คนนั้นคือพี่ชายเราเอง คือ เค้าชอบว่ากระทบกระทั่งตลอด
ทั้งทั้งที่ต่างคนต่างแต่งงานมีครอบครัว มีลูกมีเต้ากันแล้ว
เค้าทำธุรกิจส่วนตัว รายได้ดีค่ะ มีบ้าน มีรถ มีภรรยา ลูกน่ารัก คือชีวิตก็โอเคทุกอย่าง ส่วนเราตอนนี้หยุดงานเลี้ยงลูก รายได้มาจากสามี คือเค้าชอบว่ากระทบเราเรื่องเงินเงินทองทองตลอด คือ ใช่ค่ะ เรารายได้น้อยกว่าพี่เราเยอะ เราก็ยอมรับว่าพี่เราเค้าเก่งนะ สร้างทุกอย่างจากศูนย์ จนมีเงินทอง ทรัพย์สินได้ขนาดนี้ ต่างจากเรา เราจะเป็นคนเอื่อยเอื่อย เฉื่อยเฉื่อย อะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ เรียกว่าไม่กระตือรือร้นอพไรในชีวิตเลย ต่างกับพี่เรา เค้าจะใจร้อน วู่วาม แล้วอีกอย่างเค้าชอบเจ้าคิดเจ้าแค้น เราก็ไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรให้เค้าแค้นได้มากขนาดนี้ พูดกับพ่อกับแม่เราทุกครั้งแต่ไม่กล้าพูดต่อหน้าเรา แบบ
"แม่ไม่ต้องมาห่วงผมหรอก ห่วงลูกสาวตัวเองเถอะ "
"ตังหมดหรอแม่ แม่ก็ไปขอลูกสาวคนเล็กซิ" แต่พี่เราก็ให้แม่นะ แต่เค้าก็จะพูดเหน็บเราตลอด
ตอนเค้าขึ้นบ้านใหม่ และทำที่บ้านเป็นโฮมออฟฟิศด้วย
เราก็ไปแล้วก็ชมว่าบ้านสวยมาก หลังใหญ่ อลังมาก
พี่เราเค้าก็พูดประมาณว่า มีปัญญาหรอ อิจฉาล่ะสิ ประมาณนี้ แต่เค้าพูดไปยิ้มไปหัวเราะไป เราก็ไม่ได้คิดไรด้วย
คือตอนแรกแม่เราก็ไม่เล่าให้ฟัง
แต่แม่บอกแม่สงสารเรา เหมือนไม่รู้เรื่องอะไรเลย
พอเรามาคิดดู เออก็จริงนะ แต่เราคิดน้อยเอง
เพราะเราผ่านไปบ้านพี่เรา เราก็เข้าไปเล่นกับหลาน แวะไปหาตลอด
หลังจากเรารู้ เราก็ไม่ค่อยได้เข้าไปเลย
เข้าเรื่องนะ ตอนนี้เราไม่สนิทใจกับพี่เรามากมาก
วิธีที่จะทำให้คนแบบนี้หงายหลังคือไร เราต้องรวยกว่า มีเงินมากกว่า มีรถขับคันใหญ่กว่ามั้ย มีบ้านหลังใหญ่กว่ามั้ย
อยากเอาคืนมั่ง
เข้าเรื่องนะ คือ
ขอวิธีเอาชนะคนแบบนี้หน่อย?
ทั้งทั้งที่ต่างคนต่างแต่งงานมีครอบครัว มีลูกมีเต้ากันแล้ว
เค้าทำธุรกิจส่วนตัว รายได้ดีค่ะ มีบ้าน มีรถ มีภรรยา ลูกน่ารัก คือชีวิตก็โอเคทุกอย่าง ส่วนเราตอนนี้หยุดงานเลี้ยงลูก รายได้มาจากสามี คือเค้าชอบว่ากระทบเราเรื่องเงินเงินทองทองตลอด คือ ใช่ค่ะ เรารายได้น้อยกว่าพี่เราเยอะ เราก็ยอมรับว่าพี่เราเค้าเก่งนะ สร้างทุกอย่างจากศูนย์ จนมีเงินทอง ทรัพย์สินได้ขนาดนี้ ต่างจากเรา เราจะเป็นคนเอื่อยเอื่อย เฉื่อยเฉื่อย อะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ เรียกว่าไม่กระตือรือร้นอพไรในชีวิตเลย ต่างกับพี่เรา เค้าจะใจร้อน วู่วาม แล้วอีกอย่างเค้าชอบเจ้าคิดเจ้าแค้น เราก็ไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรให้เค้าแค้นได้มากขนาดนี้ พูดกับพ่อกับแม่เราทุกครั้งแต่ไม่กล้าพูดต่อหน้าเรา แบบ
"แม่ไม่ต้องมาห่วงผมหรอก ห่วงลูกสาวตัวเองเถอะ "
"ตังหมดหรอแม่ แม่ก็ไปขอลูกสาวคนเล็กซิ" แต่พี่เราก็ให้แม่นะ แต่เค้าก็จะพูดเหน็บเราตลอด
ตอนเค้าขึ้นบ้านใหม่ และทำที่บ้านเป็นโฮมออฟฟิศด้วย
เราก็ไปแล้วก็ชมว่าบ้านสวยมาก หลังใหญ่ อลังมาก
พี่เราเค้าก็พูดประมาณว่า มีปัญญาหรอ อิจฉาล่ะสิ ประมาณนี้ แต่เค้าพูดไปยิ้มไปหัวเราะไป เราก็ไม่ได้คิดไรด้วย
คือตอนแรกแม่เราก็ไม่เล่าให้ฟัง
แต่แม่บอกแม่สงสารเรา เหมือนไม่รู้เรื่องอะไรเลย
พอเรามาคิดดู เออก็จริงนะ แต่เราคิดน้อยเอง
เพราะเราผ่านไปบ้านพี่เรา เราก็เข้าไปเล่นกับหลาน แวะไปหาตลอด
หลังจากเรารู้ เราก็ไม่ค่อยได้เข้าไปเลย
เข้าเรื่องนะ ตอนนี้เราไม่สนิทใจกับพี่เรามากมาก
วิธีที่จะทำให้คนแบบนี้หงายหลังคือไร เราต้องรวยกว่า มีเงินมากกว่า มีรถขับคันใหญ่กว่ามั้ย มีบ้านหลังใหญ่กว่ามั้ย
อยากเอาคืนมั่ง
เข้าเรื่องนะ คือ