[CR] ////////////// สะดุดรัก...แวะพักวังเวียง คนเดียวววววก็เที่ยวได้ /////////////

หลายครั้งคนเราตามหาคำตอบว่าเราต้องการอะไรกันแน่ในชีวิต   แต่ก็ไม่มีวี่แววของคำตอบเลยสักนิดก็เลยทำให้คนเราต้องออกเดินทาง
ไปเรื่อยๆ  จนในที่สุดหลายคนอาจจะได้คำตอบแต่หลายคนก็อาจจะยังไม่พบคำตอบ   แล้วถ้าหากเราต้องทุกข์กับการพยายาม
หาคำตอบของคำถามนี้  คนเราก็คงไม่กล้าที่จะทำอะไรเลยสักอย่าง ฉะนั้นวันนี้เราก็ควรเก็บเกี่ยวเอาช่วงเวลาดีๆรอบๆตัวเรา   
ในระหว่างทางที่รอคำตอบไปก่อนแล้วกัน.....





  สวัสดีเพื่อนชาวบลูแพลนเน็ต  สำหรับ ทริปนี้  จริงๆต้องบอกก่อนว่าตั้งใจจะไปตั้งแต่ปลายปีที่แล้วนัดกับเพื่อนไว้ดิบดี
สุดท้ายงานเข้าเลยอดไป ก็ได้แต่นั่งกินแห้วคนเดียวเพราะเพื่อนไปกันหมด  หลังจากนั้นก็เข้าใจอารมณ์ไหม
แบบคุยกับใครไม่รู้เรื่องนั่นๆแบบนั้นเลย แต่ไม่เป็นไร ถ้างั้นเราแบกเป้บุกเดี่ยวเลยดีกว่า  ถามว่าหาข้อมูลไหม
ก็มีไปนิดนึงแต่คิดไว้แบบว่า ไปหาเอาดาบหน้า คงสนุกดี555   พร้อมกันหรือยังถ้าพร้อมแล้วไปลุยไปพร้อมกันเลยดีกว่า ........


-- กทม.- อุดรธานี --
Day 1

   การเดินทางตอนแรกคิดว่าไว้2ตัวเลือกก็คือ ทางแรก นั่งเครื่องไปลงที่สนามบินอุดรแล้วต่อรถไปที่ขนส่งแต่มีโอกาสจะตกรถได้แต่ๆ
ที่สำคัญต้องแหกตาตื่นๆกี่โมงจริงไหม (ที่แท้ก็ข้ออ้าง55)  ส่วนตัวเลือกทางที่สอง นั่งรถทัวร์ตอนเย็นมา แล้วก็นอนบนรถทัวร์เลย1 คืน
แล้วไปลงที่ขนส่งอุดร แล้วไปซื้อตั๋วไปวังเวียงซึ่งน่าจะสะดวกกว่า แล้วตอนกลับนั่งเครื่องกลับ แต่ๆมีประเด็นเกิดขึ้นเล็กน้อยติดปัญหาเรื่องที่  ว่าไม่เคยนั่งรถทัวร์ไปไกลๆเลย ส่วนใหญ่นั่งเครื่องตลอดเพราะสะดวกแต่ที่นี้ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ก็ลองดูหน่อยจะเป็นไร ไม่กล้าก็ไม่ก้าว จริงมะ555  เอาตัวเลือกที่สองแล้วกัน หลังจากตัดสินใจได้ก็แวะซื้อตั๋วตอนเช้า เจ้าหน้าที่บอกว่ารถออก 21.00 ตรง แค่นั้นไม่มีรายละเอียดอื่น พึ่งรู้ว่ารถทัวร์ก็มีให้เลือกที่นั่งด้วย เราเลย เลือกข้างหน้าต่างสิจ๊ะรออะไร แบบใช้ทฤษฎีเวลานั่งเครื่องบิน อ้าวเกี่ยวกันไหม 55 หลังจากนั้นก็กลับมาเก็บของ ยัดๆใส่กระเป๋าแล้วนอนหาข้อมูลเพิ่มอีกนิดหน่อย หลังจากนั้นโทรหาเพื่อน บอกว่าจะไปแล้วนะเพื่อนสุดประเสริฐก็เสียงแหลมมาแต่ไกล นี่ๆแกกำลังจะไปแล้วนะจะทันไหม  เออหาข้อมูลเพิ่มนิดนึงปะ คงพอทัน แล้วมันก็อวยพรขอให้ได้พบเจอคนหล่อๆเก็บติดไม้ติดมือมาฝาก แม้หล่อนไปก่อนยังหิ้วมาไม่ได้แล้วจะมาหวังอะไรกับฉัน วางสายนางหลังจากนั้นก็นอนพัก จนนาฬิกาปลุกก็เตรียมตัวเพื่อมารอที่รถก่อน ออกมารอเวลาก่อนรถออกครึ่งช.ม  




มาขึ้นที่สนามบินสุวรรณภูมิ ใกล้บ้านดีเป็นรถของบริษัทขนส่ง  รถไปสุดสายที่หนองคาย แต่ก็แวะที่ขนส่งอุดรก่อน
ที่นั่งตอนขึ้นมา อันนี้ของคนข้างๆ เป็นพี่ผู้หญิงซึ่งตลอดการเดินทางเราทั้งสองไม่ได้มีโอกาสพูดคุยกันเลยสักคำเดียว
เนื่องจากความเงียบเข้ามาบดบังเลยทำให้เกิดช่องว่างระหว่างเรา แถมมีเสียงกรนของผู้ไม่ประสงค์ออกนาม555



ตอนแรกออกจะกลัว นิด นึง แบบอะไรที่เราไม่เคยไปประสบเราก็ต้องแบบกลัวนิดนึงเนอะ แต่พอนั่งสักพักเสียงในรถก็เงียบไป
แต่ที่สำคัญคือแบบมีเพลง แบบเก่าๆมากๆไม่รู้จักสักเพลงแต่เข้ากับบรรยากาศดีซะเหลือเกิน คล้ายๆยานอนหลับให้กินเลย
แต่ไม่รู้ว่าทุกคันเปิดเหมือนกันแบบนี้ไหม เพราะพึ่งเคยขึ้นครั้งแรก  รถทะยานไปบนถนนตอนแรกก็ไม่กล้าหลับเลย
คิดไปไกลว่าถ้าหากเกิดอะไรขึ้นนี่จะยังไง  แม้ๆต้องเติมความคิดบวกเข้าไปบ้างนะหล่อน  เรียกอีกอย่างว่าฟุ้งซ่าน คะคุณ
แต่อีกใจก็คิดใครมันจะซวยขนาดนั้น แต่ก็แบบ ขาวกับดำมันทะเลาะกันไง  แต่พอเวลาผ่านไปคิดภาพต่อออกไหมเอ่ย
หลับไม่เหลือ ไม่ได้อ่อนเพลียนะ แต่ง่วงจ๊ะบอกเลย

--วังเวียง--


DAY 2

จนประมาณตี 1 รถแวะมาจอดที่ ขนส่งที่นครราชสีมา ก็ตื่นมาแบบงงๆแล้ว ก็แบบ มีพนักงานประกาศว่าให้ลงมากินข้าวฟรี
แล้วก็ฉีกคูปอง แล้วก็เดินงงๆไป แต่คือจริงๆคูปองใช้ได้ แต่ต้องเพิ่มเงิน แต่ว่าลืมไปไหม ว่า ดึกมากขนาดนี้จะมากินข้าวโอ้ยยยย
ไม่ใช่แล้ว ปกติมืดนิดก็ไม่กินแล้ว ด้วยความงก เฮ้ยๆไม่ใช่เสียดายมากกว่า  เอามาซื้อของกินเล่นนิดนึง หลังจากนั้นก็ขึ้นรถนั่งกันไป
จนเกินคำว่าเมื่อยๆๆๆๆไปอีกไกลจนมารู้สึกตัวอีกทีก็คือประมาณตีสี่แล้ว หลังจากนั้นก็นอนไม่หลับอีกเลยจนเวลาเลยผ่านมา ก็ตี5.50
รถก็มาถึงขนส่งอุดร เรียบร้อยฝนที่ตกปรอยๆก็เริ่มขาดเม็ดแล้ว พอมาถึงขนส่งเท่านั้น  ชีวิตก็เหมือนดาราแบบเป็นซุปตาร์ เลย  

ตรงนี้แนะนำว่าอย่าสบตาหรือไม่ก็บอกไปเลยว่าต่อรถทัวร์ แล้วก็จะหายไปในพริบตา555

ที่ขายตั๋ว







เดินมาก็ตามทางก็จะเห็นช่องขายตั๋ว แต่ยังไม่เปิดขายเพราะ 6โมงเข้า ที่นี้จากกิติศัพท์คำลำลือมาบอกเลยว่าถ้าขยับนิดชีวิตเปลี่ยน  
ตรงนี้บอกเลยคำเดียว เรื่องจริง จากที่ประสบพบเจอมาคือ เคาน์เตอร์เปิด 6.30 เปิดปุ๊บแถวยาวมาก ราคาบัตร 320 บาทต้อง
ซื้อ พร้อมกับยื่นคู่กับหนังสือเดินทาง (passport) 1คนซื้อได้ 1 ใบ หลังจากนั้นก็มารอเวลาขึ้นรถ  รถออก8.30 เลยแวะไปหาไรกินก่อน
เดินไปไม่ไกลจากขนส่ง ก็ไปเจอร้านไข่กระทะจะรอช้าอยู่ทำไม gogo



รสชาติดีกินพร้อมกับชาอร่อยดีเลยหลังจากจัดการเรียบร้อยก็ใกล้เวลารถจะออก ก็รีบๆเดิน มาขึ้นรถ
บนรถจะมีแจกใบผ่านแดนให้เขียนทั้ง2ใบ ใบแรกของไทยอีกใบของลาว เขียนเป็นภาษาอังกฤษนะจ๊ะ
ภาษาไทยนายด่านอ่านไม่ออกจร้า หุหุ คิดเองเฉยๆ55


   
หน้าตาแบบนี้

หลังจากรถออกวิ่งมาประมาณ40นาทีจะมาถึงด่านไทยให้รีบลงไปเพื่อประทับตราออกนอกประเทศแล้ววิ่งๆมาขึ้นรถคันเดิม
เพื่อไปต่อที่ด่าน ลาว ตรงนี้จะช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับว่าคนมาหรือน้อยแล้วตรงด่านลาวเราต้องเพิ่มขั้นตอนคือต้องซื้อการ์ดผ่านแดน
เหมือนบัตรbts บ้านเรา แต่ที่ไปวันธรรมดา ราคา 5 บาท = 1000 กีบ ถ้าวัน ส-อ 50 บาท แต่ตรงนี้ไม่ได้ถ่ายรูปมารีบๆ
หลังจากนั้นก็ไปประทับตราผ่านแดนพอผ่านตรงนี้มาก็จะเสียบบัตร ไป เป็นอันเรียบร้อย
ก่อนเดินออกไปจะมีเจ้าหน้าที่ตรวจความเรียบร้อยอีกทีนึง หน้าที่ของเราตอนนี้คือเก็บใบส่วนที่เหลือไว้เท่านั้น
จะได้ไม่งานเข้านะจ๊ะ  เดินมาขึ้นรถคันเดิม


นั่งกันไปยาวๆเลยอันนี้เข้าเขตลาวแว้ว


วิ่งมาประมาณเที่ยงกว่า  รถก็จะมาจอดพักที่นี่ประมาณ 20 นาทีเป็นร้านค้าขายของกินหลายอย่าง

พอเสร็จเรียบร้อยทุกอย่างก็นั่งรถต่อมายาวๆ



เข้าใจว่าน่าจะเป็นอาหารแนะนำ

ที่นี้หลับๆตื่นๆยาวเหมือนกันประมาณบ่าย 3โมง รถมาจอดที่ท่ารถแล้วหลังจากนั้นก็จะมีรถสองแถวประมาณนั้นเข้าไปส่งในเมือง
ที่มาลานี เป็นที่พัก  ตรงนี้เป็น กลางเมืองเลย แต่เราต้องเดินๆไปอีก ตายๆตรูจะไปทางไหนวะเนี่ย ไปไม่ถูก
ตรงนี้รู้สึกเหมือนนางเอกตามหาพระเอกอะไรแบบนั้น 555 แต่รอพระเอกมาก็ไม่รู้เมื่อไร ฉะนั้นตอนนี้ปากเท่านั้นช่วยท่านได้
ถามทางเลยว่าอยู่ทางไหนคนที่นี่น่ารักดีนะ ดูเป็นมิตร เขาก็ชี้ว่าตรงไปเรื่อยๆเลี้ยวขวาตรงไปเลี้ยวซ้ายแล้วตรงไปเรื่อยๆ
จะเจอธนาคารแล้วตรงไปจะเจอโรงแรมเลี้ยวขวาแล้วเดินตรงไปเดี๋ยวก็เจอ  แล้วก็เดินไปก็งงๆเพราะไม่รู้ว่าเลี้ยวขวา
แล้วเดินไปนี่อีกไกลไหม  จนในที่สุดก็มาเจอ
"จำปาลาว บังกะโล " พี่เจ้าของเป็นคนไทย ใจดี ช่วงนี้คนไม่เยอะเท่าไร มีห้องให้เราได้เลือกพักเอาตามที่เราชอบเลย
ระหว่างทางมีฝรั่งหน้าตาดีเรียกให้ดูห้องพักเรากำลังจะตอบไปที่ไหนได้มีผู้หญิงออกมา ฝรั่งพูดลาวโคตรชัดค่าคุณ
เมียออกมาตาม ยังไม่ทันทักกันเลย    อ้าวไปไกลกลับมาเรื่องที่พัก



บรรยากาศคุ้มค่ามากสมกับการเดินทางอันเมื่อยล้าเหลือเกิน บรรยากาศที่นี่สวยจริงๆ

เงียบสงบและสวยงามเกินจะอธิบายด้วยภาพหรือคำพูดได้



ทางไปห้องพัก     พี่เจ้าของพาไป



ห้องพัก  มี wifi free  ห้องพัดลม  สามารถจ่ายได้ทั้งเงินไทยและเงินกีบ แล้วแต่สะดวก


เสร็จสรรพจากการเก็บของเข้าที่พักก็ออกไปเดินสำรวจข้างนอกกันดีกว่า



บรรยากาศภายในรอบๆเมือง



ของกินที่ต้องโดน subway เมืองลาว   Sandwich   สั่ง ham bacon  cheese  





ได้มา ขอสารภาพตามตรงเลยก็กะว่าจะซื้อมากินเล่นๆก่อนจะไปหาอะไรเข้าปาก ก็ดูตอนที่คนขายทำอยู่เฮ้ยมันก็ไม่เยอะนะ
กะว่ากินหมดสั่งโรตีมาด้วยเลย กินหมดแน่นอนมันนิดเดียว ยังคิดอยู่จะอิ่มไหมยังไม่รู้ ที่นี้พอคนขายทำเสร็จ
โอ้แม่เจ้า เยอะอิบอ๋ายเลย กินได้ครึ่งอันก็เก่งแล้ว อันนี้แนะนำเหมาะจะกิน สองครั้งให้คนขายแบ่งครึ่งไว้แล้วใส่กล่องมา
ยังมีโรตีอีก ตายแล้วตรูงานนี้ ไม่เป็นไรกินไม่หมดเก็บไว้กินกลางคืนก็ได้
มือนี้หมดไป 30000  เลยนะดูรวยและสวยมาก55 อันนี้คิดเอง แต่อย่าลืมดูสกุลเงินด้วย เงินกีบ555



ดูรูปกันไปเรื่อยๆ













หลังจากเดินถ่ายรูปไปรอบๆเมืองแล้วก็แวะมาซื้อ 1 daytrip ไปลอดห่วงยางในถ้ำ  พายเรือ ไปบลูลากูน zip line
  ก็ได้ทัวร์ที่ราคา โอเครคือตอนแรกเดินดูหลายที่มากเพราะจะมีให้เรา เลือกหลายที่เยอะมากแต่ละทีก็จะราคาแตกต่างกัน
ตรงนี้แนะนำเลยว่า เดินเข้าไป แล้วค่อยๆต่อราคาตื้อๆหน่อย อาจจะไม่ได้ราคาเท่าที่เราอยากได้แต่ราคาที่ได้
ก็แน่นอนว่าจะถูกกว่าปกติหลังจากนั้นก็กลับที่พักเพราะมืดแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปแต่เช้าแล้วรถจะมารับ 8.30   
กลับมาก็จะสองทุ่มแล้วเพราะว่ามัวต่อราคาทัวร์อยู่55 เลยช้าไปหน่อย ที่นี้กลับมาถึงที่พักก็ยังมีโรตีติดมือมาด้วย
ก็ทำไงเสียดายด้วย เอาไว้กินดึกๆก็ได้นะ  กินขนามปังไปโคตรจุก  หลังจากนั้นก็เล่น Wi-Fi ไปจนดึกเลยที่ว่าจะนอนก็เลยไปตามเลย
แต่นี่ไงภารกิจอันยิ่งใหญ่ ต้องกินโรตีไง  สุดท้ายกินจนหมดเลย แล้วก็หลับไป กินแบบนี้สิ
ความอ้วนถึงได้ถามหาขยับๆเข้ามาใกล้ซะเหลือเกิน บรรยากาศคืนนี้อากาศดีมาก
ฝนตกปรอยๆช่วงกลางคืนเลยทำให้อากาศเย็นสบายไม่ต้องเปิดพัดลม  ปิดไฟหลับฝันดี อิอิ...

เดี๋ยวต่อด้านล่างน๊าาาาาาา