เคยอยู่ในโหมดที่ไม่พยายามยัดเยียดตัวเราเอง เพื่อเข้าครอบครองชีวิตของอีกคนไหมคะ

กระทู้สนทนา

ตามนั้นเลย ไปเจอ quote มาจากเพจของวง Stoondio

"ฉันชอบที่เราไม่พยายามยัดเยียดตัวเราเอง
เข้าครอบครองชีวิตของกันและกัน
เธออยู่ตรงนั้น
ฉันอยู่ตรงนี้
เป็นความโชคดีที่รู้จักกัน"

ใครเคยอยู่ในโหมดนี้บ้างคะ

แล้วมีความสุขจริงๆไหมอะ

แล้วผ่านช่วงเวลาเจ็บๆไปได้ยังไงคะ

มาเล่าสู่กันฟังหน่อยค่ะ เพลียกับตัวเองมากๆ ณ จุดนี้