อันที่จริงจะตั้งเป็นแบบกระทู้ สนทนาแต่ยังไม่ได้ยืนยันตน เลยขอแบบนี้ก่อนละกันครับ
ขออนุญาติตั้งกระทู้ระบายความเครียดครับ ไม่เหมาะสมเดี๋ยวผมมาตามลบเอง ไม่รู้ลบได้ป่าว
ที่ผมจะมาเขียนวันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก บอกตามตรงว่ามาระบายอารมณ์ลดความเครียด ซึ่งผมรู้ดีว่ามันอาจเป็นเรื่องเล็กและไร้สาระ
แต่สำหรับผมในตอนนี้ผมคิดว่าการระบายออกมาเป็นตัวอักษรแล้วกดส่งออกไป มันเหมือนเป็นการบอกตัวเองว่าได้ส่งอารมณ์ แรงกดดัน และความเครียดเหล่านั้นออกไปจากหัวได้....ผมอาจจะพูดไม่รู้เรื่องนิดนึงนะครับ และขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่ากระทู้นี้มันไร้สาระ
เริ่มเลยละกัน ผม อายุ 22 เรียนจบแล้วรอรับปริญญา(วิทย์คอม),เริ่มจากเรื่องนี้เลย ผมจบคอมมาแต่มันเหมือนไม่มีอะไรน่าดีใจสักนิด ไม่มีใครรู้สึกอยากยินดีด้วย แม้แต่ที่บ้านของผมยังคอยพูดทำนองว่า อายที่จบมาสายนี้แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้ทำงานต่อด้านนี้ หรือยังไงผมก็ไม่ทราบ นี่เป็นความคิดด้านลบของผมเองล้วนๆ ....ที่บ้านอยากให้ผมเรียนเภสัช ซึ่งตอนนี้ผมก็กำลังไล่สอบเข้าเภสัชอยู่ สรุปง่ายๆก็ปริญญาใบที่สองนั่นแหละ ซึ่งผมก็คิดว่าคงคิดถูกแล้ว....มาถึงเรื่องเครียดไร้สาระที่สอง...คือผมไปสอบมาแล้วรอบนึง(แบบมั่วๆไป เพราะเตรียมไม่ทันจริงๆ ตัดสินในกระทันหันมาก)แล้วก็โดนยกลอก รอสอบใหม่ ถึงตรงนี้คงรู้กันแล้วสินะครับว่าผมกำลังจะสอบเข้ามอไหน...ต่อๆ ก็แอบเครียดนิดๆว่าจะสอบเข้าได้ใหม ถ้าไม่ได้ก็เตะฝุ่น 1 ปี รอสอบใหม่ปีหน้า..จบเรื่องเครียดไร้สาระที่สอง....มาต่อเรื่องที่สาม....ระหว่างนี้ผมก็เกิดสนใจหาไรทำเพิ่มรายได้เล็กๆน้อย และแอบหวังเล็กๆว่าจะนำรายได้นี้ไปช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้านได้...ซึ่งมันก็เป็นโปรเจคไร้สาระในสายตาใครหลายๆคนและแน่นอนในสายตาคนที่บ้านผมด้วย...จริงๆผมเคยทำโปรเจคนี้มารอบนึงแล้วแต่ล้มเหลวไม่เป็นท่า เพราะต้องหยุดทำกลางคัน เพราะมีสอบ พูดง่ายๆคือเลือกเวลาไม่ดี...แต่ตอนนี้มันปิดเทอม(อันที่จริงคือจบแล้ว 55 T_T) และผมก็มีประสบการณ์มาบ้างแล้ว ผมจึงอยากลองดูอีกสักตั้ง ซึ่งผมไม่ขอบอกนะครับว่าทำอะไร เดี๋ยวจะเป็นประเด็นยาว...ตอนนี้กลายเป็นว่าผมมีเรื่องให้เครียดทีเดียวสองเรื่องพร้อมกันคือทั้งเรื่องสอบและไอ้โปรเจคไรสาระของผมนี่ ซึ่งแน่นอนผมพยายามแบ่งเวลาไปให้กับการสอบเยอะๆโปรเจคน้อยๆ(สิ่งที่ไม่อยากทำคือสอบซึ่งผมต้องทำ แต่สิ่งที่อยากทำคือโปรเจคโง่ๆของผม แต่ผมต้องฝืนไม่สนใจมันมากเกินไป = ก็เกิดความเครียดเล็กๆ) เอาหล่ะแน่นอนถ้าผมไปพูดเรื่องโปรเจคโง่ๆของมตอนนี้คงโดนต่อว่ากลับมาเละแน่นอน ผมจึงแบ่งเวลาบางส่วนไปนั่งเขียนเป็นรายงานหลายหน้ากระดาษที่เกี่ยวกับไอ้โปรเจคโง่ๆของผม โดยหวังว่าจะหาเวลาเหมาะนำไปพูดให้ที่บ้านฟัง เพื่อเพิ่มน้ำหนักให้โปรเจคผม ซึ่งก็เกิดเรื่องไม่ค่ดคิดอีกเพราะที่บ้านดันเห็นผมนั่งทำเรื่องนี้ก่อนที่ผมจะนำไปเสนอ และเริ่มขุดคุ้ยเปรียบเทียบถึงผลลัพท์ที่เคยทำมาอีก เฮ้อ....บอกเลยผมไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ ตอนนี้กลายเป็นโดนต่อว่าหลายเรื่องมาก "ทำไมไม่เอาเวลาไปเตรียมสอบมาทำอะไรไร้สาระ มั่วแต่ใส่ใจเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่นั่นแหละ เรื่องรอบๆตัวนี่ไม่ดูเลยนะ" ไอที่ว่าผมไม่ยอมสนเรื่องรอบๆตัวนี่จริงครับ คือเวลาผมคิดอะไรที่ผมสนใจ ผมจะเหมือนวิญญาณหลุดจากร่างไปเลย คือไม่เห็นและไม่ได้ยิ่นเรื่องอื่นๆเลย ซึ่งผมก็กลุ่มใจกับตัวเองในเรื่องนี้เหมือนกัน....เอาหล่ะขอจบเพียงเท่านี้ก่อนครับ สบายใจขึ้นมากแล้ว ขอกลับไปทำตามแผนเดิมที่วางใว้ละกัน.....หวังว่าจะอ่านที่ผมเขียนเข้าใจกันนะครับ ต้องขออภัย ตอนเขียนผมอารมณ์ไม่นิ่ง....
ใครมีความคิดเห็นหรือแนะนำยังไง บอกมาได้เลยนำครับ ผมรับได้หมด
ขออนุญาติตั้งกระทู้ระบายความเครียด
ขออนุญาติตั้งกระทู้ระบายความเครียดครับ ไม่เหมาะสมเดี๋ยวผมมาตามลบเอง ไม่รู้ลบได้ป่าว
ที่ผมจะมาเขียนวันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก บอกตามตรงว่ามาระบายอารมณ์ลดความเครียด ซึ่งผมรู้ดีว่ามันอาจเป็นเรื่องเล็กและไร้สาระ
แต่สำหรับผมในตอนนี้ผมคิดว่าการระบายออกมาเป็นตัวอักษรแล้วกดส่งออกไป มันเหมือนเป็นการบอกตัวเองว่าได้ส่งอารมณ์ แรงกดดัน และความเครียดเหล่านั้นออกไปจากหัวได้....ผมอาจจะพูดไม่รู้เรื่องนิดนึงนะครับ และขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่ากระทู้นี้มันไร้สาระ
เริ่มเลยละกัน ผม อายุ 22 เรียนจบแล้วรอรับปริญญา(วิทย์คอม),เริ่มจากเรื่องนี้เลย ผมจบคอมมาแต่มันเหมือนไม่มีอะไรน่าดีใจสักนิด ไม่มีใครรู้สึกอยากยินดีด้วย แม้แต่ที่บ้านของผมยังคอยพูดทำนองว่า อายที่จบมาสายนี้แล้วสุดท้ายก็ไม่ได้ทำงานต่อด้านนี้ หรือยังไงผมก็ไม่ทราบ นี่เป็นความคิดด้านลบของผมเองล้วนๆ ....ที่บ้านอยากให้ผมเรียนเภสัช ซึ่งตอนนี้ผมก็กำลังไล่สอบเข้าเภสัชอยู่ สรุปง่ายๆก็ปริญญาใบที่สองนั่นแหละ ซึ่งผมก็คิดว่าคงคิดถูกแล้ว....มาถึงเรื่องเครียดไร้สาระที่สอง...คือผมไปสอบมาแล้วรอบนึง(แบบมั่วๆไป เพราะเตรียมไม่ทันจริงๆ ตัดสินในกระทันหันมาก)แล้วก็โดนยกลอก รอสอบใหม่ ถึงตรงนี้คงรู้กันแล้วสินะครับว่าผมกำลังจะสอบเข้ามอไหน...ต่อๆ ก็แอบเครียดนิดๆว่าจะสอบเข้าได้ใหม ถ้าไม่ได้ก็เตะฝุ่น 1 ปี รอสอบใหม่ปีหน้า..จบเรื่องเครียดไร้สาระที่สอง....มาต่อเรื่องที่สาม....ระหว่างนี้ผมก็เกิดสนใจหาไรทำเพิ่มรายได้เล็กๆน้อย และแอบหวังเล็กๆว่าจะนำรายได้นี้ไปช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้านได้...ซึ่งมันก็เป็นโปรเจคไร้สาระในสายตาใครหลายๆคนและแน่นอนในสายตาคนที่บ้านผมด้วย...จริงๆผมเคยทำโปรเจคนี้มารอบนึงแล้วแต่ล้มเหลวไม่เป็นท่า เพราะต้องหยุดทำกลางคัน เพราะมีสอบ พูดง่ายๆคือเลือกเวลาไม่ดี...แต่ตอนนี้มันปิดเทอม(อันที่จริงคือจบแล้ว 55 T_T) และผมก็มีประสบการณ์มาบ้างแล้ว ผมจึงอยากลองดูอีกสักตั้ง ซึ่งผมไม่ขอบอกนะครับว่าทำอะไร เดี๋ยวจะเป็นประเด็นยาว...ตอนนี้กลายเป็นว่าผมมีเรื่องให้เครียดทีเดียวสองเรื่องพร้อมกันคือทั้งเรื่องสอบและไอ้โปรเจคไรสาระของผมนี่ ซึ่งแน่นอนผมพยายามแบ่งเวลาไปให้กับการสอบเยอะๆโปรเจคน้อยๆ(สิ่งที่ไม่อยากทำคือสอบซึ่งผมต้องทำ แต่สิ่งที่อยากทำคือโปรเจคโง่ๆของผม แต่ผมต้องฝืนไม่สนใจมันมากเกินไป = ก็เกิดความเครียดเล็กๆ) เอาหล่ะแน่นอนถ้าผมไปพูดเรื่องโปรเจคโง่ๆของมตอนนี้คงโดนต่อว่ากลับมาเละแน่นอน ผมจึงแบ่งเวลาบางส่วนไปนั่งเขียนเป็นรายงานหลายหน้ากระดาษที่เกี่ยวกับไอ้โปรเจคโง่ๆของผม โดยหวังว่าจะหาเวลาเหมาะนำไปพูดให้ที่บ้านฟัง เพื่อเพิ่มน้ำหนักให้โปรเจคผม ซึ่งก็เกิดเรื่องไม่ค่ดคิดอีกเพราะที่บ้านดันเห็นผมนั่งทำเรื่องนี้ก่อนที่ผมจะนำไปเสนอ และเริ่มขุดคุ้ยเปรียบเทียบถึงผลลัพท์ที่เคยทำมาอีก เฮ้อ....บอกเลยผมไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ ตอนนี้กลายเป็นโดนต่อว่าหลายเรื่องมาก "ทำไมไม่เอาเวลาไปเตรียมสอบมาทำอะไรไร้สาระ มั่วแต่ใส่ใจเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่นั่นแหละ เรื่องรอบๆตัวนี่ไม่ดูเลยนะ" ไอที่ว่าผมไม่ยอมสนเรื่องรอบๆตัวนี่จริงครับ คือเวลาผมคิดอะไรที่ผมสนใจ ผมจะเหมือนวิญญาณหลุดจากร่างไปเลย คือไม่เห็นและไม่ได้ยิ่นเรื่องอื่นๆเลย ซึ่งผมก็กลุ่มใจกับตัวเองในเรื่องนี้เหมือนกัน....เอาหล่ะขอจบเพียงเท่านี้ก่อนครับ สบายใจขึ้นมากแล้ว ขอกลับไปทำตามแผนเดิมที่วางใว้ละกัน.....หวังว่าจะอ่านที่ผมเขียนเข้าใจกันนะครับ ต้องขออภัย ตอนเขียนผมอารมณ์ไม่นิ่ง....
ใครมีความคิดเห็นหรือแนะนำยังไง บอกมาได้เลยนำครับ ผมรับได้หมด