คือ ผมชอบคนๆนึงอะคับ เค้าเคยเรียนอยู่ที่เดียวกับผมตั้งเเต่ ป.1 จน ป.6 แล้ว ม.1 เข้าไปติด รร.อื่นอะคับ คือความรักอะคับผมเลยอยากไปอยู่กับเค้าที่นั้นคับ
แต่ว่าตอนนี้ก็ยังติดต่อกันเหมือนเดิมคับเค้าเป็นเพื่อนสนิทผมเอง เวลาเค้าอยากได้อะไรผมก็จะเก็บตังแล้วซื้อให้เค้าหมด ทุกๆครั้งที่เค้าได้อะไรที่ผมซื้อให้ผมรู้สึกว่าเค้ามีความสุขมากๆ(ก็อย่างที่เค้าบอกกันมาอะคับว่า เวลาเห็นคนที่เรารักมีความสุข เราก็จะมีความสุขตาม)ผมชอบแกล้งเค้า ผมให้เค้าถือของให้555 คิดแล้วก็ตลกคับพอผมซื้อของเสร็จผมก็จะให้เค้าถือให้คับ(หน้าตาเค้าเหมือนคนหน้าเเกล้งอะคับ)เค้าชอบให้ผมมาส์คหน้าให้ถาครีมให้ มันเป็นความรู้สึกของผมที่มีความสุขมากๆๆๆอะคับ ผมไม่เคยจับเมือเค้าด้วยซ้ำไป...แต่ผมพึ่งเคยจับมือเค้าครั้งนี้เหละคับ แต่ว่ามันก็เป็นเพียงช่วงเวลา เวลานั้นเหละคับที่ผมมีความสุข...ที่เหลือเค้ามีความสุขแต่ผมกลับเสียความรู้สึกแทน เหมือนผมทำเพื่อเค้าทุกอย่าง...แต่เค้ากลับไม่เห็นค่าผมเลยสักอย่าง ผมอิจฉามากเวลาที่เค้าไปเดินเล่นกับคนอื่น นัดกับคนที่เค้ารู้จักไว้ เพราะเวลาผมเห็นเค้ากับคนอื่นมันทำให้ผมรู้สึกว่าทุกๆอย่างมันดูไม่มีค่าไปสะหมด..ไม่รู้สึกอะไรสักอย่าง ผมแชทไปดคเาก็ตอบแค่นิดเดียว คุยเล็กๆน้อยๆแต่ผมเห็นเค้าคุยกับคนอื่นในแชทมันมากกว่านี่อะคับ...เค้าทำกับผมขนาดนี้ แต่เวลาเค้าขออะไรผมไม่เคยปฏิเสธเค้าเลย...เค้าเคยให้ของขวัญผม มันเป็นของขวัญที่มีค่ามากที่สุดคือ เจ็คเก็ต เค้าบอกว่าเจ็คเก็ตตัวนี้ราคาพันกว่าบาทผมก็เชื่อเค้าเพราะผมมีความสุขมาก...แต่พอผมไปดูจริงๆมันกลับราคาสามร้อยกว่าบาท..ทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าให้ผมอะ มันยังปลอม คำพูดก็ปลอม และความรักที่ปลอมๆที่เค้าให้ผม ทุกคนคงคิดว่าแล้วจะยังรักเค้าคนนั้นอยู่ทำไม...ผมตอบได้ง่ายมากเลยคับว่าทำไม คือความรักมันบังอยู่ตงนี้อะ ตงนี้ ตงนี้ ตงหัวใจอะพี่ ผมเลยให้เค้าไปได้ทุกอย่างผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไงต่อ ผมเลยอยากถามพี่ๆทุกคนว่า มันใช่อย่างที่ผมเขียนไว้บนกระทู้รึป่าวคับ
ขอบคุณทุกคนที่มาตอบน่ะคับ ขอบคุณคับ
แบบนี่เค้าเรียกว่าความรัก หรือว่า เค้าเรียกว่า"โกหกทั้งหน้าและลับหลัง"คับ
แต่ว่าตอนนี้ก็ยังติดต่อกันเหมือนเดิมคับเค้าเป็นเพื่อนสนิทผมเอง เวลาเค้าอยากได้อะไรผมก็จะเก็บตังแล้วซื้อให้เค้าหมด ทุกๆครั้งที่เค้าได้อะไรที่ผมซื้อให้ผมรู้สึกว่าเค้ามีความสุขมากๆ(ก็อย่างที่เค้าบอกกันมาอะคับว่า เวลาเห็นคนที่เรารักมีความสุข เราก็จะมีความสุขตาม)ผมชอบแกล้งเค้า ผมให้เค้าถือของให้555 คิดแล้วก็ตลกคับพอผมซื้อของเสร็จผมก็จะให้เค้าถือให้คับ(หน้าตาเค้าเหมือนคนหน้าเเกล้งอะคับ)เค้าชอบให้ผมมาส์คหน้าให้ถาครีมให้ มันเป็นความรู้สึกของผมที่มีความสุขมากๆๆๆอะคับ ผมไม่เคยจับเมือเค้าด้วยซ้ำไป...แต่ผมพึ่งเคยจับมือเค้าครั้งนี้เหละคับ แต่ว่ามันก็เป็นเพียงช่วงเวลา เวลานั้นเหละคับที่ผมมีความสุข...ที่เหลือเค้ามีความสุขแต่ผมกลับเสียความรู้สึกแทน เหมือนผมทำเพื่อเค้าทุกอย่าง...แต่เค้ากลับไม่เห็นค่าผมเลยสักอย่าง ผมอิจฉามากเวลาที่เค้าไปเดินเล่นกับคนอื่น นัดกับคนที่เค้ารู้จักไว้ เพราะเวลาผมเห็นเค้ากับคนอื่นมันทำให้ผมรู้สึกว่าทุกๆอย่างมันดูไม่มีค่าไปสะหมด..ไม่รู้สึกอะไรสักอย่าง ผมแชทไปดคเาก็ตอบแค่นิดเดียว คุยเล็กๆน้อยๆแต่ผมเห็นเค้าคุยกับคนอื่นในแชทมันมากกว่านี่อะคับ...เค้าทำกับผมขนาดนี้ แต่เวลาเค้าขออะไรผมไม่เคยปฏิเสธเค้าเลย...เค้าเคยให้ของขวัญผม มันเป็นของขวัญที่มีค่ามากที่สุดคือ เจ็คเก็ต เค้าบอกว่าเจ็คเก็ตตัวนี้ราคาพันกว่าบาทผมก็เชื่อเค้าเพราะผมมีความสุขมาก...แต่พอผมไปดูจริงๆมันกลับราคาสามร้อยกว่าบาท..ทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าให้ผมอะ มันยังปลอม คำพูดก็ปลอม และความรักที่ปลอมๆที่เค้าให้ผม ทุกคนคงคิดว่าแล้วจะยังรักเค้าคนนั้นอยู่ทำไม...ผมตอบได้ง่ายมากเลยคับว่าทำไม คือความรักมันบังอยู่ตงนี้อะ ตงนี้ ตงนี้ ตงหัวใจอะพี่ ผมเลยให้เค้าไปได้ทุกอย่างผมไม่รู้ว่าผมจะทำยังไงต่อ ผมเลยอยากถามพี่ๆทุกคนว่า มันใช่อย่างที่ผมเขียนไว้บนกระทู้รึป่าวคับ
ขอบคุณทุกคนที่มาตอบน่ะคับ ขอบคุณคับ