ตัวคนเดียว

สวัสดีค่ะ เราเป็นบุคคลนึง ที่รู้สึกว่า ถูกเพื่อนในกลุ่มลืม ไม่ค่อยสนใจซึ่งกันและกัน ยอมรับว่าเป็นคนเสียงดังและขี้วีน แต่ตอนนี้ไม่มีพฤติกรรมนี้แล้ว เราเลิกไปแล้ว ตอนแรกการคบหาเพื่อน มันดีมาก แต่พอนานๆไป ทำไมเรากลายเป็นหมา เราพยายามเข้าหาคนอื่น เราเข้าหาตลอด แต่เพื่อนเราก็กลับเฉยๆ เราเป็นคนเฮฮา ตลก เราไม่ค่อยซีเรียส เราชอบชวนคนอื่นเล่น แต่เรากลับต้องอยู่คนเดียว วันนี้ลองพยายามไม่คุยกับเพิ่อนดูหนึ่งวัน เพื่อนเราก็ไม่เห็นมีปฎิกิริยาว่าจะชวนเราคุย แบบทำนองว่า ไม่คุยกับกู ก็เรื่องของ กูไม่ได้แคร์อยู่แล้ว ประมาณนี้ (ขอโทษที่ใช้คำไม่สุภาพนะคะ) บางทีเราก็อยากมีส่วนร่วม อยากคุยบ้าง อยากเสนอนู้นนี่บ้าง รู้สึกว่าเพื่อนไม่มีเราอยู่ในสมุดของเขา (หมายถึงไม่นับเราเป็นเพื่อนด้วย) เราคอยสังเกตุดูว่า ถ้าเราหายไป เพื่อนเราจะตามหาเรามั้ย สังเกตุไปได้ซักระยะ ก็น่าจะรู้เลยว่า เค้าคงไม่ตามเราหรอก เพราะไม่ได้สำคัญกับชีวิตเค้าขนาดนั้น เหมือนเราเป็นแค่ของชอ้นนึงที่มีหน้าที่ทำแบบนี้ได้อย่างเดียว พอเค้าต้องการ เค้าก็จะมาหาเรา พอเราหมดประโยชน์ เค้าก็ไป บางทีเราก็เหนื่อยนะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ พอดีอยากระบาย ถ้าถามว่าทำไมถึงมาระบายในโซเชี่ยว รู้สึกว่าโซเชี่ยวเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจอย่างนึง ที่เราไม่อยากเล่าให้คนรู้จักฟัง และอยากให้คนอื่นๆมาแสดงความคิดเห็นและติเตือนได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ