เรื่องมีอยู่ว่า
ผมเรียนมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี
ซึ่งผมเรียนสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ มาแล้ว 2 ปี ปรากฏว่า คะแนนมันไม่ดีเลย
เกรดต่ำติดดิน ถ้าเกิดผมเรียนต่อในปี 3 มันก็ยากขึ้น เสี่ยงที่จะโดน retry
ผมจึงนอนคิดอยู่เทอมนึงเต็มๆว่า เราจะขอแม่เรียนมั๊ยดีมั๊ย ?
ผมก็เลยขออนุญาติแม่ไปสอบ แล้วคุณแม่ก็อนุญาติให้ไปสอบได้
จากนั้นผมก็เลยสมัครสอบเรียนใหม่ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดร้อยเอ็ด
แล้วผมก็สอบติดในคณะครุศาสตร์ จนมีสิทธิ์รายงานตัวเข้าเรียน ผมเลยนำผลสอบไปบอกให้คุณแม่ฟัง
คุณแม่เลยตอบกลับมาว่า "ทำไมไม่สู้อีก 2 ปีให้จบล่ะลูก ใกล้จะจบแล้วนะ อดทน กัดฟันเอาลูก ที่ผ่านมาลูกยังสู้จนผ่านมาได้ แล้วทำไมแค่นี้ลูกจะผ่านไปไม่ได้ ถ้าลูกเรียนที่นี้ก็ยังไม่ไหว ไปนู้นลูกยังจะเรียนไหวหรอ แล้วไม่อยู่ในความดูแลพ่อแม่ด้วยยังไงแม่ก็ชี้ได้เลยไปนู้นก็เรียนไม่รอด"
ทั้งๆที่ถ้าผมเรียนต่อไปผมก็เสี่ยงจะโดน retry ทำไมถึงไม่เข้าใจผมเลย ?
สิ่งที่ผมต้องการมีเพียงแค่โอกาสได้เริ่มต้นเรียนใหม่อีกครั้ง
ผมสมควรที่จะได้รับโอกาสนี้มั๊ยครับ ขอความเห็นเพื่อนๆด้วยครับ ขอบคุณมากครับ
ทำไมคุณแม่ถึงไม่ยอมเข้าใจบ้างเลย ?
ผมเรียนมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี
ซึ่งผมเรียนสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ มาแล้ว 2 ปี ปรากฏว่า คะแนนมันไม่ดีเลย
เกรดต่ำติดดิน ถ้าเกิดผมเรียนต่อในปี 3 มันก็ยากขึ้น เสี่ยงที่จะโดน retry
ผมจึงนอนคิดอยู่เทอมนึงเต็มๆว่า เราจะขอแม่เรียนมั๊ยดีมั๊ย ?
ผมก็เลยขออนุญาติแม่ไปสอบ แล้วคุณแม่ก็อนุญาติให้ไปสอบได้
จากนั้นผมก็เลยสมัครสอบเรียนใหม่ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดร้อยเอ็ด
แล้วผมก็สอบติดในคณะครุศาสตร์ จนมีสิทธิ์รายงานตัวเข้าเรียน ผมเลยนำผลสอบไปบอกให้คุณแม่ฟัง
คุณแม่เลยตอบกลับมาว่า "ทำไมไม่สู้อีก 2 ปีให้จบล่ะลูก ใกล้จะจบแล้วนะ อดทน กัดฟันเอาลูก ที่ผ่านมาลูกยังสู้จนผ่านมาได้ แล้วทำไมแค่นี้ลูกจะผ่านไปไม่ได้ ถ้าลูกเรียนที่นี้ก็ยังไม่ไหว ไปนู้นลูกยังจะเรียนไหวหรอ แล้วไม่อยู่ในความดูแลพ่อแม่ด้วยยังไงแม่ก็ชี้ได้เลยไปนู้นก็เรียนไม่รอด"
ทั้งๆที่ถ้าผมเรียนต่อไปผมก็เสี่ยงจะโดน retry ทำไมถึงไม่เข้าใจผมเลย ?
สิ่งที่ผมต้องการมีเพียงแค่โอกาสได้เริ่มต้นเรียนใหม่อีกครั้ง
ผมสมควรที่จะได้รับโอกาสนี้มั๊ยครับ ขอความเห็นเพื่อนๆด้วยครับ ขอบคุณมากครับ