้คบกับพี่เค้าจริงๆพี่เค้าก็คงคุยกับคนอื่นแบบนี้เราเลยตัดสินใจ บล็อคอีกครั้งแล้วประโยคสุดท้ายที่พี่เค้าถามว่า "ทำไรหรอ?" เราก็ยังไม่ได้ตอบจนถึงทุกวันนี้ค่ะ ล่าสุดพี่เค้าโสดค่ะแต่เราจะไม่ยุ่งกับพี่เค้าแล้วปล่อยให้เหงาตายไปเลย เราทำถูกแล้วใช่มั๊ยคะ (เรื่องแบบนี้ผ่านเข้ามาในชีวิตเราเยอะมากเลยค่ะ) ปล.พี่เค้าหน้าคล้ายจุนโฮIkon ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ